Hier weer een udate vanuit the Coolen Residence. Ons Janske is gisteren 13 jaar geworden, yeeaahaaaa!! Wat was ze blij, ze heeft letterlijk weken afgeteld. Ze had ook een ''wish list'' gemaakt met 13 wensen die vervuld moesten worden op of voor haar 13e verjaardag. Ik weet ze zo niet meer allemaal uit mijn hoofd en ze zal het me niet in dank afnemen als ik ze hier allemaal zou posten maar het ging over; de leukste kleren hebben, veel geld krijgen, de mooiste haren hebben en ga zo maar door. Niet 1 wens was te vervullen door mij!! Ik vroeg dus maar of er nog iets was wat ik haar kon geven, gelukkig wist ze nog wel wat. Dat werd dus een nieuwe rugzak voor school, de cd van Selena Gomez, parfum (ze had een keer van afschuwelijk zoete gekregen die goed is voor de wc, dus dit werd wel een verbetering), haarspullen, snoepjes (hier was ze volgens mij nog het meest blij mee). Oma Bos had nog een pakketje opgestuurd met een t-shirt, grote oorbellen en een ring (de laatste 2 zie je op de foto). Ze was er erg blij mee, gelukkig maar. Het valt niet mee als ze ouder worden. Tontje moest helaas werken dus we moesten zingen en taart eten zonder hem we hadden hem op de speaker gezet dus hij heeft wel zijn aandeel geleverd met het zingen. Verder hebben we die dag nog bezoek gehad van de familie Houkes en de familie Bidarian.

Afgelopen weken ben ik druk bezig geweest met het meelopen in het ziekenhuis, 2 weken geleden op de kraamafdeling, vorige week op de interne afdeling en komende week mag ik donderdag en vrijdag meekijken op psychiatrie. Maar eerst terug naar de kraamafdeling. Van alle afdelingen in het ziekenhuis ligt deze nog het dichtste bij me als kinderverpleegkundige. Ik had me goed voorbereid door alle theorie door te nemen. Het is dan toch makkelijker om dingen op te pikken in de praktijk. Het was een gemengde afdeling van kraam en gyneacologie bij elkaar maar ik keek alleen mee op het kraamgedeelte. Voor we aan onze dienst begonnen kregen we weer een overdracht. Er zat volgens mij wel 25 man in de kamer (een derde was student en tellen niet mee in de bezetting), de nachtdienst kwam 1 voor 1 binnen om te vertellen over hun patienten, je ziet dus geen dossier voordat je aan je dienst begint. Het ging weer enorm snel en voor mij was het bijna niet bij te houden, de 2e dag ging het iets beter! Daarna moest je eerst je handen en onderarmen scrubben, net zoals een arts doet voor een operatie, om bacterieen tegen te gaan. Maar je mag wel je diamanten ringen en horloges omhouden??
Dagelijks worden moeder en kind uitgebreid nagekeken, niet zo erg als op de kinderafdeling maar de stethoscoop komt er weer aan te pas bij moeder en kind. Ook hier wordt om de 2 uur gerapporteerd, het valt me op dat het veel objectiever is dan in Nederland waar nogal eens iets suggestief wordt opgeschreven. Verder moeten moeders veel zelf doen, verpleegkundigen kijken nagenoeg niet mee of de voeding goed loopt bij een moeder (fles- of borstvoeding), moeders moeten zichzelf wassen of verzorgen. Nu weet ik ook wel dat ze behoorlijk zelfstandig kunnen zijn maar er wordt ook niet gevraagd of ze hulp nodig hebben. Over het algemeen komen werkzaamheden aardig overheen met
die in Nederland maar dat is ook niet erg verrassend. Nursing is nursing! Ik miste wel een persoonlijke touch in het werken, moeders die net na een bevalling binnen kwamen werden niet eens gefeliciteerd met de nieuwe telg, er werd geen praatje met de moeders over hoe het met ze ging. Alles bleef heel klinisch voor mijn gevoel, ik weet niet of dat aan de verpleegkundige lag waar ik met mee liep. Verrassende dingen die hier wel anders zijn; alle pasgeborene krijgen antibiotica druppels in hun ogen direct na de geboorte. Dit wordt gedaan omdat een moeder misschien gonorroe kan hebben en de baby iets kan oplopen hierdoor en blind kan worden. Ze waren erg verbaasd toen ik zei dat ''onze'' babies dat niet kregen, wat we dan deden.....euh.....niets! Daarnaast wordt het overgrote deel van de jongetjes vlak na geboorte besneden, op de afdeling in een onderzoekkamer! Nu blijkt dat ongeveer 80% van de Noord-Amerikaanse mannen besneden zijn maar vanuit welke reden??
Het lijkt erop dat geloof wel een rol speelt, conservatief. Maar daar durfde ze het niet op te gooien toen ik er naar vroeg. Het is eigenlijk zo'n gewoonte dat ze er niet echt over nadenken. Veel jongetjes worden besneden omdat hun vader dat ook is. Het moet uit eigen zak betaald worden, $175! En gewoon op de afdeling ja!! De jongetjes worden onder een open isolette gelegd sommige artsen gebruiken een lokale verdoving, sommige niet?? En het hele ritueel is in een paar minuten gebeurt! Afschuwelijk, het aantal neemt wel af maar toch, ik vond het zo zielig. Uiteraard waren ze weer zeer verbaasd toen ik zei dat dat in NL niet gedaan werd!

Ski-capriolen

Ook hier hebben we een weekje vrij gehad, helaas niet omdat het carnaval was maar omdat we hier afgelopen maandag "Family Day Holiday" hadden. Daar heeft school maar gelijk een week vakantie van gemaakt. Was wel nodig dacht ik, Sarah en Janske leken allebei flink slaap tekort te hebben. Waarom weet ik niet maar het was goed dat ze bij konden tanken en lekker niets doen de hele dag.

