De vakantie vordert zich gestaag, we hadden in totaal 9 weken en we zitten nu op de helft. Op 4 september mogen de meiden weer. Ons Janske zei echter vorige week al dat ze wel weer naar school wilde gaan. Tja dat komt ervan als je al vakantie neemt in april. Ach gelukkig vermaken de meiden zich prima thuis. Dankzij de warme temperaturen zoeken ze volop vertier in het zwembadje. Ik probeer tussendoor in en rondom het huis nog wat opknapklusjes uit te voeren, wat schilderen, het dek afmaken want daar hadden we vorig jaar de hot-tub uitgehaald maar er staat nog steeds geen hek op het dek. Afgelopen week hebben we de siding er weer tegen aan gemaakt. Ik zal foto's maken als het echt helemaal af is! Tontje werkt zich ondertussen een slag in de ronde om alle tankstations te bevoorraden. Het is enorm druk met al dat vakantie verkeer op de weg dus die benzine vliegt erdoorheen.
Anyway, klik hier voor de foto's nog van het bezoekje van ons pap en mam.
Schiet me trouwens nog een voorval binnen van toen ons pap en mam hier waren.
Na de eerste nacht stonden we 's morgens op en ons pap vertelde dat er een bezine/diesel lucht 's nachts door het raam naar binnen kwam in vlagen. Hhmmmm, vreemd, dus ik doe de voordeur open en ja ik ruik het ook. Wij bij de auto's gekeken, niets. Als we op de geur afgingen leidde ons dat naar de voordeur, vreemd. Tontje moet weleens de grasmaaier bijvullen met benzine maar dat doet hij niet daar. We snapten er niets van. Ons mam vertelde daarna aan het ontbijt dat er dieren vannacht zo'n herrie hadden gemaakt, och ja zei ik dat zullen die eksters wel zijn die hier verschillende nestjes hebben voor in de bomen, die gaan me toch ooit tekeer. Nee nee, zei ze het was echt een dier in doodsangst, heel anders! Nadat we waren wezen wandelen die ochtend kwamen we terug thuis en daar was die stank nog steeds, weer op onderzoek uit. Als ik bukte en onder de tree bij onze voordeur rook stonk het heel erg, wat kan dat nu zijn, ik vond het ook naar rubber ruiken. Heb je niet een gasleiding die daar loopt vroeg ons pap nog. Volgens mij niet zei ik maar ik wist ondertussen niet meer wat ik moest denken, ik was er in ieder geval niet gerust op. Afijn wij lunch gemaakt en mijn Canadese vriendin Beth die met de kinderen kwam eten stond op de stoep. Nog voordat ik aan haar kon vragen of ze die stank ook rook zei ze "Smells like you're having a skunk"!!! OOoooooooooo, nou dat kwartje viel heel snel. Verrek een stinkdier, tja weet ik veel hoe die ruiken en ons pap en mam wisten dat ook niet. Ik was eigenlijk wel opgelucht dat het niets "ernstigs" was maar ja een stinkdier, wat nu. Beth wist verder te vertellen dat zij er ook een keer 1 hadden gehad en dat was zo erg dat de postbode weigerde de post nog te komen brengen. De gemeente van Lethbridge heeft wel een val om stinkdieren te vangen maar die is altijd uitgeleend omdat het een plaag schijnt te zijn en ze hebben er maar 1, heel handig dus. Nou schijnen stinkdieren nogal honkvast te zijn, als ze ergens zitten dan zitten ze daar goed en het zijn nachtdieren. Geweldig dus dat beest had zich onder onze tree bij de voordeur genesteld. Dus ik aan het googlen hoe je van stinkdieren afkomt, vallen zijn dus effectief, hun hol dichtmaken, er werd zelfs geopperd "shooting is effective" maar wel kans dat ze weer sprayen, no kidding. Nou dat gaan we dus NIET doen. Ik besloot om meel voor de ingang te strooien zodat we konden zien of hij in of uit zijn hol zou komen en afhankelijk daarvan zien we wel verder. Meel gestrooid maar er gebeurde niets die nacht, niet de nacht daarop en ook niet daarop. HUH???? Zou het beest misschien zelf aangevallen zijn omdat ons mam dus dieren had gehoord diezelfde nacht?!
Uiteindelijk hebben Tontje en ons pap de betonnen tree met een koevoet opgetild en ze zagen dat er wel iets gezeten had maar nu dus niet meer en waar hij heen was????? Tree weer terug gelegd en ze hebben de ingang maar geblokkeerd. Als ie hier nog inkomt heeft ie in de steengroeve gewerkt, aldus ons pap. Daarna hebben we ook niets meer gezien of gehoord. Tot 1,5 week geleden, ik stond achter de tuin te sproeien en warempel, daar liep achter het hek weer een stinkdier die richting ons hek kwam. Dankzij mijn gegoogle wist ik dat ze niet van water houden dus ik heb 'm gelukkig kunnen wegjagen met de sproeier, hopelijk komt ie niet meer terug!!!!
Weer een ervaring rijker en vanaf nu weten we dus hoe stinkdieren ruiken, BLEEHHH!!!!
vrijdag 3 augustus 2012
donderdag 19 juli 2012
Einde schooljaar
Ik wilde toch nog even terug blikken op vorige maand want we hebben uiteraard meer gedaan in de maand die tussen de vorige 2 blogs zat dan alleen maar wachten op die stomme brief!
Maar goed dat terzijde.
De laatste 2 weken van juni waren tevens de laatste 2 van het schooljaar want vanaf 27 juni hadden Sarah en Janske zomervakantie, Wies (de mazelaar) heeft het hele jaar door zomervakantie.
In de laatste weken had Janske haar proefwerkweken, nou ja weken het waren 4 proefwerken uitgesmeerd over 2 weken en rondom die proefwerkweken hadden ze een excursie naar "Writing-on-Stone", gingen ze een filmpje pikken bij de bios, lekker een middagje relaxen in de zwembad en nog meer van dat soort dingen. Nee, nee school is heel zwaar, inderdaad Janske ;)!! Ach ons Janske had goed gewerkt afgelopen jaar en als je dan ziet dat ze eigenlijk een maand gemist heeft van het schooljaar, nou super hoor. Ze had een mooie puntenlijst en ze is "promoted to Grade 8", gelukkig maar. Dit wordt het laatste jaar van de Middle school en dan gaan ze naar High school, die dan nog 4 jaar duurt, ongacht welk niveau je volgt volgens mij maar daar heb ik me nog niet in verdiept.
Ons Sarah heeft haar "Kindergarten diploma" op zak, tja je moet ergens beginnen, nietwaar?? Ze hadden nog een mooie jaarafsluiting waarvoor de kinderen zich helemaal suf geoefend hadden op rijmpjes, versjes en liedjes. BIJNA iedereen deed heel actief mee behalve......ja je voelt 'm al aankomen ons Saartje!! Die stond daar lekker ongegeneerd in haar neus te boren. Ze zal wel gedacht hebben; boring (saaaaaaaaai)!!!!
