Nou en toen lag ie dus ineens voor m'n neus.....DE BRIEF!!!! We stonden op het punt om aan te rijden naar het vliegveld in Calgary om mijn ouders op te halen toen de postbode de post kwam brengen. AARRRHHGGGG.....nou toch maar snel even opmaken want de nieuwsgierigheid overwint dan toch de spanning. Nou daar gaat ie dan, eerst natuurlijk een hoop blabla die ik gauw heb overgeslagen en op helemaal de laatste pagina stond het dan zwart op wit......7 cursussen!!!! 7 van de 16 in totaal!!!! Een aantal algemene modules m.b.t. "Professional Nursing in Canada", "Theory with lab" voor de kraam en kinder en uiteraard de "Psychiatrie", F**K!!! Geen enkele uitleg over hoe ze tot deze beslissing zijn gekomen het enig commentaar is dat ik maar "gedeeltelijk aan de competentie vereiste voor een geregistreerd verpleegkundige in Alberta voldoe". Daar kun je het dan mee doen. Dan volgen er nog 5 pagina's met gezanik over welke stappen je moet gaan volgen, dus de cursussen gaan volgen en succesvol afsluiten (daar krijg je 2 kansen voor) en daarna mag je nog een keer het eindexamen schrijven voor verpleegkundigen om te laten zien dat je echt wel weet wat je doet. O ja en niet te vergeten ik moet ondertussen ook nog een keer een IELTS test doen (een Engelse taaltest) omdat tegen de tijd dat ik het eindexamen mag gaan doen mijn IELTS van 2010 verlopen is. Deze is namelijk maar 2 jaar geldig!! Wat houden die cursussen in de praktijk dan in??? Ik zal er waarschijnlijk een jaar over doen, ze kosten ongeveer $1000 per stuk en ik moet daarvoor naar Calgary toe. Nee ik ben er helemaal niet blij mee en ik weet op dit moment eerlijk gezegd niet goed wat ik er mee moet. Ik ben boos en teleurgesteld dat het op deze manier gaat. Geloof me ik heb heus niet zo'n hoge dunk van mezelf dat ik de beste pleeg ben die er rondloopt maar ik weet wat ik kan. Het troost me dat ik niet de enige ben die hier tegen aan loopt. De pest is dat je moet doen wat CARNA wil en anders is het jammer maar helaas. Tontje en ik gaan ons nu eens ernstig beraden over welke weg we moeten inslaan en daar wil ik het voorlopig even bij laten.
Nou zoals ik al schreef, we stonden dus op het punt om mijn ouders op te halen van het vliegveld dus we verschoven onze focus maar even op hen. Back to happy!! We waren erg blij toen ze weer veilig en wel op Canadese grond waren geland en met een voorspoedige rit naar huis waren we om 17.00 weer in Lethbridge. Ze bleven 12 dagen dus tijd genoeg weer voor de kinderen met opa en oma te spelen, voor opa en oma uit te rusten en voor ons om bij te praten met hen, was hard nodig na de uitslag. Leo en Helma (oom en tante) waren "toevallig" ook in het land en na een aantal dagen waren ze ook bij ons aangeland in Lethbridge met hun huurcamper. We zijn toen met z'n allen nog een paar dagen naar Waterton geweest waar we zowat wegwaaiden door de Chinook. We waren serieus bang dat de camper misschien wel zou omwaaien, uiteraard gebeurde dat niet!! De dag erna hadden we gelukkig weer zonneschijn. Maar ja net als altijd "time flies when you're having fun"!!
Ondertussen is iedereen weer naar huis toe en kunnen we weer over naar de dagelijkse gang van zaken; vakantie houden!!!
maandag 16 juli 2012
maandag 18 juni 2012
Happy Birthday dear Wiesje!!
We zijn weer een paar weken verder en ik geniet nog steeds van de rust die ik heb nu ik niet meer hoef te studeren. Alhoewel rust, ik heb goed huisgehouden in huis, de beruchte grote schoonmaak!! Maar het is fijn om lichamelijk moe te worden. Ik merk dat alle vermoeidheid er nu ook uitkomt dus dat is goed zou ik zeggen. O ja ik heb trouwens nog geen uitslag voor diegene die zich dat afvragen. Ik reken op 6 weken dus half juli pas. Nee ik maak me er niet druk over, ik heb er alles aan gedaan wat ik kon qua voorbereiding en ik kan er nu ook niets meer aan veranderen. Tuurlijk als ik dadelijk de brief of email voor m'n neus heb zal ik het enorm spannend vinden maar op dit moment lig ik er niet wakker van. Ons pap en mam komen 29 juni hier aan en ik hoop dat zij nog hier zijn als ik de uitslag krijg maar dat zien we dan wel weer.
