maandag 30 januari 2012

Jobshadowing

                                                       Ik in mijn Canadese zustertenue
Mooi motiefje nietwaar??

Zo mijn weekend zit erop!! Ik heb zaterdag en zondag een late dienst meegedraaid hier in het Chinook Regional Hospital van Lethbridge. Hoe was het??? Leuk in ieder geval om te zien hoe het er hier aan toegaat, interessant omdat ik weer dingen geleerd heb die ik nog niet wist en anders omdat het wel hetzelfde vak is maar op sommige vlakken anders ingevuld wordt. Niet erg verrassend natuurlijk, ik bedoel ieder land heeft zijn eigen maniertjes en visies, wat zeg ik dat kan zelfs al binnen Nederland per provincie of ziekenhuis schelen en dat is allemaal te leren. Maar de taal dat is mijn grootste struikelblok, eerlijk is eerlijk mijn Engels is goed ik kan me goed redden maar in het ziekenhuis lijken ze wel een andere taal te spreken, er worden enorm veel afkortingen gebruikt, daarnaast spreken ze de Latijnse benamingen anders uit (logisch, snap ik) en is er een bepaalde woordenschat die in de supermarkt niet gebruikt wordt. Maar goed ik zal bij het begin beginnen. Voor diegene die niet zoveel met ziekenhuizen en het beroep verpleegkundige hebben, voel je niet schuldig om nu af te haken met verder lezen want voor jullie wordt het een saai stuk!
Zoals je op de foto's ziet heb ik een schitterend uniform aan, verpleegkundigen moeten hun eigen uniformen kopen (scrubs) en je bent eigenlijk vrij om te dragen wat je wil, je hebt enorm veel verschillende motieven en kleuren. Ik dacht dat ik het nog niet zo slecht had gekozen maar Tontje lachte me heel hard uit .......en bedankt!!! Hij vond het maar een oudbollig motief! Je hebt verpleegkundige rondlopen in zoiets, of met open jasjes, of met een gewoon t-shirt of longsleeve-shirts en broek of met zo'n mooi groen ok-pak (geleend van het ziekenhuis). Hierdoor wordt het lastig om te zien wie nu verpleegkundige is of wie van de poetsdienst. Je kleed je thuis om en wast ook je eigen spullen uit. Daarnaast moet je dichte schoenen dragen, slippers/sandalen mag niet, stel dat er een spuit op je voet valt!
Ik had dus een late dienst van 15.00-23.00. Even voor de duidelijkheid, ik moest m'n handjes op m'n rug houden en alleen maar kijken. Aan het begin van je dienst krijg je een mondelinge overdracht van de "charge nurse" van alle kinderen die er op dat moment zijn. De eerste dag was dit met z'n allen aan tafel en de 2e dag moesten we de overdracht horen uit een dictafoon. Net als bij ons (sorry ik blijf in de tegenwoordige tijd wat betreft het Elkerliek) worden de kinderen verdeelt onder de verpleegkundigen die die dienst aanwezig zijn. Deze kinderafdeling heeft ongeveer 11 bedden, allemaal aparte kamers voor kinderen van paar dagen oud tot 18 jaar oud (boxen en zalen kinderen dus). In de late dienst waren er 4 verpleegkundigen waarvan 1 verpleegkundige de "charge nurse" is. Deze verpleegkundige heeft vaak 1 a 2 kinderen onder zich met lichte zorg, daarnaast is zij aanspreekpunt van de afdeling voor die dienst en schakel tussen overige verpleegkundigen en arts. Dus als je een arts nodig zou hebben voor jou kind dan moet je dat doorgeven aan de charge nurse en zij belt de arts en zij koppelt weer met jou terug wat er moet gebeuren. Volgens mij is de "charge nurse" een beetje hetzelfde als bij ons de oude functie van "hoofdverpleegkundige". Door de week is dit ook een vast persoon tijdens kantoortijden (een fulltime functie dus) en buiten kantoortijden wordt een verpleegkundige aangewezen gebaseerd op kennis en ervaring. Afijn na de overdracht van de charge nurse ga je bij je kinderen langs om kennis te maken en je assessment te doen. In het Elkerliek zouden wij dus bij aanvang van dienst kijken hoe het gaat met de kinderen (gerelateerd aan het ziektebeeld) , of