Een paar dagen later mochten we het laatste half uurtje in de klas komen omdat de kinderen een Award kregen uitgereikt. Ze hebben hier sowieso iedere week een recognition bijeenkomst met de hele school waarbij ze awards uitreiken aan kinderen voor bv. "het helpen van een ander kind", "beste student in de klas van die week", "een ruzie goed opgelost te hebben". Kortom het positieve bedrag wordt hier heel erg beloond, wel een goed iets moet ik zeggen hoor want die kids glimmen van trots. Afijn ons Sarah krijgt dus ook haar award uitgereikt (dit is gebaseerd op een goede eigenschap van het kind) en ons Sarah krijgt 'm voor "Happy heart"!!
Begrijp me niet verkeerd, ik vind ons Sarah een hele lieve meid en neem haar nukken voor lief, maar wij waren wel een beetje aangenaam verrast. Diegene die ons Sarah kennen weten wat ik bedoel, ons Sarah is heel zwart wit, iets is goed of fout en daar zit heel weinig (lees niets) tussenin.
Als ze boos is of iets anders moet dan laat ze dat luid en duidelijk horen door de toegestane decibellen in dit huis te overtreden. Ik heb weleens aan haar gevraagd of ze dat op school ook zo doet maar iedere keer zegt ze van niet, nou ja gelukkig maar. Dus ja ik was wel trots en blij dat ze deze award voor Sarah hadden uitgekozen en ja ze is promoted naar Grade 1 (Groep 3).
Ons Wiesje zou na de zomer naar de peuterspeelzaal mogen maar dat mag alleen als ze zindelijk zijn. Nu hebben wij weer het geluk dat Wies daar nog helemaal geen trek in heeft dus ik dacht ik zie het wel na de zomer. Ik heb goede hoop dat ze toch wel overstag zal gaan. Als ik het trouwens aan haar vraag of ze naar school wil zegt ze; Neeeeee mama, ik blijf lekker bij jou!!
We hadden trouwens nog een kinderfeestje gehouden voor Sarah, omdat ze 5 juli jarig is valt dat hier altijd in de vakantie. Aangezien iedereen dan op vakantie of onderweg is besloot ik het maar op zaterdag 23 juni te houden. Heel het schooljaar had Sarah geen 1 kinderfeestje en in juni ineens 3 uitnodigingen dus daarop besloot ik het voor Sarah ook te doen. Nu moet je wel weten dat het hier iets anders is als in Nederland de kinderfeestjes. Het is hier weer allemaal wat meer Amerikaanser (wilde eigenlijk overdreven schrijven maar zo snap je het ook wel, toch?). Volgens mij wordt al de halve klas uitgenodigd, je trekt je kind een jurk met veel kleuren en tierelantijnen aan, geeft een cadeau mee in een giftbag (vergeet niet dat het een duur cadeau moet zijn!!) o ja en stuur ze even langs de kapper voor een leuk opsteekkapsel (althans het lijkt erop dat ze dat zo doen). Pffffff, so not my style!! Komt mijn "lekker nuchtere hollandse" dochter aan in een broek en makkelijk schoenen, mag toch hopen dat ze gaan spelen?! Haren in 2 vlechten en een cadeau binnen budget.
Afijn ik uitnodigingen geschreven voor 7 kinderen, dan zou ik er mooi 8 hebben met Sarah erbij (nou ja 10 met Janske en Wies). Wel even erop gezet of ze aub wilde rsvp-en, laten weten of ze wel of niet zouden komen zodat je weet waar je aan toe bent. Ik had expres gewacht met de inkopen doen tot de laatste dag omdat je gewoon niet weet wie er wel of niet komt opdagen, ik had 3 bevestigingen, 1 afmelding en 1 misschien.Nu hoef je voor 6-jarigen toch niet veel te organiseren want die vinden het nog veel te leuk om gewoon te spelen dus dat scheelt weer. Ons Sarah keek er zo naar uit, heel leuk om te zien.
Op de dag zelf kwamen inderdaad de 3 meisjes (1 jongetje kwam later voor een half uurtje vanwege een zwemwedstrijd alleen de cadeautjes afgeven). Ik heb het verder lekker Hollands gehouden, cadeautjes verstoppen voor de jarige, cupcakes versieren in plaats van zo'n grote chemische taart, lekker buiten spelen, de stoelendans, snoepjesmemory en een knutselactiviteit. En toen waren de 3 uurtjes alweer om. Tja in m'n eentje eten maken voor de bups zag ik niet zo zittten, ongeacht hoeveel dat er kwamen en aangezien je niet even een zak friet haalt bij de snackbar op de hoek heb ik de kinderen weer om 5 uur op laten pikken. Sarah heeeelemaal blij, missie geslaagd dus!! En die laatste 2 kinderen die uitgenodigt waren, nooit iets van gehoord, ook niet toen we de week erna nog aan school stonden. Snap ik niets van, misschien dat ze daarom de halve klas uitnodigen omdat ze weten dat toch nooit iedereen komt opdagen!! Volgende keer meer nog over het bezoek van ons pap en mam en foto's!
Maar goed dat terzijde.
De laatste 2 weken van juni waren tevens de laatste 2 van het schooljaar want vanaf 27 juni hadden Sarah en Janske zomervakantie, Wies (de mazelaar) heeft het hele jaar door zomervakantie.
In de laatste weken had Janske haar proefwerkweken, nou ja weken het waren 4 proefwerken uitgesmeerd over 2 weken en rondom die proefwerkweken hadden ze een excursie naar "Writing-on-Stone", gingen ze een filmpje pikken bij de bios, lekker een middagje relaxen in de zwembad en nog meer van dat soort dingen. Nee, nee school is heel zwaar, inderdaad Janske ;)!! Ach ons Janske had goed gewerkt afgelopen jaar en als je dan ziet dat ze eigenlijk een maand gemist heeft van het schooljaar, nou super hoor. Ze had een mooie puntenlijst en ze is "promoted to Grade 8", gelukkig maar. Dit wordt het laatste jaar van de Middle school en dan gaan ze naar High school, die dan nog 4 jaar duurt, ongacht welk niveau je volgt volgens mij maar daar heb ik me nog niet in verdiept.
Ons Sarah heeft haar "Kindergarten diploma" op zak, tja je moet ergens beginnen, nietwaar?? Ze hadden nog een mooie jaarafsluiting waarvoor de kinderen zich helemaal suf geoefend hadden op rijmpjes, versjes en liedjes. BIJNA iedereen deed heel actief mee behalve......ja je voelt 'm al aankomen ons Saartje!! Die stond daar lekker ongegeneerd in haar neus te boren. Ze zal wel gedacht hebben; boring (saaaaaaaaai)!!!!