Over op de orde van de dag; ons Wiesje is gisteren (17 juni) 3 jaar geworden, hieperdepiep hoera!!!! Was zo leuk om te zien, ze voelde zich zo jarig. Ons Sarah heeft die aandacht als kleine meid nooit leuk gevonden en zij was vorig jaar pas voor het eerst echt jarig met de voorbereiding, het vooruit kijken, de dag zelf enz. Maar ons Wies telde helemaal mee af tot de dag dat ze jarig was, heeft mee haar kroon gemaakt, haar cadeautjes uitgezocht. Ze riep ook; "Ik ben bijna jarig en dan wordt ik 3" (met vingertjes erbij) zo lief!! Fantaseren over wat ze dan zal vragen met haar verjaardag, samen met Sarah want die is 5 juli ook weer aan de beurt. Ik heb daar al van genoten!!
Gisteren was het dus echt zover, Joyce en Michael waren met hun jongens speciaal daarvoor uit Canmore overgekomen dus de feeststemming zat er al vanaf vrijdag in. Tontje moest helaas werken het hele weekend! Voor hem werd zijn vaderdag dus gisteren even na het avondeten afgeraffeld, geen ontbijt op bed dus voor hem.
Over op de orde van de dag; ons Wiesje is gisteren (17 juni) 3 jaar geworden, hieperdepiep hoera!!!! Was zo leuk om te zien, ze voelde zich zo jarig. Ons Sarah heeft die aandacht als kleine meid nooit leuk gevonden en zij was vorig jaar pas voor het eerst echt jarig met de voorbereiding, het vooruit kijken, de dag zelf enz. Maar ons Wies telde helemaal mee af tot de dag dat ze jarig was, heeft mee haar kroon gemaakt, haar cadeautjes uitgezocht. Ze riep ook; "Ik ben bijna jarig en dan wordt ik 3" (met vingertjes erbij) zo lief!! Fantaseren over wat ze dan zal vragen met haar verjaardag, samen met Sarah want die is 5 juli ook weer aan de beurt. Ik heb daar al van genoten!!
Gisteren was het dus echt zover, Joyce en Michael waren met hun jongens speciaal daarvoor uit Canmore overgekomen dus de feeststemming zat er al vanaf vrijdag in. Tontje moest helaas werken het hele weekend! Voor hem werd zijn vaderdag dus gisteren even na het avondeten afgeraffeld, geen ontbijt op bed dus voor hem.
Wies wacht rustig op wat er gaat komen
Samen met mama de taart uitblazen
Eindelijk tijd voor cadeautjes!!
Wow mama, da's een groot cadeau!!
Vet cool man, een loopfiets!
Onze mooie grote meid
Met z'n allen cadeautjes uittesten
Kijk mama nu ben ik een echte prinses!
Haar rapunzel pop was helemaal het einde
(Met dank aan Joyce en Michael, nu sta ik zelf ook een keer op de foto en film!!)
Vorige week mocht Tontje een keer mee naar school voor snackday, ik moest naar de tandarts toe. Sarah was helemaal gelukkig en papa had geluk die dag maakten ze vliegers op school dus hij mocht creatief bezig zijn.
Eerst de vlieger samen maken....
........en daarna buiten uitproberen
Zoals gewoonlijk stond er weer een belachelijk harde wind in Lethbridge dus de vlieger vloog letterlijk "all over the place", het was enorm opletten geblazen om de vlieger niet op iemands hoofd te laten neerkomen.