het infuus goed zit en goed staat ingesteld, of het kind en ouders nog iets nodig hebben. Hier is de assessment van hele andere orde. Hier wordt het kind letterlijk van top tot teen helemaal nagekeken en beoordeeld op hou je vast; centraal zenuwstelsel (gedrag, mate van bewustzijn, pupil, pijn), cardiovasuculair systeem (met stethoscoop luisteren naar hartritme, hartgeluiden, kleur en temperatuur extremiteiten, capillair refill, huidturgor, fontanel je telt het het hartritme een volle minuut en er wordt op de voet ook gevoeld naar de polsslag frequentie volume regelmatigheid), pulmonair (weer luisteren met stethoscoop naar ademgeluiden, tel een volle minuut aantal AH, luisteren naar evt. bijgeluiden), maagdarmstelsel (hoe is de eetlust, misselijkheid, slikproblemen, gasvorming, ontlasting, evt. de buik palperen, en evt. luisteren met stethoscoop naar darmgeluiden), urinewegen (frequentie plassen, hoeveelheid, kleur, geur, pijn) spieren en skelet (evt. zwellingen rondom gewrichten, beperkingen, kracht, beweging), huid (kleur, temperatuur, uitslag, wondjes) en ogen, oren, keel en neus (kleur, zwelling, infectie, pijn). De eerste 3 zijn het belangrijkste en worden altijd iedere keer volledig gedaan, de overige worden gedaan afhankelijk van opnameindicatie. En iedere 4 uur wordt dit herhaald!!!!! Ik was verbijsterd over hoe uitgebreid dit gedaan werd en voelde me ook heel erg dom toen ik zei dat wij dat nooit zo deden. Daar waren zij dan weer verbaasd over en vroegen hoe ik dan mijn patienten beoordeelde, euuhhhhhh??!!! Toen ik vertelde dat wij eigenlijk nooit met een stethoscoop werkte vroegen ze zich in godsnaam af hoe wij dan de patient beoordeelde op hartslag en ademhaling.
Nou, het infuus (+insteekplaats) wordt ieder uur beoordeeld en ieder uur wordt de pomp gereset en opnieuw het volume ingesteld. Er wordt van ieder kind een vochtbalans bijgehouden in het dossier. Iedere 2 uur wordt er een rapport geschreven over de patient, ze vertelde wel dat het op een volwassenafdeling minder frequent was. Toen ik vertelde dat wij 1x per dienst rapporteerde vroegen ze hoe ik dan alles onthield?! Je zult begrijpen dat het rapport van 1 dienst wel 1 tot 1,5 A4 beslaat en er gaat veel tijd zitten in het rapporteren, daarom is het ook niet te doen om alle rapporten te lezen bij aanvang van je dienst.
Het verpleegkundige en medische dossier zit hier samengevoegd in een dikke map, op zich wel een voordeel als je iets wil opzoeken maar als de arts en vpk de map nodig hebben is het op je beurt wachten.
Ouders doen hier ook aan rooming-in en zijn zelfs nog zelfstandiger dan die van ons, ze mogen zelf in de keuken pakken wat ze nodig hebben aan eten en drinken. Ook de flesjes van de baby's mogen ze zelf opwarmen en geven. Indien een kind sondevoeding moet krijgen dan worden de ouders vrij snel geinstrueerd hoe ze dat moeten doen zodat ze dit ook zelf kunnen. Voeding en pampers krijgen ouders ook van het ziekenhuis. De apparatuur komt ook sterk overeen met die van ons, sat.+RR meters en monitors. Infusen zien er net wat moderner uit, hier hebben ze zelfs voor de TPV een pomp waar 3 systemen in kunnen, ze zullen die ongetwijfeld wel in Nederland op de IC hebben maar wij moesten altijd aanklooien met 3 verschillende pompen of perfusors.
Waar ik ook best verbaasd over was was de isolatie van kinderen. Dit ziekenhuis is een stuk ouder dan het Elkerliek en hier hebben ze dus geen sluizen voor de kamers. Er lag een kind die ivm chemo beschermd moest worden voor ziektekiemen dus wij moesten ons iedere keer helemaal (schort, handschoenen en snoetje) aankleden als we naar binnen gingen maar ondertussen bleef de deur wel de hele avond open staan. De kamer ernaast lag een kind die isolatie had omdat er waarschijnlijk een herpes simplex in het spel was, ook hier moest de verpleegkundige omkleden maar bleef de deur wel de hele avond open???!!! En nee ze hebben hier geen kamers met onderdruk of bovendruk.