Sarah staat in het midden, 2e rij van boven
Begrijp me niet verkeerd, ik vind ons Sarah een hele lieve meid en neem haar nukken voor lief, maar wij waren wel een beetje aangenaam verrast. Diegene die ons Sarah kennen weten wat ik bedoel, ons Sarah is heel zwart wit, iets is goed of fout en daar zit heel weinig (lees niets) tussenin.
Als ze boos is of iets anders moet dan laat ze dat luid en duidelijk horen door de toegestane decibellen in dit huis te overtreden. Ik heb weleens aan haar gevraagd of ze dat op school ook zo doet maar iedere keer zegt ze van niet, nou ja gelukkig maar. Dus ja ik was wel trots en blij dat ze deze award voor Sarah hadden uitgekozen en ja ze is promoted naar Grade 1 (Groep 3).
Ons Wiesje zou na de zomer naar de peuterspeelzaal mogen maar dat mag alleen als ze zindelijk zijn. Nu hebben wij weer het geluk dat Wies daar nog helemaal geen trek in heeft dus ik dacht ik zie het wel na de zomer. Ik heb goede hoop dat ze toch wel overstag zal gaan. Als ik het trouwens aan haar vraag of ze naar school wil zegt ze; Neeeeee mama, ik blijf lekker bij jou!!
We hadden trouwens nog een kinderfeestje gehouden voor Sarah, omdat ze 5 juli jarig is valt dat hier altijd in de vakantie. Aangezien iedereen dan op vakantie of onderweg is besloot ik het maar op zaterdag 23 juni te houden. Heel het schooljaar had Sarah geen 1 kinderfeestje en in juni ineens 3 uitnodigingen dus daarop besloot ik het voor Sarah ook te doen. Nu moet je wel weten dat het hier iets anders is als in Nederland de kinderfeestjes. Het is hier weer allemaal wat meer Amerikaanser (wilde eigenlijk overdreven schrijven maar zo snap je het ook wel, toch?). Volgens mij wordt al de halve klas uitgenodigd, je trekt je kind een jurk met veel kleuren en tierelantijnen aan, geeft een cadeau mee in een giftbag (vergeet niet dat het een duur cadeau moet zijn!!) o ja en stuur ze even langs de kapper voor een leuk opsteekkapsel (althans het lijkt erop dat ze dat zo doen). Pffffff, so not my style!! Komt mijn "lekker nuchtere hollandse" dochter aan in een broek en makkelijk schoenen, mag toch hopen dat ze gaan spelen?! Haren in 2 vlechten en een cadeau binnen budget.
Afijn ik uitnodigingen geschreven voor 7 kinderen, dan zou ik er mooi 8 hebben met Sarah erbij (nou ja 10 met Janske en Wies). Wel even erop gezet of ze aub wilde rsvp-en, laten weten of ze wel of niet zouden komen zodat je weet waar je aan toe bent. Ik had expres gewacht met de inkopen doen tot de laatste dag omdat je gewoon niet weet wie er wel of niet komt opdagen, ik had 3 bevestigingen, 1 afmelding en 1 misschien.Nu hoef je voor 6-jarigen toch niet veel te organiseren want die vinden het nog veel te leuk om gewoon te spelen dus dat scheelt weer. Ons Sarah keek er zo naar uit, heel leuk om te zien.
Ife, Jenny-Lyn, Sarah, Luna en Arman
Op de dag zelf kwamen inderdaad de 3 meisjes (1 jongetje kwam later voor een half uurtje vanwege een zwemwedstrijd alleen de cadeautjes afgeven). Ik heb het verder lekker Hollands gehouden, cadeautjes verstoppen voor de jarige, cupcakes versieren in plaats van zo'n grote chemische taart, lekker buiten spelen, de stoelendans, snoepjesmemory en een knutselactiviteit. En toen waren de 3 uurtjes alweer om. Tja in m'n eentje eten maken voor de bups zag ik niet zo zittten, ongeacht hoeveel dat er kwamen en aangezien je niet even een zak friet haalt bij de snackbar op de hoek heb ik de kinderen weer om 5 uur op laten pikken. Sarah heeeelemaal blij, missie geslaagd dus!! En die laatste 2 kinderen die uitgenodigt waren, nooit iets van gehoord, ook niet toen we de week erna nog aan school stonden. Snap ik niets van, misschien dat ze daarom de halve klas uitnodigen omdat ze weten dat toch nooit iedereen komt opdagen!! Volgende keer meer nog over het bezoek van ons pap en mam en foto's!
De cupcakes versieren
Einde van het schooljaar, Sarah kan eindelijk op 2 wielen fietsen
Aan de overkant van de weg een coyote die normaal alleen maar in de coulee zitten,
lijkt wel heel erg op een herdershond.
maandag 16 juli 2012
En nu???
Nou en toen lag ie dus ineens voor m'n neus.....DE BRIEF!!!! We stonden op het punt om aan te rijden naar het vliegveld in Calgary om mijn ouders op te halen toen de postbode de post kwam brengen. AARRRHHGGGG.....nou toch maar snel even opmaken want de nieuwsgierigheid overwint dan toch de spanning. Nou daar gaat ie dan, eerst natuurlijk een hoop blabla die ik gauw heb overgeslagen en op helemaal de laatste pagina stond het dan zwart op wit......7 cursussen!!!! 7 van de 16 in totaal!!!! Een aantal algemene modules m.b.t. "Professional Nursing in Canada", "Theory with lab" voor de kraam en kinder en uiteraard de "Psychiatrie", F**K!!! Geen enkele uitleg over hoe ze tot deze beslissing zijn gekomen het enig commentaar is dat ik maar "gedeeltelijk aan de competentie vereiste voor een geregistreerd verpleegkundige in Alberta voldoe". Daar kun je het dan mee doen. Dan volgen er nog 5 pagina's met gezanik over welke stappen je moet gaan volgen, dus de cursussen gaan volgen en succesvol afsluiten (daar krijg je 2 kansen voor) en daarna mag je nog een keer het eindexamen schrijven voor verpleegkundigen om te laten zien dat je echt wel weet wat je doet. O ja en niet te vergeten ik moet ondertussen ook nog een keer een IELTS test doen (een Engelse taaltest) omdat tegen de tijd dat ik het eindexamen mag gaan doen mijn IELTS van 2010 verlopen is. Deze is namelijk maar 2 jaar geldig!! Wat houden die cursussen in de praktijk dan in??? Ik zal er waarschijnlijk een jaar over doen, ze kosten ongeveer $1000 per stuk en ik moet daarvoor naar Calgary toe. Nee ik ben er helemaal niet blij mee en ik weet op dit moment eerlijk gezegd niet goed wat ik er mee moet. Ik ben boos en teleurgesteld dat het op deze manier gaat. Geloof me ik heb heus niet zo'n hoge dunk van mezelf dat ik de beste pleeg ben die er rondloopt maar ik weet wat ik kan. Het troost me dat ik niet de enige ben die hier tegen aan loopt. De pest is dat je moet doen wat CARNA wil en anders is het jammer maar helaas. Tontje en ik gaan ons nu eens ernstig beraden over welke weg we moeten inslaan en daar wil ik het voorlopig even bij laten.