Zoals ik al schreef moest ik naar de tandarts. Bij de controle begin mei hadden ze 4 gaatjes bij mij ontdekt, ik snap daar niets van. Als klein kind had ik wel een paar gaatjes, daarna jaren niets (behalve vullingen verwisselen) en nu ineens 4 stuks. Hij had met zo'n mooi klein cameraatje foto's gemaakt om het te laten zien dat hij het niet uit z'n duim zoog. Nou ja wat moet dat moet dus hup vullingen erin. Er werden 2 gaatjes per afspraak gevuld dus mijn eerste afspraak was 5 juni. Het vullen van gaatjes wordt hier ABSOLUUT NIET zonder verdoving gedaan, je zult toch maar eens pijn hebben?! Maar het mooie is; zelfs voor ze de prik geven voor de verdoving in je mond smeren ze eerst wat gel om de "prikplaats" al te verdoven. Ik weet nog van de verdoving in NL, daar voel je amper iets van omdat die naaldjes zoooo dun zijn. Afijn na 15 minuten was mijn halve gezicht aan de linkerkant verdooft, ietwat lichtelijk overdreven maar de tandarts was er uiteraard blij en bedankte me in 10-voud. Hij zei regelmatig: "Thank you for being such an excellent patient, Joyce", "You're doing sooooo good", "Thank you for your patience", zonder te overdrijven!!! Ik vraag me dan toch echt af wat voor draken van patienten hij in zijn stoel krijgt??? Maar ik voelde er dus inderdaad geen bal van en 5 uur later voelde ik nog steeds niets zo lang werkte die verdoving, heel irritant en tot overmaat van ramp forceerde ik mijn kaakgewricht op een vreemde manier waar ik nu nog steeds last van heb.
Een week later, 13 juni, was het dus tijd voor de andere 2 gaatjes. Deze waren redelijk oppervlakkig en ik vroeg of hij het echt niet zonder verdoving wilde doen omdat ik de keer daarvoor zo lang verdoofd was en ik had ook nog steeds last van mijn kaakgewricht. Nee, daar voelde hij zich niet comfortabel bij maar om mij tegemoet te komen gaf hij me een kinderverdoving die maar 1,5 uur zou werken. Prima dan, deze keer was het zo gepiept en wederom zonder een centje pijn. Gelukkig was de verdoving nu inderdaad binnen 1,5 uur uitgewerkt. Zo dat was weer een ervaring bij de tandarts!
Uiteraard hebben wij hier ook het EK zitten volgen, we waren al blij dat we de eerste wedstrijd niet gezien hadden omdat dat schijnbaar zo'n afgang was geweest, maar ja, later werd het dus niet veel beter!!! Heel erg jammer! Op dat moment vonden we het niet zo erg om niet in NL te wonen, hoefden we niet weer alles af te tuigen en met z'n allen te treuren!!
For sale; Dutch facepaint, as good as new!!
dinsdag 5 juni 2012
All done!!
Nou vorige week zondag ben ik dus naar Calgary gegaan voor m'n assessments, gelukkig was de universiteit makkelijk te vinden en niet al te druk op de weg want ik zat toch midden in de stad! Ik had een kamer gehuurd in een 4-kamer appartement dat scheelde de helft van de prijs en ik liep risico dat ik dan de keuken en woonkamer moest delen maar ik had geluk en de hele toko was voor mezelf. Wel heel erg fijn, na zo'n intensieve dag lekker doen waar je zelf zin hebt (niet veel meer dus) en ik moet zeggen hoewel ik Tontje en de meiden mistte het is toch lekker dat ik verder geen bal hoef te doen, eerlijk is eerlijk. Ik wist dat het thuis toch wel doorging of ik er nu was of niet. Iedere avond wel even achter de webcam met de meiden kletsen
Maar goed, maandag begon het echte werk dus, ik had schriftelijk van algemene verpleging, multiple choice en korte antwoord, vooral dat laatste was redelijk pittig en heeeeel erg veel, kreeg het net af in de 3,5 uur. Dinsdags DACHT ik dat ik korte casussen kreeg maar ik had de lotuspatienten, hier zag ik het meeste tegenop dus ik ben blij dat ik me vergist had en me dus niet druk heb kunnen maken en terecht bleek achteraf want ik had al mijn energie en concentratievermogen nodig voor die nep-patienten. 's Morgens (algemene verpleegkunde) was het een patient; vrouw, 60jr, net geemigreerd uit Polen met haar man, 4 zonen en haar ouders, ze woonde allemaal samen in een appartement, man in de ziektewet thuis dus zij moest werken voor het inkomen, haar man dronk en was aggresief, verder geen sociaal netwerk. Nou en toen mocht ik de intake doen, de verzorging in het ziekenhuis, medicijnen klaar maken, infuus aanhangen, wondverzorging, testen afnemen, ineens reageren op een plotselinge reactie van de antibiotica, ontslaggesprek doen waarbij de patient even doodleuk verteld dat ze het niet meer zag zitten en al haar pillen thuis ging innemen ....????????????.... Bij alles wat ik deed moest ik uitleggen waarom ik het deed en onderbouwen met argumenten. Ze vragen dan ook iedere keer "Is dat alles wat je zou doen", AAARRGGHHH. 