Een ander verschil was dat ze hier in het ziekenhuis een R.T. hebben oftewel een respiratiory technician (volgens mij wordt het zo genoemd). Deze verpleegkundige is voor, inderdaad, het respitatoire aspect. Als er dus een kind zou zijn met vernevelingen dan komt deze verpleegkundige jou kind vernevelen, heel handig!! Deze pleeg is voor het hele ziekenhuis en houdt zelf in de gaten wanneer er waar verneveld moet worden, ook doen ze dan de beoordeling na de verneveling.
Er lag een kind aan een ventilatie apparaat (ivm tracheastomie) en toen het apparaat kuren kreeg werd de R.T. gebeld. Een verneveling uit de muur wordt hier trouwens "aerosol" genoemd, was dus even heel verwarrend.
Ik had het geluk dat we ook een opname mochten doen, op zich is dit niet veel anders dan dat wij dat zouden doen, de vragenlijst is alleen wat uitgebreider/specifieker. Wel wordt hier uiteraard weer een volledige assessment gedaan (zoals eerder beschreven).
Verder wordt hier ook alles dubbel gecheckt wat aan de patient gegeven wordt qua medicatie en infusievloeistoffen, ook niet anders dan bij ons.
Ook deze afdeling heeft een speelkamer waar ouders en kinderen gewoon zelf in en uit kunnen lopen ten alle tijde en zelf speelgoed e.d. mee kunnen nemen. We hadden zelfs een vader die zich de halve avond zich had vermaakt met de Wii, tja je moet toch wat als je baby zo klein is dat alleen moeders ervoor kunnen zorgen??!! Naast de kinderafdeling zat nog een klein gedeelte "Mental Health" voor kinderen. Hier worden dus kinderen opgenomen met psychische problemen alleen......wordt dit gedeelte in het weekend gesloten en moeten de patienten op de kinderafdeling verblijven in de tussentijd. Waren de verpleegkundigen op de kinderafdeling ook niet blij mee!
Verpleegkundigen werken in dit ziekenhuis met "rotations" dat houdt in dat ze vaste diensten hebben op vaste dagen, dus ze weten bij wijze al wat ze moeten werken over een half jaar. De meeste verpleegkundigen werken 8 uurs diensten maar er zijn enkele die 12 uur werken. Ook werken ze met "seniority", dat is niet alleen voor het ziekenhuis bij bv Tontje geldt dat ook. Wat houdt dat in; degene die er het langste werkt heeft de meeste rechten, dat kan dus inhouden dat bij het bepalen van "rotations" diegene met "seniority" het eerste voor het zeggen heeft welke diensten ze willen werken, bij het bepalen van vakantie's degene met seniority het eerste mag kiezen, bij het werken van feestdagen bepaalt de "seniority" wie er vrij krijgt en zo verder. Dus als je nieuw bent ben je de pineut (om het netjes te houden). Vonden ze wel raar dat ik zei dat in Nederland (bijna) iedereen gelijk is bij bepalen van diensten, vakanties en vrije dagen??!!
Volgens mij was het dit wel zo'n beetje zoals ik al zei het was leuk om te zien hoe het hier werkt en ik ben blij dat ik de mogelijkheid krijg om hier over de schouders mee te mogen kijken zodat ik me goed kan voorbereiden op mijn assessments maar eerlijkheid gebied mij ook te zeggen dat ik hierdoor wel heimwee krijg naar mijn oude afdeling en mijn oud collega's. Ik had er ook hoofdpijn van aan het einde van de avond, maar het is goed dat die hersenen weer eens flink aan het werk gezet worden!!
Helaas heb ik niet meer foto's dan die hierboven, ze zijn daar wel strikt in maar ik hoop dat ik jullie toch een beetje een indruk heb kunnen geven van hoe het hier werkt.
De manager van de kinderafdeling ging voor mij nog rondbellen in het ziekenhuis of ik ook nog op andere afdelingen terecht kon, ik heb al groen licht voor maternity/newborn (kraam) nu nog wachten voor general medicine (interne afdeling) en mental health (psychiatrie). Wordt dus nog vervolgd.