Nou zoals ik al schreef, we stonden dus op het punt om mijn ouders op te halen van het vliegveld dus we verschoven onze focus maar even op hen. Back to happy!! We waren erg blij toen ze weer veilig en wel op Canadese grond waren geland en met een voorspoedige rit naar huis waren we om 17.00 weer in Lethbridge. Ze bleven 12 dagen dus tijd genoeg weer voor de kinderen met opa en oma te spelen, voor opa en oma uit te rusten en voor ons om bij te praten met hen, was hard nodig na de uitslag. Leo en Helma (oom en tante) waren "toevallig" ook in het land en na een aantal dagen waren ze ook bij ons aangeland in Lethbridge met hun huurcamper. We zijn toen met z'n allen nog een paar dagen naar Waterton geweest waar we zowat wegwaaiden door de Chinook. We waren serieus bang dat de camper misschien wel zou omwaaien, uiteraard gebeurde dat niet!! De dag erna hadden we gelukkig weer zonneschijn. Maar ja net als altijd "time flies when you're having fun"!!
Ondertussen is iedereen weer naar huis toe en kunnen we weer over naar de dagelijkse gang van zaken; vakantie houden!!!
Nou zoals ik al schreef, we stonden dus op het punt om mijn ouders op te halen van het vliegveld dus we verschoven onze focus maar even op hen. Back to happy!! We waren erg blij toen ze weer veilig en wel op Canadese grond waren geland en met een voorspoedige rit naar huis waren we om 17.00 weer in Lethbridge. Ze bleven 12 dagen dus tijd genoeg weer voor de kinderen met opa en oma te spelen, voor opa en oma uit te rusten en voor ons om bij te praten met hen, was hard nodig na de uitslag. Leo en Helma (oom en tante) waren "toevallig" ook in het land en na een aantal dagen waren ze ook bij ons aangeland in Lethbridge met hun huurcamper. We zijn toen met z'n allen nog een paar dagen naar Waterton geweest waar we zowat wegwaaiden door de Chinook. We waren serieus bang dat de camper misschien wel zou omwaaien, uiteraard gebeurde dat niet!! De dag erna hadden we gelukkig weer zonneschijn. Maar ja net als altijd "time flies when you're having fun"!!
Ondertussen is iedereen weer naar huis toe en kunnen we weer over naar de dagelijkse gang van zaken; vakantie houden!!!
maandag 18 juni 2012
Happy Birthday dear Wiesje!!
We zijn weer een paar weken verder en ik geniet nog steeds van de rust die ik heb nu ik niet meer hoef te studeren. Alhoewel rust, ik heb goed huisgehouden in huis, de beruchte grote schoonmaak!! Maar het is fijn om lichamelijk moe te worden. Ik merk dat alle vermoeidheid er nu ook uitkomt dus dat is goed zou ik zeggen. O ja ik heb trouwens nog geen uitslag voor diegene die zich dat afvragen. Ik reken op 6 weken dus half juli pas. Nee ik maak me er niet druk over, ik heb er alles aan gedaan wat ik kon qua voorbereiding en ik kan er nu ook niets meer aan veranderen. Tuurlijk als ik dadelijk de brief of email voor m'n neus heb zal ik het enorm spannend vinden maar op dit moment lig ik er niet wakker van. Ons pap en mam komen 29 juni hier aan en ik hoop dat zij nog hier zijn als ik de uitslag krijg maar dat zien we dan wel weer.
Over op de orde van de dag; ons Wiesje is gisteren (17 juni) 3 jaar geworden, hieperdepiep hoera!!!! Was zo leuk om te zien, ze voelde zich zo jarig. Ons Sarah heeft die aandacht als kleine meid nooit leuk gevonden en zij was vorig jaar pas voor het eerst echt jarig met de voorbereiding, het vooruit kijken, de dag zelf enz. Maar ons Wies telde helemaal mee af tot de dag dat ze jarig was, heeft mee haar kroon gemaakt, haar cadeautjes uitgezocht. Ze riep ook; "Ik ben bijna jarig en dan wordt ik 3" (met vingertjes erbij) zo lief!! Fantaseren over wat ze dan zal vragen met haar verjaardag, samen met Sarah want die is 5 juli ook weer aan de beurt. Ik heb daar al van genoten!!
Gisteren was het dus echt zover, Joyce en Michael waren met hun jongens speciaal daarvoor uit Canmore overgekomen dus de feeststemming zat er al vanaf vrijdag in. Tontje moest helaas werken het hele weekend! Voor hem werd zijn vaderdag dus gisteren even na het avondeten afgeraffeld, geen ontbijt op bed dus voor hem.
Over op de orde van de dag; ons Wiesje is gisteren (17 juni) 3 jaar geworden, hieperdepiep hoera!!!! Was zo leuk om te zien, ze voelde zich zo jarig. Ons Sarah heeft die aandacht als kleine meid nooit leuk gevonden en zij was vorig jaar pas voor het eerst echt jarig met de voorbereiding, het vooruit kijken, de dag zelf enz. Maar ons Wies telde helemaal mee af tot de dag dat ze jarig was, heeft mee haar kroon gemaakt, haar cadeautjes uitgezocht. Ze riep ook; "Ik ben bijna jarig en dan wordt ik 3" (met vingertjes erbij) zo lief!! Fantaseren over wat ze dan zal vragen met haar verjaardag, samen met Sarah want die is 5 juli ook weer aan de beurt. Ik heb daar al van genoten!!
Gisteren was het dus echt zover, Joyce en Michael waren met hun jongens speciaal daarvoor uit Canmore overgekomen dus de feeststemming zat er al vanaf vrijdag in. Tontje moest helaas werken het hele weekend! Voor hem werd zijn vaderdag dus gisteren even na het avondeten afgeraffeld, geen ontbijt op bed dus voor hem.
Wies wacht rustig op wat er gaat komen
Samen met mama de taart uitblazen
Eindelijk tijd voor cadeautjes!!
Wow mama, da's een groot cadeau!!
Vet cool man, een loopfiets!
Onze mooie grote meid
Met z'n allen cadeautjes uittesten
Kijk mama nu ben ik een echte prinses!
Haar rapunzel pop was helemaal het einde
(Met dank aan Joyce en Michael, nu sta ik zelf ook een keer op de foto en film!!)
Vorige week mocht Tontje een keer mee naar school voor snackday, ik moest naar de tandarts toe. Sarah was helemaal gelukkig en papa had geluk die dag maakten ze vliegers op school dus hij mocht creatief bezig zijn.
Eerst de vlieger samen maken....