Omdat Tontje afgelopen maandag ook vrij was besloten we met de familie Houkes naar de bergen te gaan om te gaan skieen/sleeen. De familie Houkes heeft een ski-pas en ook al de nodige ervaring wat skieeen betreft. Wij daarentegen hebben totaal geen ervaring met die latten en waren eigenlijk wel benieuwd hoe dat nou is "skieen". We gingen naar de Powderkeg piste in Blairmore (Crowsnest Pass), dit is niet zo'n heel grote en toeristische piste dus ideaal voor beginners als ons. We konden daar onze spullen huren en voor $48 per persoon mochten we de hele middag op de piste (incl huur van de spullen), niet duur heb ik me laten vertellen. Tontje, Janske en ik dus gewapend met schoenen, latten en stokken op naar de "bunnyhill".

Ons Janske ging als eerste naar boven onder begeleiding, eenmaal boven ging zette ze haar skies klaar voor de afdaling maar ze begon al te glijden zonder dat dat de bedoeling was en ze gleed zo naar beneden. Haar begeleider had het nakijken terwijl ze ondertussen met een vaart richting de oranje plastic afrastering ging en daartegen ook tot stilstand kwam. Janske was flink geschrokken, evenals wij maar ze had gelukkig niets. Het hek daarentegen lag plat, eigenlijk was het best wel hilarisch maar bij Janske stond het huilen nader dan het lachen. Ze besloot ook resoluut te stoppen, we konden haar gelukkig overhalen het nog een keer proberen en dat heeft ze ook wel gedaan. De 2e poging zie je in mijn filmpje. Dit ging beter en ze kwam rustig afgedaald naar beneden maar toch wilde ze niet meer. Ons Sarah daarentegen was erg boos dat we voor haar niets hadden gehuurd, oepsie! Bij de verhuur vonden ze het goed toen we Janske's spullen inruilden voor spullen voor Sarah. Nou ons Saartje dus mee naar boven en Harry hield haar vast bij het naar beneden gaan. Ze vond het erg leuk maar na 3 afdalingen vond ze het ook wel genoeg. De schoenen knelden enorm vond ze, dus hup die spullen ook maar weer uit. Tontje en ik daarentegen vonden het erg leuk om te doen en ik moet zeggen dat het ook niet erg verkeerd ging. Tontje ging de eerste keer met de skies parallel in een rotgang naar beneden om naderhand weer helemaal naar boven te moeten klimmen. Daarna lukte het hem beter om de skies onder controle te houden. Toch moest hij zich een paar keer laten vallen omdat hij te hard naar beneden ging (zegt hij dan!). 1 x werd hij zelfs gelanceerd toen hij dacht over een afrastering heen te skieen maar die ging niet aan de kant?!

Ik mag zeggen dat ik helemaal niet ben gevallen, joehoe!!! Ik ben rustig naar beneden gegleden met de skies in "pizzapunt" en zo geoefend met bochtjes maken en stoppen. Misschien was ik ook wel te bang om te vallen en weer mijn been te breken (kan ik toch niet hebben vlak voor ons tripje naar NL). Anja en Harry dachten dat we het wel aankonden om met hen ook een keer de "echte" piste (blauw en soms rood) af te gaan. Nou vooruit dan maar. Tontje ging uiteraard weer in een rondgang naar beneden (Harry moest het filmpje wel vertraagd afspelen anders was Tontje niet eens te zien op beeld ;) ) Ik deed het was rustiger aan, vond het toch wel een beetje eng dat je niet altijd kon zien waar je naar toe ging. Maar we zijn heelhuids beneden aangekomen en vonden het super leuk!! Zeker voor herhaling vatbaar maar dan denk ik wel zonder kinderen, ons Wiesje vond er namelijk helemaal niets aan dat papa en mama de hele tijd omhoog gingen en we zijn zelf nog te onervaren om ons Sarah en Janske te begeleiden. De volgende keer toch maar wat skilessen voor iedereen!!

Geniet even van onze ski-stunts die Harry voor ons op video gezet heeft.

(Het was eigenlijk 1 filmpje maar dat kreeg ik helaas niet geupload dus vandaar 2 aparte delen,

mijn filmpje speelt zich wat versneld af en Tontje's filmpje vertraagd, dat hoort zo!)

Joyce op de skies

Tontje op de skies

Verder niet heel veel nieuws van ons front, ik studeer me helemaal suf tegenwoordig.

Gelukkig heb ik eindelijk al mijn stages kunnen regelen, ik ga nu 3 achtereenvolgende weken iedere week 2 dagen stage lopen in het ziekenhuis (kraam-, algemene en psychiatrische afdeling). Dan heb ik gelukkig alles gehad voordat we naar NL gaan en heb ik weer even de tijd om op adem te komen.

In tegenstelling tot de kinder heb ik nu allemaal vroege diensten (7.00-15.15) doordeweek, hopelijk zie ik dan het meeste op de afdeling. Ik heb er in ieder geval weer zin in!!

Ondertussen hebben we weer sneeuw ontvangen en is de temperatuur gezakt tot -11 overdag, dus toch nog wat winter in Canada!

O ja en de graafmachine staat nog steeds in de voortuin, niemand schijnt dat ding te missen lijkt wel!

Probleem opgelost!!

We kunnen weer opgelucht adem halen, het water is weer gemaakt!! He he! Het duurde wel even wat langer dan verwacht maar dat namen we voor lief omdat het zoveel geld scheelde. Uiteindelijk kwamen ze op dinsdag laat in de middag een gat in de voortuin graven waar je iemand in kon begraven. Toen de leiding eenmaal bloot lag bleek dat de lekkage een klein gaatje/scheurtje was op ongeveer 1 cm na de curb stop waar een klein straaltje water uitspoot. Ze hebben een stuk leiding er tussen uitgehaald en een nieuw stuk er tussen gezet met koppelingen en al.

Zie je het water aan de rechterkant er uitspuiten?

Zo.....het is weer gefikst!