woensdag 25 januari 2012

Huishoudstuderen

Zo, nu moet ik echt even tijd maken om weer eens te bloggen want het is gewoon schandalig!! Ja ja ik weet het! Niet normaal hoe snel de tijd weer gaat, de maand januari is alweer bijna voorbij en als je me vraagt wat heb je gedaan deze maand ?????? Vanalles en nog wat. De eerste week van januari hebben de meiden nog vakantie gehad en ze hebben zich prima vermaakt met al het speelgoed wat de kerstman gebracht had maar net als echte zusjes zitten ze elkaar ook wel eens in de weg dus ze waren toch ook wel weer blij dat ze naar school mochten, Wies ook weer blij nu had zij het speelgoed allemaal voor zichzelf, zonder een grote bemoeizuchtig zus die zei waar ze wel of niet aan mocht komen.
En met Janske en Sarah op school was het voor mij ook weer tijd om aan de slag te gaan met studeren, ben nu bezig met de basis van verplegen, patienten opnemen, verpleegkundige diagnose stellen, verpleegplan maken, uitvoeren, evalueren en ga zo maar door. Ik begreep al van Abby (mijn bevriende kinderverpleegkundige hier in Lethbridge) dat ze echt niet voor iedere patient een verpleegplan opstellen, ook hier gaat veel op kennis en ervaring en is er veel gedigitaliseerd dus word er vaak een standaardverpleegplan uitgedraaid zoals wij dat ook in Nederland deden. Maar ik denk dat het goed is om terug te gaan naar het begin en van daaruit het verder uit te werken, hoe wordt het hier geleerd en hoe ziet hier zo'n plan eruit. Ook omdat ik dadelijk moet laten zien dat ik met zo'n verpleegplan om kan gaan bij de assessments. Het is taaie stof die soms moeilijk blijft hangen omdat het ook nog allemaal in het Engels is en het valt niet mee om te studeren als er altijd wel een dame hier in huis rond loopt die toch ook aandacht wil. Gelukkig heb ik kunnen regelen dat ik aanstaand weekend hier in het ziekenhuis mee kan lopen op de kinderafdeling met Abby. Jobshadowing, zoals ze dat hier noemen. Ik ben heel blij dat dat hier mogelijk is want ik weet dat we daar in Nederland niet zo weg van waren. Ik heb een "criminal check" moeten laten doen (verklaring van goed gedrag) en gelukkig heb ik niets op mijn kerfstok. Daarnaast moet ik nog wat papieren tekenen i.v.m. geheimhouding e.d. en dan ben ik "good to go". O wacht, ik moet nog een zusterspakje kopen, dat noemen ze hier "scrubs"?! Maar goed iedereen heeft vast wel een keer op tv een Amerikaanse serie/film gezien waar ze zoiets aanhebben, zo'n pak met allerlei motiefjes erop. Hier koopt iedereen dat zelf en die was je thuis ook zelf uit, niet echt hygienisch denk ik dan weer met mijn Nederlandse kop maar voorlopig heb ik geen patientencontact dus wordt ik niet echt "vies". Ik heb 2 late diensten (van 15.00 tot 23.00), niet echt ideaal voor jobshadowing maar ik was natuurlijk afhankelijk van Abby. Vrijdag ga ik kennis maken met de manager van de kinderafdeling, vast wat netwerken en hopelijk kan zij mij ook in contact brengen met andere afdelingen. Ik hoop ook nog op een algemene afdeling, de kraamafdeling en een psychiatrische afdeling mee te kunnen kijken. Dan heb ik de 4 gebieden gezien die tijdens de assessments aan de orde zullen komen. Vooral psychiatrie is van groot belang omdat ik daar nagenoeg bijna geen ervaring in heb en wat hier toch een groter onderdeel in de opleiding is dan in Nederland. De RN (registered nurse) wordt hier breder opgeleid als in Nederland en heeft hier bij het afstuderen een bachelor degree in handen, in Nederland heb je meer verschillende opleidingen en meer niveau's. Maar goed eerst even peilen of ik daar ook mee kan kijken en hopelijk valt er dan ook iets te plannen want ik ben afhankelijk van Tontje's vrije dagen.
Daarnaast ben ik ook druk met de voorbereidingen voor de bruiloft van ons Inge en haar Erwin, maar ik kan ik niet te veel over zeggen omdat zij waarschijnlijk ook dit blog zullen lezen maar om hun nieuwsgierigheid toch een beetje gerust te stellen; het wordt LEUK!!! Verdere details volgen dus na 13 april.
Ondertussen hebben we ook op de winter zitten wachten en sommige hebben het misschien op Facebook wel meegekregen dat we die inderdaad hebben gehad, gehad ja want hij is weer weg!!!! Vorig jaar begon de winter in november, halverwege die maand viel de sneeuw ging de temperatuur onder nul en is die daar niet meer bovenuit gekomen voor maart. Maar nu, we hebben een beetje sneeuw en -20 gehad in november (toen Wieteke hier op vakantie was) en daarna niets meer, tot ongeveer 1,5 week geleden. De winter was  8 gr. warmer dan anders en hoewel het oosten van Canada er af en toe nog van langs kreeg met sneeuwbuien hadden we hier niets. We hadden de familie Kragt over uit Canmore op 13,14 en 15 januari en de 15e ging de temperatuur voorzichtig omlaag om de dagen daarna een snoekduik naar de -25 te maken, koud dat het was!!!! Er kwam ook lichte sneeuw om de haverklap naar beneden maar al met al was het niet meer dan 5-10 cm. Op een gegeven moment was het hier -37 met een gevoelstemperatuur van -46, echt heel erg koud. Dus nu werden er ook weer 13 weerrecords gebroken. Maar zoals ik al zei de winter is weer weg, het is vandaag weer +7gr. en we hebben weer een harde Chinookwind door Lethbridge gieren van 100km/uur. De Chinookwind brengt weer warm weer met zich mee en blablablabla. Afijn je doet er niks aan. In Nederland regent het continue dus het is overal wel wat.
Nou ik ben wel uitgezeverd ondertussen, zoals je ziet hebben we echt niets spannends meegemaakt maar hopelijk kan ik volgende week verslag uitbrengen van mijn stage in het ziekenhuis en misschien ook wel foto's van mij in "scrubs" en de kinderafdeling, ik heb er in ieder geval zin in!!!!