........en daarna buiten uitproberen
Zoals gewoonlijk stond er weer een belachelijk harde wind in Lethbridge dus de vlieger vloog letterlijk "all over the place", het was enorm opletten geblazen om de vlieger niet op iemands hoofd te laten neerkomen.
Zoals ik al schreef moest ik naar de tandarts. Bij de controle begin mei hadden ze 4 gaatjes bij mij ontdekt, ik snap daar niets van. Als klein kind had ik wel een paar gaatjes, daarna jaren niets (behalve vullingen verwisselen) en nu ineens 4 stuks. Hij had met zo'n mooi klein cameraatje foto's gemaakt om het te laten zien dat hij het niet uit z'n duim zoog. Nou ja wat moet dat moet dus hup vullingen erin. Er werden 2 gaatjes per afspraak gevuld dus mijn eerste afspraak was 5 juni. Het vullen van gaatjes wordt hier ABSOLUUT NIET zonder verdoving gedaan, je zult toch maar eens pijn hebben?! Maar het mooie is; zelfs voor ze de prik geven voor de verdoving in je mond smeren ze eerst wat gel om de "prikplaats" al te verdoven. Ik weet nog van de verdoving in NL, daar voel je amper iets van omdat die naaldjes zoooo dun zijn. Afijn na 15 minuten was mijn halve gezicht aan de linkerkant verdooft, ietwat lichtelijk overdreven maar de tandarts was er uiteraard blij en bedankte me in 10-voud. Hij zei regelmatig: "Thank you for being such an excellent patient, Joyce", "You're doing sooooo good", "Thank you for your patience", zonder te overdrijven!!! Ik vraag me dan toch echt af wat voor draken van patienten hij in zijn stoel krijgt??? Maar ik voelde er dus inderdaad geen bal van en 5 uur later voelde ik nog steeds niets zo lang werkte die verdoving, heel irritant en tot overmaat van ramp forceerde ik mijn kaakgewricht op een vreemde manier waar ik nu nog steeds last van heb.
Een week later, 13 juni, was het dus tijd voor de andere 2 gaatjes. Deze waren redelijk oppervlakkig en ik vroeg of hij het echt niet zonder verdoving wilde doen omdat ik de keer daarvoor zo lang verdoofd was en ik had ook nog steeds last van mijn kaakgewricht. Nee, daar voelde hij zich niet comfortabel bij maar om mij tegemoet te komen gaf hij me een kinderverdoving die maar 1,5 uur zou werken. Prima dan, deze keer was het zo gepiept en wederom zonder een centje pijn. Gelukkig was de verdoving nu inderdaad binnen 1,5 uur uitgewerkt. Zo dat was weer een ervaring bij de tandarts!
Uiteraard hebben wij hier ook het EK zitten volgen, we waren al blij dat we de eerste wedstrijd niet gezien hadden omdat dat schijnbaar zo'n afgang was geweest, maar ja, later werd het dus niet veel beter!!! Heel erg jammer! Op dat moment vonden we het niet zo erg om niet in NL te wonen, hoefden we niet weer alles af te tuigen en met z'n allen te treuren!!
For sale; Dutch facepaint, as good as new!!
dinsdag 5 juni 2012
All done!!
Nou vorige week zondag ben ik dus naar Calgary gegaan voor m'n assessments, gelukkig was de universiteit makkelijk te vinden en niet al te druk op de weg want ik zat toch midden in de stad! Ik had een kamer gehuurd in een 4-kamer appartement dat scheelde de helft van de prijs en ik liep risico dat ik dan de keuken en woonkamer moest delen maar ik had geluk en de hele toko was voor mezelf. Wel heel erg fijn, na zo'n intensieve dag lekker doen waar je zelf zin hebt (niet veel meer dus) en ik moet zeggen hoewel ik Tontje en de meiden mistte het is toch lekker dat ik verder geen bal hoef te doen, eerlijk is eerlijk. Ik wist dat het thuis toch wel doorging of ik er nu was of niet. Iedere avond wel even achter de webcam met de meiden kletsen
Maar goed, maandag begon het echte werk dus, ik had schriftelijk van algemene verpleging, multiple choice en korte antwoord, vooral dat laatste was redelijk pittig en heeeeel erg veel, kreeg het net af in de 3,5 uur. Dinsdags DACHT ik dat ik korte casussen kreeg maar ik had de lotuspatienten, hier zag ik het meeste tegenop dus ik ben blij dat ik me vergist had en me dus niet druk heb kunnen maken en terecht bleek achteraf want ik had al mijn energie en concentratievermogen nodig voor die nep-patienten. 's Morgens (algemene verpleegkunde) was het een patient; vrouw, 60jr, net geemigreerd uit Polen met haar man, 4 zonen en haar ouders, ze woonde allemaal samen in een appartement, man in de ziektewet thuis dus zij moest werken voor het inkomen, haar man dronk en was aggresief, verder geen sociaal netwerk. Nou en toen mocht ik de intake doen, de verzorging in het ziekenhuis, medicijnen klaar maken, infuus aanhangen, wondverzorging, testen afnemen, ineens reageren op een plotselinge reactie van de antibiotica, ontslaggesprek doen waarbij de patient even doodleuk verteld dat ze het niet meer zag zitten en al haar pillen thuis ging innemen ....????????????.... Bij alles wat ik deed moest ik uitleggen waarom ik het deed en onderbouwen met argumenten. Ze vragen dan ook iedere keer "Is dat alles wat je zou doen", AAARRGGHHH. 's Middags had ik een kraamvrouw, hetzelfde ritueel; onverwacht zwanger, net geemigreerd met haar man uit Duitsland, voorgeschiedenis van anorexia, slikt pillen die ze in de "gym" kreeg, drinkt alcohol, rookt af en toe, werkt nachtdienst, wonen in een klein huisje, wist geen bal over kinderen krijgen laat staan opvoeden. Ik moest wederom een intakegesprek doen en de eerste lichamelijk onderzoeken (in NL zou dat de verloskundige doen) voorlichting geven omtrent leefregels voor een zwangere, dan "belt" de kraam vrouw op dat ze aan het bevallen is wat ze moet doen?, in het ziekenhuis moet ik haar begeleiden tijdens de bevalling, na de bevalling het kind nakijken, moeder krijgt ineens een nabloeding en gaat in shock en dan moet ik nog een ontslaggesprek doen. Jezus ik was helemaal leeg na die dag, continue praten en denken, op sommige simpele dingen kwam ik niet meer en dan zit je 's avonds op de bank en denk je, oooo ja dat had ik moeten zeggen of dit had ik moeten doen. Het zal wel onderdeel zijn van het geheel, functioneren onder stress en hoe goed is je kritische denkvermogen dan nog maar pffff, dit voelde niet heel erg reeel. Afijn daarna was het woensdag, toen had ik dus WEL die korte casussen (algemeen, kinder en psychiatrie) bleek toch nog wel iets lastiger dan wat ik thuis had geoefend, zal wel omdat je dan meer gespannen bent. Hierbij kreeg ik een situatie op papier van een paar regels en kreeg ik 3 minuten op daarop te reageren. Ik bracht het er toch nog redelijk vanaf (denk ik). Het psyciatrie gedeelte was wel duidelijk het lastigste. Ik moest ook 2 verpleegplannen opstellen van algemeen en kinder, dat ging me wel redelijk af volgens mij. Donderdag had ik het schriftelijke examen van kraam en kinder, ging wel goed. Ik had 3,5 uur voor ieder maar had maar 2,5 uur nodig voor ieder. Vrijdags had ik alleen nog maar schriftelijk van psychiatrie in de ochtend, dit ging wel redelijk maar ik blijf het toch een lastig onderdeel vinden. Wel had ik het geluk dat ik de week voor de assessments het CRNE (Canadian Registred Nurses Exam) had geoefend en er waren verschillende vragen exact hetzelfde tijdens de assessments.