Het zag er weer netjes uit en ...........we hadden weer onze eigen wateraansluiting, dus de tuinslang kon er eindelijk af bij de buren. Niet meer de hele nacht het water hoeven laten lopen zodat de slang niet zou bevriezen, heerlijk!! Omdat het al donker was tegen de tijd dat alles klaar was kwamen ze pas de volgende dag het gat dicht gooien en ook de leiding in het huis maken waar het uiteindelijk allemaal om begonnen is.  Eind goed al goed dus. Alleen staat de graafmachine nog steeds in onze voortuin. Sinds afgelopen woensdag heb ik niemand meer gehoord of gezien. Die kerel zei nog wel dat hij later het gras er nog terug op zou leggen, geloof alleen niet meer dat dat veel zin heeft. Nou ja eerlijk is eerlijk, er is niet veel aan verloren, zo'n geweldig gazon hadden we toch niet.
Nu blijkt dat de aanhanger kapot is waar het ding op moet komen staan en dat de benzine (of wat er ook in moet) op is, hoewel dat nog het minste probleem is. Maar goed we blijven er netjes vanaf en verpatsen het ook maar niet ;) !!

Daar kijken we al een week tegen aan,

maar nu is alles bedekt met sneeuw!

Afgelopen zaterdag is Tontje jarig geweest, de teller staat nu op (tromroffel)........42! Hij moet er weer even aan wennen maar ach volgende week weet hij niet beter. Net als vorig jaar moest hij werken op zijn verjaardag maar in tegenstelling kwam hij nu wel thuis daarna. Vorig jaar zat hij ergens op de prairie in Saskatchewan bij een boortoren op een houtje te bijten, de hele ganse dag. Maar dit jaar was hij de avond ervoor al terug gereden naar Calgary om alvast wat in te lopen voor de dag erna en jawel hoor, rond de middag was hij thuis!!! Jippie, wat waren de meisjes blij, ja en ik uiteraard ook. Die avond kregen we bezoek en we hielden tevens een afscheidsfeestje voor een mede-emigrant die weer naar Nederland vertrekt. Het was erg gezellig en de kinderen hebben heerlijk gespeeld.

De jarige job met ons Wies die zich ook een beetje jarig voelde.

Verder ben ik nog druk bezig geweest met het regelen van mijn andere stages in het ziekenhuis. In eerste instantie had ik vorig week nog geen geluk, niemand te bereiken of antwoordapparaten en niemand die terug belde op antwoordapparaten. Dus maandag weer opnieuw aan de telefoon gehangen en nu lukte het wel. Vandaag heb ik een afspraak gehad in het ziekenhuis met de manager van de kraamafdeling en ik mag 29 februari en 1 maart daar op de afdeling meelopen. A.s. vrijdag heb ik bij met de manager van de interne afdeling een afspraak. Nu moet ik alleen nog de manager van psychiatrie te pakken krijgen, eigenlijk misschien nog wel de belangrijkste omdat ik gewoon bijna 0,0 ervaring heb op dit vakgebied. Ik hoop op iedere afdeling 2 dagen mee te mogen kijken, het is niet veel maar wel genoeg om een indruk te krijgen van hoe men werkt, denkwijzes, manier van patient benaderen e.d.

Met de meiden gaat alles goed, ons Saartje is enkele weken geleden begonnen met "zwemles"!! Tussen aanhalingstekens ja want het lijkt eerder op watervrij maken. Toen ik ze opgaf vroegen ze alleen maar hoe oud ze was en op basis daarvan moest ze in het zo laagst mogelijke groepje beginnen. Als ze nu 6 was geweest dan zou ze automatisch wel naar de echte zwemles mogen. Afijn ik dacht laten we het toch maar doen, ik ga meestal wel 1 x in de week met de meiden zwemmen maar het is goed dat iemand haar echt kan instrueren. Ze zit in een groepje van 4 kinderen en de andere 3 zijn volgens mij allemaal 3 jaar oud!! Ze hebben alle 3 nog niet 1 volle les meegedaan, de 1e heeft de 4e les eindelijk haar tenen natgemaakt in bijzijn van vader, de 2e heeft alleen nog maar in het pierebadje gezeten, de 3e is na de 2e les gestopt (heb 'm tenminste niet meer gezien) en ons Sarah.....die doet vrolijk alles mee en vind het erg leuk. Op zich leert ze er zeker wel wat van want ze hebben hier geen vleugeltjes aan en beginnen in het diepe (1.05M) maar dmv tafels in het water te zitten komen de kinderen toch boven het water uit. Maar op deze manier leren ze van de ene tafel naar de andere tafel te zwemmen (klinkt het logisch??). Ze krijgen 10 weken les (voor maar $40) en dan kun je ze opnieuw opgeven voor een volgende 10 weken.

Sarah speelt "juffrouw" en leest voor uit Jip en Janneke!

Als laatste wil ik nog even dit delen met jullie; van de week kregen we dit kaartje in de brievenbus.................inderdaad de trouwkaart van mijn zusje en haar aanstaande!!!
Leuk is ie geworden he!!! Het is een eigen ontwerp dus petje af voor Erwin himself!!!

Even Apeldoorn bellen.....

"Had ik maar nooit gebeld!!" Dat denk ik nu dus, maar ja dan was het vast een andere keer wel uitgekomen! Wat is er gebeurd?? Ik zal bij het begin beginnen, ruim een maand geleden  zag Tontje dat beneden bij de watermeter, waar dus het water het huis binnen komt, de leiding wat drupte. Omdat de loodgieter er toevallig was voor de vaatwasser vroegen we hem hier ook even naar te kijken. "Daar ga ik niet aanzitten als het water erop zit dus de hoofdkraan moet gelokaliseerd worden in de voortuin" was zijn antwoord. Bel even naar de gemeente om dat ding te laten lokaliseren en dan kan ik eraan werken. Er ging een periode van kerst, oud op nieuw, vorst en sneeuw voorbij voordat ik eindelijk de gemeente belde om de "curb stop" (hoofdkraan) te laten lokaliseren in de voortuin. Normaal wordt 1x in de zoveel tijd de huizen langsgegaan om de curb stops in de voortuinen te lokaliseren, door de loop der tijd raken ze natuurlijk overgroeid en de blauwe pijlen, die op de stoep markeren waar ze moeten zitten, vervagen. Afijn dus ik belde afgelopen woensdagmorgen de gemeente en toen ik woensdagmiddag na een lunch bij een vriendin thuis kwam trof ik mijn voortuin zo aan:

?????, een pion dacht ik!! Bij de voordeur vond ik een briefje met de tekst: "need to test pressure, leak?" Dus binnen maar gelijk het telefoonnummer gebeld dat op het briefje stond en ik kreeg de kerel aan de telefoon die hier was geweest. Hij begon gelijk een heel verhaal af te steken over leaks, taps, bibs, hoses enz....ik snapte er niets van het enige wat ik opving was dat het water was afgesloten. Waarschijnlijk omdat ik daar zo verontwaardigd op reageerde zei hij dat hij binnen 30 minuten bij me zou zijn. Eenmaal hier meldde hij al direct dat het water er niet terug op zou gaan want de lek was van zodanige aard dat het water bevuild zou kunnen zijn en dat het schade zou kunnen veroorzaken voor ons en de buren. Even voor de goede orde wij hebben niets gemerkt van verlies in de waterdruk in huis. Wat was zijn verhaal nu; ze kwamen hier om de curb stop te lokaliseren en toen ze het ding vrij maakte zagen ze dat de grond erg nat was toen hebben ze een gat gemaakt (1.50-2 meter diep) om bij de leiding te kunnen en daar zagen ze dat het flink lekte. Als de kraan uit ging stopte dat en als ze 'm aan zette begon het weer. Door een druktest te doen op de leiding van binnen uit het huis konden ze zien dat de lek zat op het gedeelte van de curb stop naar het huis (op ons gedeelte) en niet van de curb stop naar de stoep (gedeelte van de gemeente). En je raad het al de kosten om het te laten maken zouden voor ons zijn omdat het op "ons gedeelte" zat. Het is hier niet net als in Nederland dat ze service bieden tot IN het huis. Als oplossing vertelde ze mij dat er een nieuwe leiding zou moeten worden geschoten van de curb stop tot in het huis, om dat te doen hadden ze de loodgieter al gebeld die dat zou doen, hij is de enige in de stad die dat zou kunnen doen en hij zou later op de avond langskomen voor een offerte. In de tussentijd zouden ze ons aansluiten op het water van de buren, dus een tuinslang van de buitenkraan van de buren naar onze buitenkraan achter op het dek en zo had ik toch in de tussentijd water.

En dat zag er dus zo uit

Ik moet zeggen dat ik "pretty overwhelmed" was door het verhaal wat ze me vertelde, ze liepen van hot naar her en gebruikten wederom termen die voor mij vreemd waren. Tegelijkertijd vroeg ik me af: "waarom lag er geen modderpoel in de tuin?", "waarom is die boom dan niet verzakt", "hoe lang gaat dit duren", "is er echt geen andere oplossing" of "is er echt geen andere loodgieter die dit kan maken". Voor ik het wist waren ze weer foetsie. Nou ja Tontje ondertussen gebeld en hij zou gelukkig redelijk op tijd thuis zijn dus hopen op tijd genoeg voor die loodgieter z'n offerte ging maken. Afijn 17.30 staat de loodgieter op de stoep (Tontje was thuis) en hij ging 'ns kijken en meten. Ook hij opperde dat dit de enige oplossing, dit soort leidingen was eigenlijk troep en blablabla.... Hij zou een leiding van 80ft. (ruim 24m) moeten schieten, het kostte $50 per ft. dus totaal... precies $4000! De langste die hij ooit gedaan had vermeldde hij, tja daar hebben wij wat aan!! F**k dachten wij en Tontje riep gelijk "dat ga ik niet betalen!". Nou, zei ie, als alles goed verliep kon hij het ook wel doen voor $3200, scheelt maar is nog steeds een hoop geld. We zouden er eens over na gaan denken. Dezelfde avond nog onze makelaar gebeld voor advies en onze eigen aannemer, de laatste zou een andere loodgieter langs sturen voor een second opnion.

Wat ons zo stoorde aan de gang van zaken was 1. Ik was niet thuis tijdens het hele gebeuren, hadden zij niet per ongeluk de leiding kapot gemaakt? 2. Waar was de "o zo natte" grond gebleven die ze hadden opgegraven? 3. Waarom hadden ze al een loodgieter gebeld? 4. Is er werkelijk geen andere optie? Toen ik aan die kerel van de gemeente de volgende dag vertelde dat het zo duur was kreeg ik zo'n meelijkwekkende hoofdknik en glimlach, bleh!! En als respons op mijn "we zijn nog andere opties aan het bekijken" kreeg ik te horen" you don't have another option, this is your only option!"

Ik wil het woord "scam" niet gebruiken maar het is toch vreemd allemaal.

Loodgieter nr.2 komt later die dag langs, ook hij op z'n kop dat gat in, kraan aan, kraan uit, ja het lekte nog steeds flink. Maar zei hij, ik kan het wel fiksen voor $1500, niet een hele nieuwe leiding naar het huis maar flink uitgraven eromheen, nieuw stuk leiding en koppelingen en klaar is kees!

Jullie snappen wel voor welke optie wij gekozen hebben. Aanstaande maandag komt hij het maken, tot die tijd zitten we nog met de tuinslang. We moeten nu trouwens de hele nacht de kraan laten lopen in huis omdat anders het water in de slang buiten bevriest, zonde van het water!!! Maar het is gelukkig overdag nog boven nul. De gemeente heeft wel onze meter bij de buren ertussen gezet zodat we wel ons eigen water betalen.

Zoals ik al zei, overdag is het boven nul en met een strak blauwe lucht en het zonnetje is het heerlijk buiten, dus weer tijd om met de meiden even naar de speeltuin te gaan. Niemand snapt waar de winter blijft en veel mensen zeggen dat het allemaal nog komt. Ik vind het wel jammer dat er geen sneeuw ligt maar aan de andere kant scheelt het veel ellende op de weg e.d. (hoewel wij nooit van die Nederlandse taferelen zullen hebben). Ik geloof nu ook weer niet dat we in februari en maart nog 2 meter sneeuw gaan krijgen, ach ja we zullen zien.