zondag 1 januari 2012

Happy NewYear

Zo, het nieuwe jaar is begonnen en eindelijk is het me gelukt om mijn blog bij te werken. Afgelopen dagen had de computer er geen zin in leek het wel. Pagina om een nieuw bericht te maken werd niet geladen en foto's uploaden was helemaal te veel gevraagd. Maar goed vandaag heb ik misschien ook iets meer geduld en nu is het wel gelukt, gelukkig. Hierbij alle trouwe lezers van ons blog nog een heeeeeeeel gelukkig nieuwjaar toegewenst. Maar even terug naar kerst, ons Saartje keek hier denk ik wel het meeste naar uit van onze meiden. Ze sliep zelfs met haar kerstmuts op maar eindelijk werd het toch kerstavond. We moesten nog op Tontje wachten maar ik had de film "Santa Claus" opgezet om ze vast "op te warmen". En net als in de film vonden ze de cadeautjes beneden bij de open haard, YEAHHHH!! Alles mee naar boven gesjouwd en het feest kon beginnen. Overbodig om te zeggen dat ze door het dolle heen waren en gelukkig waren ze blij met alles. Onder het genot van een lekker hapje en drankje werd alles bewonderd en uitgeprobeerd, een geslaagde avond dus
Meiden zijn erg blij met de vondst van de cadeau's in de open haard!

Wies een nieuwe pop, Sarah een doktersetje

1e kerstdag hebben we niet veel gedaan, in onze pyama de nieuwe playmobile opgebouwd, verkleed en het nieuwe Wii spel uitgeprobeerd. Op 2e kerstdag hebben we met z'n allen gegourmet zoals het toch een beetje hoort met kerstmis. Sarah was erg teleurgesteld toen het dinsdag werd en kerst voorbij was!

Samen met papa spelletjes doen op de wc en als een echte dame
met de hoge hakken, van wie ze dat heeft...?? (neeee, niet van mij!!)

Tontje was woensdag, donderdag en vrijdags vrij en omdat we nog amper sneeuw hebben gezien afgelopen maanden gingen we het zelf maar opzoeken. Samen met Harry, Anja, Robin en Luna gingen we op weg naar Waterton Lakes National Park, ook daar lag er niet zo gek veel sneeuw beneden maar toen we de bergen inreden ging het van enkelhoogte naar kuithoogte naar kniehoogte.
Eenmaal boven eerst wat gegeten en daarna de sleetjes gepakt en wezen sleeen, heel erg leuk.
Gelukkig was het niet zo koud, -1 dus het was perfect.

Chief Mountain in laag hangende bewolking,
daar is ook de grensovergang naar de U.S.A.
Berggeit onderweg op de helling van de berg
Samen met de familie Houkes
Even een plasje maken in deze veredelde dixi,
geen tijd om kieskeurig zijn want voor wildplassen
is het wel heel erg koud!

De weg richting Cameron Lake, in de winter wordt het
altijd hier afgesloten.

Gisteren waren wij 1 van de laatste bij wie het 2012 werd, maar ook wij ontkwamen er niet aan. We hadden wat vrienden uitgenodigd en ik had oliebollen gebakken die erg goed in de smaak vielen. Daarna nog lekker nageborreld, helaas moest Tontje een behoorlijk lange rit maken naar BC waardoor hij pas om 22.30 thuis was, gelukkig nog wel voor 0.00 in ieder geval. En in tegenstelling tot vorig jaar ging het bezoek pas na 0.00 naar huis (vorig jaar was iedereen om 23.30 naar huis), dus er werd geproost met champagne maar helaas geen vuurwerk, dat doen ze hier gewoon niet. Toch jammer om het nieuwe jaar niet luid in te knallen maar het was erg mistig dus veel zouden we toch niet gezien hebben. Vandaag moet Tontje ook gewoon weer werken maar gelukkig wel wat vroeger thuis dan gisteren en verder doen we het lekker rustig aan een goede manier om het nieuwe jaar te beginnen!


donderdag 22 december 2011

Merry Christmas everybody!!


Wij willen iedereen een hele fijne kerst toewensen en een heel gelukkig 2012!!!

Gelukkig is het bijna zover, kerstmis!! Ons Sarah is al weken aan het aftellen. Vandaag had ze haar laatste schooldag, P.J. Party, oftewel pyamadag op school, heerlijk vond ze dat!! Met als toppunt de komst van Santa Claus! Vanaf nu lekker 2 weken vrij, ons Janske moet morgen nog naar school maar ze gaan met de hele school naar de bios toe, oooo wat is school toch vervelend.
En dan maar hopen dat de kerstman langs komt zaterdag??!! Helaas moet Tontje werken met kerst, zijn de rollen dus een keer omgedraaid, normaal moest ik altijd en zat hij thuis met de meiden. Ach ja, leuk is anders. Als ik de kerstman een beetje goed inschat zullen de meiden zich ongetwijfeld toch wel vermaken. Een witte kerst zit er voor ons dit jaar ook niet in!! Wie had dat nu verwacht, eigenlijk is het, op uitzonderingen na, in heel Canada nog erg groen voor de tijd van het jaar. Vergeleken met vorig jaar is het ene uiterste met de andere. Maar we zullen niet klagen, ik zit er toch veel beter voor dan een jaar geleden toen ik met m'n pootje omhoog zat omdat ik zo dom was om 'm te breken.
Maar goed, nogmaals ik hoop dat iedereen een hele fijne kerst heeft en ervan geniet!!!!

zaterdag 17 december 2011

Ready for X-Mas?