Ik vind het erg lastig om te zeggen hoe ik het nu gedaan heb "overall" omdat je totaal geen feedback krijgt tijdens de assessments over hoe je het doet of gedaan hebt, er is helemaal niets aan de expressie op hun gezichten af te lezen over hoe je het doet. Het is gewoon een kwestie van wachten op de uitslag, ongeveer 6 weken. De universiteit maakt een rapport op van de assessments en dat sturen ze naar CARNA (de organisatie die de vergunningen uitgeeft) en CARNA beoordeelt met dat rapport en mijn andere gegevens (opleiding en werkgeschiedenis) wat ik moet doen. In het gunstigste geval mag ik gelijk door naar het officiele CRNE en in het slechste geval moet ik nog een hoop cursussen doen.
Op woensdagavond ben ik bij AnneMarie in Airdrie (15 km ten noorden van Calgary) wezen eten, Irma een ander verpleegkundige was daar ook en dat was wel erg fijn en gezellig. Even iets anders dan het studenten verblijf. AnneMarie heeft de assessments enige tijd geleden al gedaan en zij gaat in september beginnen aan haar cursussen. Ze moet er 10 doen in totaal en dat zal haar ongeveer een jaar gaan kosten. Aangezien zij 10 jaar meer ervaring heeft dan ik en dan ook nog eens heel divers (SEH, ICU, PICU, lerarenopleiding) weet ik gewoon totaal niet wat mij nog te wachten staat. Irma woont nu ongeveer 8 jaar hier, was in NL neonatologieverpleegkundige (met baby's dus) maar hier heeft zij alleen het eindexamen moeten doen dus geen 1 assessments en ze zegt dat het ook belachelijk is hoe extreem ze nu assessen omdat dit ook helemaal niet strookt met wat je echt in het ziekenhuis ziet. Maar goed daar heb ik natuurlijk weinig aan. O ja en dan vergeet ik ook nog het huiswerk wat ik had gekregen. Maandags kreeg ik 3 pagina's die ik vrijdags weer moest inleveren. Daar moest je allemaal voorbeelden opschrijven uit je eigen praktijk waaruit blijkt dat ik verantwoordelijk, ethisch, wettelijk, kritisch, competent kan werken. 1 Uur per pagina dus dat is nog een extra 3 uur huiswerk, ik zag de meerwaarde hiervan echt niet meer in maar het moest!!!
Jullie zullen begrijpen dat ik zoooooooo blij was toen ik vrijdag rond de middag het gebouw uitliep en in de auto kon stappen terug naar Lethbridge. Als een speer naar huis terug, onderweg nog in Nanton gestopt bij een ouderwetse snoepwinkel en 3 mega lollies gekocht voor de meisjes, wat waren ze blij dat ik weer thuis was, en ik trouwens ook. Afgezien van spullen uitpakken heb ik die dag verder niet veel meer gedaan, nu was het tijd om te relaxen.
Zaterdags was ik zelf jarig maar Tontje moest net die ene dag werken, Sarah had een kinderfeestje en Janske moest optreden met haar jazz-dance waar we zijn gaan kijken. Dus niet veel verjaardag gehad die dag. De dag erna echter hebben we het wel gevierd, lekker borrelen met vrienden, cadeautjes uitpakken, taart eten en BBQ-en in de tuin, heerlijk.
Maandags ben ik begonnen met de grote (verlate) voorjaarsschoonmaak, flink opruimen in huis (en in m'n hoofd weer leegmaken). Het is hard nodig in ieder geval, op beide gebieden!
Mijn slaapkamer
Maar goed, maandag begon het echte werk dus, ik had schriftelijk van algemene verpleging, multiple choice en korte antwoord, vooral dat laatste was redelijk pittig en heeeeel erg veel, kreeg het net af in de 3,5 uur. Dinsdags DACHT ik dat ik korte casussen kreeg maar ik had de lotuspatienten, hier zag ik het meeste tegenop dus ik ben blij dat ik me vergist had en me dus niet druk heb kunnen maken en terecht bleek achteraf want ik had al mijn energie en concentratievermogen nodig voor die nep-patienten. 's Morgens (algemene verpleegkunde) was het een patient; vrouw, 60jr, net geemigreerd uit Polen met haar man, 4 zonen en haar ouders, ze woonde allemaal samen in een appartement, man in de ziektewet thuis dus zij moest werken voor het inkomen, haar man dronk en was aggresief, verder geen sociaal netwerk. Nou en toen mocht ik de intake doen, de verzorging in het ziekenhuis, medicijnen klaar maken, infuus aanhangen, wondverzorging, testen afnemen, ineens reageren op een plotselinge reactie van de antibiotica, ontslaggesprek doen waarbij de patient even doodleuk verteld dat ze het niet meer zag zitten en al haar pillen thuis ging innemen ....????????????.... Bij alles wat ik deed moest ik uitleggen waarom ik het deed en onderbouwen met argumenten. Ze vragen dan ook iedere keer "Is dat alles wat je zou doen", AAARRGGHHH. 's Middags had ik een kraamvrouw, hetzelfde ritueel; onverwacht zwanger, net geemigreerd met haar man uit Duitsland, voorgeschiedenis van anorexia, slikt pillen die ze in de "gym" kreeg, drinkt alcohol, rookt af en toe, werkt nachtdienst, wonen in een klein huisje, wist geen bal over kinderen krijgen laat staan opvoeden. Ik moest wederom een intakegesprek doen en de eerste lichamelijk onderzoeken (in NL zou dat de verloskundige doen) voorlichting geven omtrent leefregels voor een zwangere, dan "belt" de kraam vrouw op dat ze aan het bevallen is wat ze moet doen?, in het ziekenhuis moet ik haar begeleiden tijdens de bevalling, na de bevalling het kind nakijken, moeder krijgt ineens een nabloeding en gaat in shock en dan moet ik nog een ontslaggesprek doen. Jezus ik was helemaal leeg na die dag, continue praten en denken, op sommige simpele dingen kwam ik niet meer en dan zit je 's avonds op de bank en denk je, oooo ja dat had ik moeten zeggen of dit had ik moeten doen. Het zal wel onderdeel zijn van het geheel, functioneren onder stress en hoe goed is je kritische denkvermogen dan nog maar pffff, dit voelde niet heel erg reeel. Afijn daarna was het woensdag, toen had ik dus WEL die korte casussen (algemeen, kinder en psychiatrie) bleek toch nog wel iets lastiger dan wat ik thuis had geoefend, zal wel omdat je dan meer gespannen bent. Hierbij kreeg ik een situatie op papier van een paar regels en kreeg ik 3 minuten op daarop te reageren. Ik bracht het er toch nog redelijk vanaf (denk ik). Het psyciatrie gedeelte was wel duidelijk het lastigste. Ik moest ook 2 verpleegplannen opstellen van algemeen en kinder, dat ging me wel redelijk af volgens mij. Donderdag had ik het schriftelijke examen van kraam en kinder, ging wel goed. Ik had 3,5 uur voor ieder maar had maar 2,5 uur nodig voor ieder. Vrijdags had ik alleen nog maar schriftelijk van psychiatrie in de ochtend, dit ging wel redelijk maar ik blijf het toch een lastig onderdeel vinden. Wel had ik het geluk dat ik de week voor de assessments het CRNE (Canadian Registred Nurses Exam) had geoefend en er waren verschillende vragen exact hetzelfde tijdens de assessments.