Verder heb ik het nieuws nog gekregen dat ik voor alle overige afdelingen toestemming heb gekregen om mee te gaan lopen, afgelopen week heb ik al 2 x het antwoordapparaat van de kraamafdeling ingesproken maar tot nu toe nog niets van gehoord, da's dan weer Canada.

Deze week proberen we het gewoon weer opnieuw.

Tontje is afgelopen week overgegaan naar een ander schema met werken, hij werkt nu 5 dagen en heeft dan 3 dagen vrij continue ipv 5 dagen, 3 vrij, 5 dagen en 2 vrij. Hierdoor is hij per 4 weken 2 dagen extra vrij en ook wat vaker in het weekend zodat we wat meer samen kunnen doen, heel fijn!!

Als laatste nog even deze mooie zonsopgang van afgelopen week:

Jobshadowing

                                                       Ik in mijn Canadese zustertenue

Mooi motiefje nietwaar??

Zo mijn weekend zit erop!! Ik heb zaterdag en zondag een late dienst meegedraaid hier in het Chinook Regional Hospital van Lethbridge. Hoe was het??? Leuk in ieder geval om te zien hoe het er hier aan toegaat, interessant omdat ik weer dingen geleerd heb die ik nog niet wist en anders omdat het wel hetzelfde vak is maar op sommige vlakken anders ingevuld wordt. Niet erg verrassend natuurlijk, ik bedoel ieder land heeft zijn eigen maniertjes en visies, wat zeg ik dat kan zelfs al binnen Nederland per provincie of ziekenhuis schelen en dat is allemaal te leren. Maar de taal dat is mijn grootste struikelblok, eerlijk is eerlijk mijn Engels is goed ik kan me goed redden maar in het ziekenhuis lijken ze wel een andere taal te spreken, er worden enorm veel afkortingen gebruikt, daarnaast spreken ze de Latijnse benamingen anders uit (logisch, snap ik) en is er een bepaalde woordenschat die in de supermarkt niet gebruikt wordt. Maar goed ik zal bij het begin beginnen. Voor diegene die niet zoveel met ziekenhuizen en het beroep verpleegkundige hebben, voel je niet schuldig om nu af te haken met verder lezen want voor jullie wordt het een saai stuk!