Ik vermelde al eerder dat de kerstsfeer al een tijdje aanwezig is hier in Canada. Het begint zo'n beetje officieel na Thanksgiving in Amerika (die valt op de 4e donderdag van nov.). De dag hierna is het Black Friday, HET startsein om cadeautjes te gaan kopen want overal hebben ze waanzinnige aanbiedingen in Amerika. Omdat de meeste Canadezen binnen 200 km van de Amerikaanse grens wonen gaan er dus veel mensen in de U.S. hun cadeautjes kopen. Nou dat vinden ze in Canada weer niet leuk dus vandaar dat ze hier ook de Black Friday hebben ingevoerd en ja ik moet eerlijk zeggen ook ik heb mijn slag geslagen, een nieuwe tv voor in de camper, spotgoedkoop natuurlijk!!!
Ondertussen wordt Black Friday verlengd met het weekend en ik hoorde op tv dat de maandag erna voortaan Cyber Monday wordt genoemd vanwege de aanbiedingen die dan gedaan worden op internet. Kan het nog gekker???? Tijdens Black Friday is er een omzet geweest in de U.S. van $52.000.000.000 (U.S. Dollars) Hoezo financiele crisis? Sommige winkeliers draaien op deze dag 40% van hun jaarlijkse omzet! Ik kan er niet over uit. Net als het feit dat een vrouw met pepperspray bewapent inkopen ging doen in L.A., en het ook werkelijk gebruikt had toen ze de X-Box in handen kreeg. Daarnaast mensen neergeschoten op een parkeerplaats eveneens in U.S. wel te verstaan.
In Canada doen ze hierover ook heel neerbuigend "pff, moet je die idiote zuiderburen weer eens bezig zien". Maar eerlijk; ik zie weinig verschil met hier, enige verschil, mensen staan netjes in de rij bij de kassa en ze gaan elkaar niet te lijf met pepperspray. Maar ze zijn net zo belachelijk in hun uitgavenpatroon; een computer, Ipad of mobieltje voor de kids en hoe krijgen ze toch de auto voor pa en ma onder de kerstboom gezet??!!

                                                      Zo word Santa hier binnengehaald

Over naar de leuke dingen van kerst. De dag voordat hier in Lethbridge die heidebrand uitbrak (dus 26 nov.) was ik met Anja, haar meiden en mijn meiden naar Fort McLeod geweest voor de "Santa Claus Parade" daar werd al 3 maanden reclame voor gemaakt dus wij waren wel benieuwd. In de parade was veel lokaal volk te zien, politici, winkeliers, 5 x de harmonie, de politie, brandweer en uiteraard als laatste Santa Claus himself. Meiden vonden het leuk en ze hadden snoepjes gekregen dus het was prima.
Vorig weekend kwam hier in Lethbridge de "Canadian Pacific Holiday Train aan". Deze trein rijdt door Canada en Amerika en stopt in 140 gemeenten om aandacht te vragen voor de Foodbank.
Was wel erg leuk dat hij 's avonds aankwam want op sommige plekken komt ie overdag aan en met die lichtjes is het 's avonds veel sfeervoller! Vooral de band maakte het wel compleet.

Canadian Pacific Holiday Train

Verder gaat alles prima, ik heb vorige week bericht gekregen van de Mount Royal University in Calgary (waar ik mijn assessments moet doen) of ik niet eind mei wilde komen i.p.v. eind augustus. Er was iemand uitgevallen en ik kon die plaats innemen. Daar hoefde ik uiteraard niet lang over na te denken; JA!! Scheelt weer 3 maanden. Ik ben nu aan het regelen dat ik kan meelopen in het ziekenhuis. Momenteel word de Criminal Check gedaan (Verklaring van Goed Gedrag) en dan zal ik in het ziekenhuis nog papieren moeten tekenen voor geheimhouding e.d.. Ik zal dan mee gaan lopen op de kinderafdeling voor een paar dagen en van daaruit hoop ik nog op een algemene afdeling, de kraamafdeling en een psychiatrische afdeling mee te kunnen kijken. Dit zal heel goed zijn voor de taal en om te zien hoe het hier werkt. Daarnaast zal het ook goed zijn om alvast wat te netwerken aangezien je het hier toch moet hebben van een goed netwerk om een baan te kunnen krijgen. Hier heb ik heel veel zin in, ben heel erg benieuwd hoe het er hier aan toe gaat.
Ik ben al druk met studeren bezig, "Code of Ethics" Competencies for registered nurses" enz. en dan staan er nog een aantal dikke mappen te wachten om doorgelezen te worden. Het is niet het alledaagse Engels wat er gebruikt wordt dus regelmatig moet ik er het woordenboek op na slaan, maar we leren er van. Ik wil zoveel mogelijk gedaan krijgen voor we eind maart naar NL gaan zodat ik de maand mei dingen kan gaan herhalen.