Ik vind het erg lastig om te zeggen hoe ik het nu gedaan heb "overall" omdat je totaal geen feedback krijgt tijdens de assessments over hoe je het doet of gedaan hebt, er is helemaal niets aan de expressie op hun gezichten af te lezen over hoe je het doet. Het is gewoon een kwestie van wachten op de uitslag, ongeveer 6 weken. De universiteit maakt een rapport op van de assessments en dat sturen ze naar CARNA (de organisatie die de vergunningen uitgeeft) en CARNA beoordeelt met dat rapport en mijn andere gegevens (opleiding en werkgeschiedenis) wat ik moet doen. In het gunstigste geval mag ik gelijk door naar het officiele CRNE en in het slechste geval moet ik nog een hoop cursussen doen.
Op woensdagavond ben ik bij AnneMarie in Airdrie (15 km ten noorden van Calgary) wezen eten, Irma een ander verpleegkundige was daar ook en dat was wel erg fijn en gezellig. Even iets anders dan het studenten verblijf. AnneMarie heeft de assessments enige tijd geleden al gedaan en zij gaat in september beginnen aan haar cursussen. Ze moet er 10 doen in totaal en dat zal haar ongeveer een jaar gaan kosten. Aangezien zij 10 jaar meer ervaring heeft dan ik en dan ook nog eens heel divers (SEH, ICU, PICU, lerarenopleiding) weet ik gewoon totaal niet wat mij nog te wachten staat. Irma woont nu ongeveer 8 jaar hier, was in NL neonatologieverpleegkundige (met baby's dus) maar hier heeft zij alleen het eindexamen moeten doen dus geen 1 assessments en ze zegt dat het ook belachelijk is hoe extreem ze nu assessen omdat dit ook helemaal niet strookt met wat je echt in het ziekenhuis ziet. Maar goed daar heb ik natuurlijk weinig aan. O ja en dan vergeet ik ook nog het huiswerk wat ik had gekregen. Maandags kreeg ik 3 pagina's die ik vrijdags weer moest inleveren. Daar moest je allemaal voorbeelden opschrijven uit je eigen praktijk waaruit blijkt dat ik verantwoordelijk, ethisch, wettelijk, kritisch, competent kan werken. 1 Uur per pagina dus dat is nog een extra 3 uur huiswerk, ik zag de meerwaarde hiervan echt niet meer in maar het moest!!!
Jullie zullen begrijpen dat ik zoooooooo blij was toen ik vrijdag rond de middag het gebouw uitliep en in de auto kon stappen terug naar Lethbridge. Als een speer naar huis terug, onderweg nog in Nanton gestopt bij een ouderwetse snoepwinkel en 3 mega lollies gekocht voor de meisjes, wat waren ze blij dat ik weer thuis was, en ik trouwens ook. Afgezien van spullen uitpakken heb ik die dag verder niet veel meer gedaan, nu was het tijd om te relaxen.
Zaterdags was ik zelf jarig maar Tontje moest net die ene dag werken, Sarah had een kinderfeestje en Janske moest optreden met haar jazz-dance waar we zijn gaan kijken. Dus niet veel verjaardag gehad die dag. De dag erna echter hebben we het wel gevierd, lekker borrelen met vrienden, cadeautjes uitpakken, taart eten en BBQ-en in de tuin, heerlijk.
Maandags ben ik begonnen met de grote (verlate) voorjaarsschoonmaak, flink opruimen in huis (en in m'n hoofd weer leegmaken). Het is hard nodig in ieder geval, op beide gebieden!
De "students residents", oftewel in dit gebouw sliep ik
De woonkamer
De keuken
Uitzicht vanaf mijn studentenkamer
Het "UFA-gebouw" waar de assessments waren
De lekkere lollies voor de meiden
Cadeautjes voor de jarige mama
zondag 27 mei 2012
De tijd is rijp!
Het is bijna zover, ik mag bijna beginnen aan de assessments. De beruchte assessments waar ik in eerste instantie een jaar op moest wachten (eigenlijk zou ik in augustus aan de beurt zijn). Met wat geluk ben ik naar voren geschoven naar eind mei. Aanstaande maandag om precies te zijn. Vandaag(zondag) rijd ik alvast richting Calgary want ik moet me maandagmorgen melden om 8.15. Gekkenwerk om 's ochtends daarheen te rijden en dan te moeten stressen in het verkeer. Nee ik ben zo verstandig geweest om enkele weken geleden een kamer te boeken op de campus van de universiteit waar de assessements zijn. Een keer proeven aan het studentenleven, ik kon kiezen voor luxe en een appartement boeken voor mij alleen voor maar liefst $90 per nacht. Of ik kon (wat ik nu dus ook gedaan heb) een kamer huren in een 4-kamerappartement en het risico lopen dat er andere studenten/mensen aanwezig zijn. Daarvoor betaal ik $50 per nacht, dus scheelt zowat de helft. Nou ja en aangezien dat ik overdag toch de hele dag onder de pannen ben en het is het einde van de schooljaar voor veel studenten dus ik heb kans dat er niet veel mensen zijn! Afijn we zullen zien.