Zoals je op de foto's ziet heb ik een schitterend uniform aan, verpleegkundigen moeten hun eigen uniformen kopen (scrubs) en je bent eigenlijk vrij om te dragen wat je wil, je hebt enorm veel verschillende motieven en kleuren. Ik dacht dat ik het nog niet zo slecht had gekozen maar Tontje lachte me heel hard uit .......en bedankt!!! Hij vond het maar een oudbollig motief! Je hebt verpleegkundige rondlopen in zoiets, of met open jasjes, of met een gewoon t-shirt of longsleeve-shirts en broek of met zo'n mooi groen ok-pak (geleend van het ziekenhuis). Hierdoor wordt het lastig om te zien wie nu verpleegkundige is of wie van de poetsdienst. Je kleed je thuis om en wast ook je eigen spullen uit. Daarnaast moet je dichte schoenen dragen, slippers/sandalen mag niet, stel dat er een spuit op je voet valt!
Ik had dus een late dienst van 15.00-23.00. Even voor de duidelijkheid, ik moest m'n handjes op m'n rug houden en alleen maar kijken. Aan het begin van je dienst krijg je een mondelinge overdracht van de "charge nurse" van alle kinderen die er op dat moment zijn. De eerste dag was dit met z'n allen aan tafel en de 2e dag moesten we de overdracht horen uit een dictafoon. Net als bij ons (sorry ik blijf in de tegenwoordige tijd wat betreft het Elkerliek) worden de kinderen verdeelt onder de verpleegkundigen die die dienst aanwezig zijn. Deze kinderafdeling heeft ongeveer 11 bedden, allemaal aparte kamers voor kinderen van paar dagen oud tot 18 jaar oud (boxen en zalen kinderen dus). In de late dienst waren er 4 verpleegkundigen waarvan 1 verpleegkundige de "charge nurse" is. Deze verpleegkundige heeft vaak 1 a 2 kinderen onder zich met lichte zorg, daarnaast is zij aanspreekpunt van de afdeling voor die dienst en schakel tussen overige verpleegkundigen en arts. Dus als je een arts nodig zou hebben voor jou kind dan moet je dat doorgeven aan de charge nurse en zij belt de arts en zij koppelt weer met jou terug wat er moet gebeuren. Volgens mij is de "charge nurse" een beetje hetzelfde als bij ons de oude functie van "hoofdverpleegkundige". Door de week is dit ook een vast persoon tijdens kantoortijden (een fulltime functie dus) en buiten kantoortijden wordt een verpleegkundige aangewezen gebaseerd op kennis en ervaring. Afijn na de overdracht van de charge nurse ga je bij je kinderen langs om kennis te maken en je assessment te doen. In het Elkerliek zouden wij dus bij aanvang van dienst kijken hoe het gaat met de kinderen (gerelateerd aan het ziektebeeld) , of het infuus goed zit en goed staat ingesteld, of het kind en ouders nog iets nodig hebben. Hier is de assessment van hele andere orde. Hier wordt het kind letterlijk van top tot teen helemaal nagekeken en beoordeeld op hou je vast; centraal zenuwstelsel (gedrag, mate van bewustzijn, pupil, pijn), cardiovasuculair systeem (met stethoscoop luisteren naar hartritme, hartgeluiden, kleur en temperatuur extremiteiten, capillair refill, huidturgor, fontanel je telt het het hartritme een volle minuut en er wordt op de voet ook gevoeld naar de polsslag frequentie volume regelmatigheid), pulmonair (weer luisteren met stethoscoop naar ademgeluiden, tel een volle minuut aantal AH, luisteren naar evt. bijgeluiden), maagdarmstelsel (hoe is de eetlust, misselijkheid, slikproblemen, gasvorming, ontlasting, evt. de buik palperen, en evt. luisteren met stethoscoop naar darmgeluiden), urinewegen (frequentie plassen, hoeveelheid, kleur, geur, pijn) spieren en skelet (evt. zwellingen rondom gewrichten, beperkingen, kracht, beweging), huid (kleur, temperatuur, uitslag, wondjes) en ogen, oren, keel en neus (kleur, zwelling, infectie, pijn). De eerste 3 zijn het belangrijkste en worden altijd iedere keer volledig gedaan, de overige worden gedaan afhankelijk van opnameindicatie. En iedere 4 uur wordt dit herhaald!!!!! Ik was verbijsterd over hoe uitgebreid dit gedaan werd en voelde me ook heel erg dom toen ik zei dat wij dat nooit zo deden. Daar waren zij dan weer verbaasd over en vroegen hoe ik dan mijn patienten beoordeelde, euuhhhhhh??!!! Toen ik vertelde dat wij eigenlijk nooit met een stethoscoop werkte vroegen ze zich in godsnaam af hoe wij dan de patient beoordeelde op hartslag en ademhaling.
Nou, het infuus (+insteekplaats) wordt ieder uur beoordeeld en ieder uur wordt de pomp gereset en opnieuw het volume ingesteld. Er wordt van ieder kind een vochtbalans bijgehouden in het dossier. Iedere 2 uur wordt er een rapport geschreven over de patient, ze vertelde wel dat het op een volwassenafdeling minder frequent was. Toen ik vertelde dat wij 1x per dienst rapporteerde vroegen ze hoe ik dan alles onthield?! Je zult begrijpen dat het rapport van 1 dienst wel 1 tot 1,5 A4 beslaat en er gaat veel tijd zitten in het rapporteren, daarom is het ook niet te doen om alle rapporten te lezen bij aanvang van je dienst.
Het verpleegkundige en medische dossier zit hier samengevoegd in een dikke map, op zich wel een voordeel als je iets wil opzoeken maar als de arts en vpk de map nodig hebben is het op je beurt wachten.
Ouders doen hier ook aan rooming-in en zijn zelfs nog zelfstandiger dan die van ons, ze mogen zelf in de keuken pakken wat ze nodig hebben aan eten en drinken. Ook de flesjes van de baby's mogen ze zelf opwarmen en geven. Indien een kind sondevoeding moet krijgen dan worden de ouders vrij snel geinstrueerd hoe ze dat moeten doen zodat ze dit ook zelf kunnen. Voeding en pampers krijgen ouders ook van het ziekenhuis. De apparatuur komt ook sterk overeen met die van ons, sat.+RR meters en monitors. Infusen zien er net wat moderner uit, hier hebben ze zelfs voor de TPV een pomp waar 3 systemen in kunnen, ze zullen die ongetwijfeld wel in Nederland op de IC hebben maar wij moesten altijd aanklooien met 3 verschillende pompen of perfusors.
Waar ik ook best verbaasd over was was de isolatie van kinderen. Dit ziekenhuis is een stuk ouder dan het Elkerliek en hier hebben ze dus geen sluizen voor de kamers. Er lag een kind die ivm chemo beschermd moest worden voor ziektekiemen dus wij moesten ons iedere keer helemaal (schort, handschoenen en snoetje) aankleden als we naar binnen gingen maar ondertussen bleef de deur wel de hele avond open staan. De kamer ernaast lag een kind die isolatie had omdat er waarschijnlijk een herpes simplex in het spel was, ook hier moest de verpleegkundige omkleden maar bleef de deur wel de hele avond open???!!! En nee ze hebben hier geen kamers met onderdruk of bovendruk.
Een ander verschil was dat ze hier in het ziekenhuis een R.T. hebben oftewel een respiratiory technician (volgens mij wordt het zo genoemd). Deze verpleegkundige is voor, inderdaad, het respitatoire aspect. Als er dus een kind zou zijn met vernevelingen dan komt deze verpleegkundige jou kind vernevelen, heel handig!! Deze pleeg is voor het hele ziekenhuis en houdt zelf in de gaten wanneer er waar verneveld moet worden, ook doen ze dan de beoordeling na de verneveling.
Er lag een kind aan een ventilatie apparaat (ivm tracheastomie) en toen het apparaat kuren kreeg werd de R.T. gebeld. Een verneveling uit de muur wordt hier trouwens "aerosol" genoemd, was dus even heel verwarrend.
Ik had het geluk dat we ook een opname mochten doen, op zich is dit niet veel anders dan dat wij dat zouden doen, de vragenlijst is alleen wat uitgebreider/specifieker. Wel wordt hier uiteraard weer een volledige assessment gedaan (zoals eerder beschreven).
Verder wordt hier ook alles dubbel gecheckt wat aan de patient gegeven wordt qua medicatie en infusievloeistoffen, ook niet anders dan bij ons.
Ook deze afdeling heeft een speelkamer waar ouders en kinderen gewoon zelf in en uit kunnen lopen ten alle tijde en zelf speelgoed e.d. mee kunnen nemen. We hadden zelfs een vader die zich de halve avond zich had vermaakt met de Wii, tja je moet toch wat als je baby zo klein is dat alleen moeders ervoor kunnen zorgen??!! Naast de kinderafdeling zat nog een klein gedeelte "Mental Health" voor kinderen. Hier worden dus kinderen opgenomen met psychische problemen alleen......wordt dit gedeelte in het weekend gesloten en moeten de patienten op de kinderafdeling verblijven in de tussentijd. Waren de verpleegkundigen op de kinderafdeling ook niet blij mee!
Verpleegkundigen werken in dit ziekenhuis met "rotations" dat houdt in dat ze vaste diensten hebben op vaste dagen, dus ze weten bij wijze al wat ze moeten werken over een half jaar. De meeste verpleegkundigen werken 8 uurs diensten maar er zijn enkele die 12 uur werken. Ook werken ze met "seniority", dat is niet alleen voor het ziekenhuis bij bv Tontje geldt dat ook. Wat houdt dat in; degene die er het langste werkt heeft de meeste rechten, dat kan dus inhouden dat bij het bepalen van "rotations" diegene met "seniority" het eerste voor het zeggen heeft welke diensten ze willen werken, bij het bepalen van vakantie's degene met seniority het eerste mag kiezen, bij het werken van feestdagen bepaalt de "seniority" wie er vrij krijgt en zo verder. Dus als je nieuw bent ben je de pineut (om het netjes te houden). Vonden ze wel raar dat ik zei dat in Nederland (bijna) iedereen gelijk is bij bepalen van diensten, vakanties en vrije dagen??!!
Volgens mij was het dit wel zo'n beetje zoals ik al zei het was leuk om te zien hoe het hier werkt en ik ben blij dat ik de mogelijkheid krijg om hier over de schouders mee te mogen kijken zodat ik me goed kan voorbereiden op mijn assessments maar eerlijkheid gebied mij ook te zeggen dat ik hierdoor wel heimwee krijg naar mijn oude afdeling en mijn oud collega's. Ik had er ook hoofdpijn van aan het einde van de avond, maar het is goed dat die hersenen weer eens flink aan het werk gezet worden!!
Helaas heb ik niet meer foto's dan die hierboven, ze zijn daar wel strikt in maar ik hoop dat ik jullie toch een beetje een indruk heb kunnen geven van hoe het hier werkt.
De manager van de kinderafdeling ging voor mij nog rondbellen in het ziekenhuis of ik ook nog op andere afdelingen terecht kon, ik heb al groen licht voor maternity/newborn (kraam) nu nog wachten voor general medicine (interne afdeling) en mental health (psychiatrie). Wordt dus nog vervolgd.