Als laatste nog een filmpje waar ik veel moeite voor heb moeten doen om te filmen, ons Sarah zingt nagenoeg iedere dag een paar keer het volkslied van Canada. Op de basisschool beginnen ze de dag met het zingen van "O Canada". Sarah vond dat in het begin helemaal niets en vertikte het om mee te zingen, later wist ze dat het erbij hoorde en leerde ze ook de tekst. Nu wordt het regelmatig ingezet thuis en ons Wies doet nu vrolijk mee. Het is zelfs zo erg dat als ik ga winkelen (en ze zitten samen in het karretje) ze de tijd doden door uit volle borst "O Canada" te zingen. Veel mensen reageren daar dan op, dat ze zo vaderlandslievend zijn of dat ze zo mooi kunnen zingen, ze moeten er allemaal wel mee lachen, vooral als ik zeg dat we uit Nederland komen.  Maar ja als je het 10x achter elkaar hebt gehoord ben ik het ook wel beu.
In ieder geval ik mocht Sarah lange tijd niet filmen als ze het zong maar nu samen met Janske wilde ze het dan toch, nu nog Wies een keer te pakken krijgen als zij het zingt, is ook zo schattig!!


Voor de duidelijkheid, zo gaat de tekst:
                                        O Canada! Our home and native land!
                                     True patriot love in all thy sons command.
                                         With glowing hearts we see thee rise,
                                             The True North strong and free!
                                              From far and wide, O Canada,
                                               We  stand on guard for thee.
                                         God keep our land glorious and free!
                                        O Canada, we stand on guard for thee.
                                        O Canada, we stand on guard for thee.                 

zaterdag 10 december 2011

Dag Sinterklaasje .......

Om even nog te beginnen bij de voorgaande berichten, ze weten wat de oorzaak is geweest van de prairie brand net buiten Lethbridge. Zoals ik al schreef was het begonnen op het reservaat, nu bleek dat er een Indiaan stenen wilde gaan verhitten (d.m.v. vuur uiteraard) voor zijn zweethut (serieus!!). Nou en met die wind erbij was het vuur niet in toom te houden en de rest is geschiedenis. Nu wordt hem brandstichting en nalatigheid ten laste gelegd, iets wat een vervelend staartje voor deze persoon gaat worden.

Verder over op de orde van de dag, of ja afgelopen weken zal ik maar zeggen want niet alleen in Nederland stond Sinterklaas in het middelpunt, ook hier in huis. Sarah en Wies hebben trouw het Sinterklaasjournaal gekeken en zich ook ontzettend veel zorgen gemaakt om het boek dat kwijt was en daarna het paard wat verdwaald was. Het blijft toch een leuke traditie! Omdat we in de zomer lid zijn geworden van de Dutch Canadian Club mochten we op 5 december naar het Sinterklaasfeest komen wat werd georganiseerd. Druk dat het was, alle opa's en oma's die jaren geleden zijn geemigreerd kwamen met hun Canadeese kleinkinderen die ooit eens iets gehoord hadden van Sint en Piet. Vandaar dus ook dat deze Sinterklaas nagenoeg alleen maar Engels sprak, en vantevoren maar keihard in het Nederlands zingen "Sinterklaasje kom maar binnen....". Zoals je op de foto ziet moest de Sint de hele tijd zijn baard vasthouden omdat die continue naar beneden zakten en de Pieten waren niet helemaal tot achter de oren geschminkt (slecht!!) daarnaast mochten ze niet met pepernoten gooien van de "Health department" maar alleen met snoepjes met een papiertje erom. Dus iedere keer als de zuurtjes door de zaal gingen dook iedereen letterlijk onder de tafel, ze komen namelijk best hard aan!! Maar het mocht de pret niet drukken, ons Sarah vond het geweldig, Janske voelde zich "12" dus veel te oud en ons Wies vond het allemaal nogal eng. Ons Sarah wilde wel graag op schoot, tja er viel toch een chocoladeletter te verdienen, met Janske erlangs durfde ze het wel aan, heel trots was ze!!


Thuis doen we zelf verder niets aan Sinterklaas, opa en oma hadden een doos met cadeautjes opgestuurd dus die heeft "de Postbode-Piet" hier afgegeven met het vertrouwde gebons op de ramen. De meiden vlogen letterlijk omhoog op de bank, tja wie had dat nu verwacht hier in Canada?! Tijdens de cadeau's uitpakken stonden ze zoals elk kind heen en weer te stuiteren van energie, blijft leuk!
We hebben wel surprises gemaakt en zie hieronder het resultaat:

Dennis maakte voor Joyce een skateboard omdat ze een skate-kampioen is op de Wii.