Ik ben blij dat er een einde komt aan al het studeren en voorbereiden. 6 Maanden heb ik eraan besteedt dus het zo wel genoeg moeten zijn dacht ik zo. Vrijdag heb ik m'n boeken dicht gedaan maar gisteren moest ik toch nog even dit en dat nakijken en nalezen of op zoeken, tja zo blijf je natuurlijk aan de gang. Van de week heb ik ook een proefexamen gemaakt en dat viel toch nog tegen moet ik zeggen.
Het was 2/3 meerkeuze vragen en de rest kort antwoorden. Bij de meerkeuze vragen ging het er heel veel over "wat is de beste manier om te reageren" of "wat is het beste om als volgende te doen". Uiteraard zijn er 2 antwoorden die allebei heel goed kunnen, maar er is er maar 1 goed, toch nog heel lastig om er via "Canadese ogen" naar te kijken. Soms zijn alle 4 de antwoorden goed, wat moet je dan?? Blijkt toch nog dat ik ook weer tegen een taalbarriere aanloop. Soms interpreteer je een vraag net iets anders en antwoord je fout. Ben toch blij dat ik het geoefend heb want dan ben ik al wel vast gewend aan de manier waarop de vraagstellingen zijn.
Maar goed "let's get it over with", wordt vervolgd.........
Tontje is komende week lekker thuis, hij heeft een (weer) een week vrij moeten nemen, Janske is iets te jong om op te passen ;)!! Hij heeft afgelopen week veel moeten werken. Vorig weekend was het "May long weekend", maandag was het "Victoria Day" en de meiden waren extra vrij dus. Dit weekend is ook HET weekend waarmee het kampeerseizoen begint. Alle campings zijn vanaf dan weer open maar dit weekend is ook berucht vanwege het (bijna) altijd slechte weer. We hadden eigenlijk zelf ook de intentie om te gaan kamperen samen met Harry, Anja en de meiden maar we kwamen er dus achter dat de campings nagenoeg vol zaten (sommige plekken zijn al 2 jaar vantevoren besproken) en dat de overige plekken woensdags of donderdags ook vol liepen. We hoopte dan nog op een dagje weg maar het weer was dus helemaal pet. Uiteindelijk hielden we maar een BBQ hier thuis wat uiteraard toch heel gezellig werd en Tontje is een dag extra gaan werken omdat hij komende week toch extra vrij is.
Het weekend daarvoor (12 mei) zijn we met z'n 5-en een nachtje wezen kamperen in "Little Bow park". We hadden geluk met het weer en konden heerlijk in het zonnetje zitten en 's avonds werden warm gehouden door de firepit, heeeeeeerlijk!! Volgende dag nog lekker bij het strandje gezeten, was iets te koud om echt te zwemmen maar pootje baden ging prima. De week die toen volgde was trouwens thuis ook erg warm. We hadden temperaturen van zeker 30 graden. Maar het blijft toch lente want afgelopen week was het veel regen en temperaturen van rond de 10 graden.
Ook deze keer heb ik weer niet veel bijzonders te melden omdat ik voornamelijk gestudeerd heb maar hier nog wel wat foto's;
Ik ben blij dat er een einde komt aan al het studeren en voorbereiden. 6 Maanden heb ik eraan besteedt dus het zo wel genoeg moeten zijn dacht ik zo. Vrijdag heb ik m'n boeken dicht gedaan maar gisteren moest ik toch nog even dit en dat nakijken en nalezen of op zoeken, tja zo blijf je natuurlijk aan de gang. Van de week heb ik ook een proefexamen gemaakt en dat viel toch nog tegen moet ik zeggen.
Het was 2/3 meerkeuze vragen en de rest kort antwoorden. Bij de meerkeuze vragen ging het er heel veel over "wat is de beste manier om te reageren" of "wat is het beste om als volgende te doen". Uiteraard zijn er 2 antwoorden die allebei heel goed kunnen, maar er is er maar 1 goed, toch nog heel lastig om er via "Canadese ogen" naar te kijken. Soms zijn alle 4 de antwoorden goed, wat moet je dan?? Blijkt toch nog dat ik ook weer tegen een taalbarriere aanloop. Soms interpreteer je een vraag net iets anders en antwoord je fout. Ben toch blij dat ik het geoefend heb want dan ben ik al wel vast gewend aan de manier waarop de vraagstellingen zijn.
Maar goed "let's get it over with", wordt vervolgd.........
Tontje is komende week lekker thuis, hij heeft een (weer) een week vrij moeten nemen, Janske is iets te jong om op te passen ;)!! Hij heeft afgelopen week veel moeten werken. Vorig weekend was het "May long weekend", maandag was het "Victoria Day" en de meiden waren extra vrij dus. Dit weekend is ook HET weekend waarmee het kampeerseizoen begint. Alle campings zijn vanaf dan weer open maar dit weekend is ook berucht vanwege het (bijna) altijd slechte weer. We hadden eigenlijk zelf ook de intentie om te gaan kamperen samen met Harry, Anja en de meiden maar we kwamen er dus achter dat de campings nagenoeg vol zaten (sommige plekken zijn al 2 jaar vantevoren besproken) en dat de overige plekken woensdags of donderdags ook vol liepen. We hoopte dan nog op een dagje weg maar het weer was dus helemaal pet. Uiteindelijk hielden we maar een BBQ hier thuis wat uiteraard toch heel gezellig werd en Tontje is een dag extra gaan werken omdat hij komende week toch extra vrij is.
Het weekend daarvoor (12 mei) zijn we met z'n 5-en een nachtje wezen kamperen in "Little Bow park". We hadden geluk met het weer en konden heerlijk in het zonnetje zitten en 's avonds werden warm gehouden door de firepit, heeeeeeerlijk!! Volgende dag nog lekker bij het strandje gezeten, was iets te koud om echt te zwemmen maar pootje baden ging prima. De week die toen volgde was trouwens thuis ook erg warm. We hadden temperaturen van zeker 30 graden. Maar het blijft toch lente want afgelopen week was het veel regen en temperaturen van rond de 10 graden.
Ook deze keer heb ik weer niet veel bijzonders te melden omdat ik voornamelijk gestudeerd heb maar hier nog wel wat foto's;
Camper weer in gebruik
Ook de barbies zijn aan het kamperen
Lekker afkoelen in het zwembadje
Heerlijk dat warme weer!!!
Bomen weer mooi in bloei
Deze boom is een laatbloeier!
Onze nieuwe wagen
Vergeet ik toch bijna te vertellen dat we een andere auto hebben gekocht, Tontje had deze op internet gezien, nee niet toevallig, hij lijkt altijd wel op zoek naar iets anders. Maar dit was een aanbod dat hij niet kon laten lopen (ik citeer hem alleen maar!!) In ieder geval nu hebben we dus 3 auto's en daar gaan we er uiteraard 1 van verkopen. Waarschijnlijk de pick-up maar het zo ook nog zomaar eens de andere suburban kunnen zijn. Dus wie wil..........????????
woensdag 9 mei 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)