Huishoudstuderen

Zo, nu moet ik echt even tijd maken om weer eens te bloggen want het is gewoon schandalig!! Ja ja ik weet het! Niet normaal hoe snel de tijd weer gaat, de maand januari is alweer bijna voorbij en als je me vraagt wat heb je gedaan deze maand ?????? Vanalles en nog wat. De eerste week van januari hebben de meiden nog vakantie gehad en ze hebben zich prima vermaakt met al het speelgoed wat de kerstman gebracht had maar net als echte zusjes zitten ze elkaar ook wel eens in de weg dus ze waren toch ook wel weer blij dat ze naar school mochten, Wies ook weer blij nu had zij het speelgoed allemaal voor zichzelf, zonder een grote bemoeizuchtig zus die zei waar ze wel of niet aan mocht komen.
En met Janske en Sarah op school was het voor mij ook weer tijd om aan de slag te gaan met studeren, ben nu bezig met de basis van verplegen, patienten opnemen, verpleegkundige diagnose stellen, verpleegplan maken, uitvoeren, evalueren en ga zo maar door. Ik begreep al van Abby (mijn bevriende kinderverpleegkundige hier in Lethbridge) dat ze echt niet voor iedere patient een verpleegplan opstellen, ook hier gaat veel op kennis en ervaring en is er veel gedigitaliseerd dus word er vaak een standaardverpleegplan uitgedraaid zoals wij dat ook in Nederland deden. Maar ik denk dat het goed is om terug te gaan naar het begin en van daaruit het verder uit te werken, hoe wordt het hier geleerd en hoe ziet hier zo'n plan eruit. Ook omdat ik dadelijk moet laten zien dat ik met zo'n verpleegplan om kan gaan bij de assessments. Het is taaie stof die soms moeilijk blijft hangen omdat het ook nog allemaal in het Engels is en het valt niet mee om te studeren als er altijd wel een dame hier in huis rond loopt die toch ook aandacht wil. Gelukkig heb ik kunnen regelen dat ik aanstaand weekend hier in het ziekenhuis mee kan lopen op de kinderafdeling met Abby. Jobshadowing, zoals ze dat hier noemen. Ik ben heel blij dat dat hier mogelijk is want ik weet dat we daar in Nederland niet zo weg van waren. Ik heb een "criminal check" moeten laten doen (verklaring van goed gedrag) en gelukkig heb ik niets op mijn kerfstok. Daarnaast moet ik nog wat papieren tekenen i.v.m. geheimhouding e.d. en dan ben ik "good to go". O wacht, ik moet nog een zusterspakje kopen, dat noemen ze hier "scrubs"?! Maar goed iedereen heeft vast wel een keer op tv een Amerikaanse serie/film gezien waar ze zoiets aanhebben, zo'n pak met allerlei motiefjes erop. Hier koopt iedereen dat zelf en die was je thuis ook zelf uit, niet echt hygienisch denk ik dan weer met mijn Nederlandse kop maar voorlopig heb ik geen patientencontact dus wordt ik niet echt "vies". Ik heb 2 late diensten (van 15.00 tot 23.00), niet echt ideaal voor jobshadowing maar ik was natuurlijk afhankelijk van Abby. Vrijdag ga ik kennis maken met de manager van de kinderafdeling, vast wat netwerken en hopelijk kan zij mij ook in contact brengen met andere afdelingen. Ik hoop ook nog op een algemene afdeling, de kraamafdeling en een psychiatrische afdeling mee te kunnen kijken. Dan heb ik de 4 gebieden gezien die tijdens de assessments aan de orde zullen komen. Vooral psychiatrie is van groot belang omdat ik daar nagenoeg bijna geen ervaring in heb en wat hier toch een groter onderdeel in de opleiding is dan in Nederland. De RN (registered nurse) wordt hier breder opgeleid als in Nederland en heeft hier bij het afstuderen een bachelor degree in handen, in Nederland heb je meer verschillende opleidingen en meer niveau's. Maar goed eerst even peilen of ik daar ook mee kan kijken en hopelijk valt er dan ook iets te plannen want ik ben afhankelijk van Tontje's vrije dagen.
Daarnaast ben ik ook druk met de voorbereidingen voor de bruiloft van ons Inge en haar Erwin, maar ik kan ik niet te veel over zeggen omdat zij waarschijnlijk ook dit blog zullen lezen maar om hun nieuwsgierigheid toch een beetje gerust te stellen; het wordt LEUK!!! Verdere details volgen dus na 13 april.
Ondertussen hebben we ook op de winter zitten wachten en sommige hebben het misschien op Facebook wel meegekregen dat we die inderdaad hebben gehad, gehad ja want hij is weer weg!!!! Vorig jaar begon de winter in november, halverwege die maand viel de sneeuw ging de temperatuur onder nul en is die daar niet meer bovenuit gekomen voor maart. Maar nu, we hebben een beetje sneeuw en -20 gehad in november (toen Wieteke hier op vakantie was) en daarna niets meer, tot ongeveer 1,5 week geleden. De winter was  8 gr. warmer dan anders en hoewel het oosten van Canada er af en toe nog van langs kreeg met sneeuwbuien hadden we hier niets. We hadden de familie Kragt over uit Canmore op 13,14 en 15 januari en de 15e ging de temperatuur voorzichtig omlaag om de dagen daarna een snoekduik naar de -25 te maken, koud dat het was!!!! Er kwam ook lichte sneeuw om de haverklap naar beneden maar al met al was het niet meer dan 5-10 cm. Op een gegeven moment was het hier -37 met een gevoelstemperatuur van -46, echt heel erg koud. Dus nu werden er ook weer 13 weerrecords gebroken. Maar zoals ik al zei de winter is weer weg, het is vandaag weer +7gr. en we hebben weer een harde Chinookwind door Lethbridge gieren van 100km/uur. De Chinookwind brengt weer warm weer met zich mee en blablablabla. Afijn je doet er niks aan. In Nederland regent het continue dus het is overal wel wat.
Nou ik ben wel uitgezeverd ondertussen, zoals je ziet hebben we echt niets spannends meegemaakt maar hopelijk kan ik volgende week verslag uitbrengen van mijn stage in het ziekenhuis en misschien ook wel foto's van mij in "scrubs" en de kinderafdeling, ik heb er in ieder geval zin in!!!!