Janske maakte voor Dennis een gitaar.

Joyce maakte voor Tontje een replica van onze camper.

Tontje maakte voor Janske een klarinet.

Hoewel we zo klaar waren met z'n vieren was het toch leuk geweest. Zo Sinterklaas is weer de deur uit en nu kunnen we ons klaar gaan maken voor de kerst. Sarah vraagt al een tijdje "Nog 1 nachtje slapen en is het dan kerst?". Voorheen kon ik het wegwuiven omdat Sint nog in beeld was maar nu wordt het toch lastiger, want de Sint is weg en het is nog steeds geen kerst. Gisteren heb ik een klein nepboompje gekocht voor de meiden zodat zij die kunnen versieren. Voor ons zelf komt er uiteraard alleen maar een echte boom in maar die moet nog gekocht worden.
Iets anders nog, ons Janske heeft begin december haar rapport gekregen en ze heeft ons enorm verbaasd, in positieve zin wel te verstaan. Zo zag haar rapport eruit:
Language Arts (taal); 82% (oftewel 8,2)
Mathematics (wiskunde); 93%
Sciene (biologie, natuurkunde); 66%
Social Studies (geschiedenis,maatschappijleer); 90%
Band (klarinet); 91%
Health (gezondheidsleer); 89%
Phys Ed (gym); 80%
Construction (handvaardigheid); 71%
Nagenoeg iedere leraar gaf ook het commentaar dat ze prima haar best had gedaan en dat ze een prima houding had in de klas. Aan het einde van de iedere rapport periode houden ze op school een "recognition assembly" Dat is een bijeenkomst van alle klassen (7 in totaal) van Grade 7 waarbij kinderen die goed hun best hebben gedaan of hele goede punten hebben worden erkend en een award krijgen. Janske had in haar klas de award gewonnen van "most improved". Dat houdt in dat zij dus de meeste vooruitgang had geboekt in haar klas. Super goed!!!!

Janske en haar 2 juffen en de coordinator van Grade 7

Nou dat was het weer voor deze keer, ik zal eens zorgen dat die meiden hun kerstboom kunnen gaan versieren! Fijn weekend iedereen!!

dinsdag 29 november 2011

Onder controle

Het is nu een paar dagen na de flinke brand bij Lethbridge en ik kan gelukkig zeggen dat het goed is afgelopen, er zijn geen gewonden gevallen. De materiele schade is beperkt gebleven tot 2 huizen die helemaal zijn verwoest en 4 huizen die zijn beschadigd. Verder is er veel agrarisch gebied wat in vlammen is opgegaan. In totaal 4500 acres (ruim 18 vierkante km). De brand is begonnen in het Indianen reservaat (Blood reserve) wat aan de andere kant van de coulee ligt en is de Old Man River "overgesprongen" en daar verder gegaan richting Lethbridge. Wat de brand veroorzaakt heeft is nog niet duidelijk. De 2 huizen die op zijn gegaan in de vlammen stonden in het reservaat. Uiteindelijk is er in Lethbridge zelf niemand meer geevacueerd en is de brand gestopt net buiten de "city limits" (bebouwde kom). De brandweer is tot gistermorgen bezig geweest om het vuur helemaal uit te krijgen maar uiteraard duiken er nog steeds "hot spots" op die nog nageblust moeten worden. Afgelopen nacht is de wind weer aangewakkerd en zijn er weer meer rookplekken gezien, dus ze zijn nog steeds actief bezig. Alles is nu ook zo kurkdroog op het land. Het heeft al lang niet meer geregend en het beetje sneeuw wat 1,5 week geleden is gevallen is allang weer verdampt. Niet alleen de brandweer heeft flink gewerkt ook de boeren en Hutterietenkolonies zijn flink in de weer geweest. Door het land om te ploegen wilde ze ervoor zorgen dat het vuur zich niet verder verspreidde maar met die harde wind lukte dan niet altijd. Tontje vroeg nog aan een boer waarom ze niet het irrigatiesysteem aanzette maar nu blijkt dat ze in de winter de irrigatiekanalen hier droogleggen maar anders was dat wel handig geweest.
Naast de brand in Lethbridge was er ook een flinke brand vlakbij Stirling (ten zuiden van Lethbridge), die was uiteindelijk 30 km in lengte. En er was een brand in het zuiden bij Cardston, die begon volgens mij in Montana (U.S.A.). Gelukkig heb je hier veel "niemandsland" dus voor zover ik weet zijn er ook bij die andere branden geen gewonden gevallen. Toch bijzonder dat het over een lengte van bijna 150 km op zoveel verschillende plekken brand is ontstaan, op dezelfde dag. Nu heb je niet veel nodig want met die harde wind verspreid het zich enorm snel natuurlijk.
Voor wie het nog interessant vind op youtube zijn uiteraard veel filmpjes te vinden, zoek op "Lethbridge grass fire".