Happy NewYear

Zo, het nieuwe jaar is begonnen en eindelijk is het me gelukt om mijn blog bij te werken. Afgelopen dagen had de computer er geen zin in leek het wel. Pagina om een nieuw bericht te maken werd niet geladen en foto's uploaden was helemaal te veel gevraagd. Maar goed vandaag heb ik misschien ook iets meer geduld en nu is het wel gelukt, gelukkig. Hierbij alle trouwe lezers van ons blog nog een heeeeeeeel gelukkig nieuwjaar toegewenst. Maar even terug naar kerst, ons Saartje keek hier denk ik wel het meeste naar uit van onze meiden. Ze sliep zelfs met haar kerstmuts op maar eindelijk werd het toch kerstavond. We moesten nog op Tontje wachten maar ik had de film "Santa Claus" opgezet om ze vast "op te warmen". En net als in de film vonden ze de cadeautjes beneden bij de open haard, YEAHHHH!! Alles mee naar boven gesjouwd en het feest kon beginnen. Overbodig om te zeggen dat ze door het dolle heen waren en gelukkig waren ze blij met alles. Onder het genot van een lekker hapje en drankje werd alles bewonderd en uitgeprobeerd, een geslaagde avond dus

Meiden zijn erg blij met de vondst van de cadeau's in de open haard!

Wies een nieuwe pop, Sarah een doktersetje

1e kerstdag hebben we niet veel gedaan, in onze pyama de nieuwe playmobile opgebouwd, verkleed en het nieuwe Wii spel uitgeprobeerd. Op 2e kerstdag hebben we met z'n allen gegourmet zoals het toch een beetje hoort met kerstmis. Sarah was erg teleurgesteld toen het dinsdag werd en kerst voorbij was!

Samen met papa spelletjes doen op de wc en als een echte dame

met de hoge hakken, van wie ze dat heeft...?? (neeee, niet van mij!!)

Tontje was woensdag, donderdag en vrijdags vrij en omdat we nog amper sneeuw hebben gezien afgelopen maanden gingen we het zelf maar opzoeken. Samen met Harry, Anja, Robin en Luna gingen we op weg naar Waterton Lakes National Park, ook daar lag er niet zo gek veel sneeuw beneden maar toen we de bergen inreden ging het van enkelhoogte naar kuithoogte naar kniehoogte.

Eenmaal boven eerst wat gegeten en daarna de sleetjes gepakt en wezen sleeen, heel erg leuk.

Gelukkig was het niet zo koud, -1 dus het was perfect.

Chief Mountain in laag hangende bewolking,

daar is ook de grensovergang naar de U.S.A.

Berggeit onderweg op de helling van de berg

Samen met de familie Houkes

Even een plasje maken in deze veredelde dixi,

geen tijd om kieskeurig zijn want voor wildplassen

is het wel heel erg koud!

De weg richting Cameron Lake, in de winter wordt het

altijd hier afgesloten.

Gisteren waren wij 1 van de laatste bij wie het 2012 werd, maar ook wij ontkwamen er niet aan. We hadden wat vrienden uitgenodigd en ik had oliebollen gebakken die erg goed in de smaak vielen. Daarna nog lekker nageborreld, helaas moest Tontje een behoorlijk lange rit maken naar BC waardoor hij pas om 22.30 thuis was, gelukkig nog wel voor 0.00 in ieder geval. En in tegenstelling tot vorig jaar ging het bezoek pas na 0.00 naar huis (vorig jaar was iedereen om 23.30 naar huis), dus er werd geproost met champagne maar helaas geen vuurwerk, dat doen ze hier gewoon niet. Toch jammer om het nieuwe jaar niet luid in te knallen maar het was erg mistig dus veel zouden we toch niet gezien hebben. Vandaag moet Tontje ook gewoon weer werken maar gelukkig wel wat vroeger thuis dan gisteren en verder doen we het lekker rustig aan een goede manier om het nieuwe jaar te beginnen!