's Middags had ik een kraamvrouw, hetzelfde ritueel; onverwacht zwanger, net geemigreerd met haar man uit Duitsland, voorgeschiedenis van anorexia, slikt pillen die ze in de "gym" kreeg, drinkt alcohol, rookt af en toe, werkt nachtdienst, wonen in een klein huisje, wist geen bal over kinderen krijgen laat staan opvoeden. Ik moest wederom een intakegesprek doen en de eerste lichamelijk onderzoeken (in NL zou dat de verloskundige doen) voorlichting geven omtrent leefregels voor een zwangere, dan "belt" de kraam vrouw op dat ze aan het bevallen is wat ze moet doen?, in het ziekenhuis moet ik haar begeleiden tijdens de bevalling, na de bevalling het kind nakijken, moeder krijgt ineens een nabloeding en gaat in shock en dan moet ik nog een ontslaggesprek doen. Jezus ik was helemaal leeg na die dag, continue praten en denken, op sommige simpele dingen kwam ik niet meer en dan zit je 's avonds op de bank en denk je, oooo ja dat had ik moeten zeggen of dit had ik moeten doen. Het zal wel onderdeel zijn van het geheel, functioneren onder stress en hoe goed is je kritische denkvermogen dan nog maar pffff, dit voelde niet heel erg reeel. Afijn daarna was het woensdag, toen had ik dus WEL die korte casussen (algemeen, kinder en psychiatrie) bleek toch nog wel iets lastiger dan wat ik thuis had geoefend, zal wel omdat je dan meer gespannen bent. Hierbij kreeg ik een situatie op papier van een paar regels en kreeg ik 3 minuten op daarop te reageren. Ik bracht het er toch nog redelijk vanaf (denk ik). Het psyciatrie gedeelte was wel duidelijk het lastigste. Ik moest ook 2 verpleegplannen opstellen van algemeen en kinder, dat ging me wel redelijk af volgens mij. Donderdag had ik het schriftelijke examen van kraam en kinder, ging wel goed. Ik had 3,5 uur voor ieder maar had maar 2,5 uur nodig voor ieder. Vrijdags had ik alleen nog maar schriftelijk van psychiatrie in de ochtend, dit ging wel redelijk maar ik blijf het toch een lastig onderdeel vinden. Wel had ik het geluk dat ik de week voor de assessments het CRNE (Canadian Registred Nurses Exam) had geoefend en er waren verschillende vragen exact hetzelfde tijdens de assessments.
Ik vind het erg lastig om te zeggen hoe ik het nu gedaan heb "overall" omdat je totaal geen feedback krijgt tijdens de assessments over hoe je het doet of gedaan hebt, er is helemaal niets aan de expressie op hun gezichten af te lezen over hoe je het doet. Het is gewoon een kwestie van wachten op de uitslag, ongeveer 6 weken. De universiteit maakt een rapport op van de assessments en dat sturen ze naar CARNA (de organisatie die de vergunningen uitgeeft) en CARNA beoordeelt met dat rapport en mijn andere gegevens (opleiding en werkgeschiedenis) wat ik moet doen. In het gunstigste geval mag ik gelijk door naar het officiele CRNE en in het slechste geval moet ik nog een hoop cursussen doen.
Op woensdagavond ben ik bij AnneMarie in Airdrie (15 km ten noorden van Calgary) wezen eten, Irma een ander verpleegkundige was daar ook en dat was wel erg fijn en gezellig. Even iets anders dan het studenten verblijf. AnneMarie heeft de assessments enige tijd geleden al gedaan en zij gaat in september beginnen aan haar cursussen. Ze moet er 10 doen in totaal en dat zal haar ongeveer een jaar gaan kosten. Aangezien zij 10 jaar meer ervaring heeft dan ik en dan ook nog eens heel divers (SEH, ICU, PICU, lerarenopleiding) weet ik gewoon totaal niet wat mij nog te wachten staat. Irma woont nu ongeveer 8 jaar hier, was in NL neonatologieverpleegkundige (met baby's dus) maar hier heeft zij alleen het eindexamen moeten doen dus geen 1 assessments en ze zegt dat het ook belachelijk is hoe extreem ze nu assessen omdat dit ook helemaal niet strookt met wat je echt in het ziekenhuis ziet. Maar goed daar heb ik natuurlijk weinig aan. O ja en dan vergeet ik ook nog het huiswerk wat ik had gekregen. Maandags kreeg ik 3 pagina's die ik vrijdags weer moest inleveren. Daar moest je allemaal voorbeelden opschrijven uit je eigen praktijk waaruit blijkt dat ik verantwoordelijk, ethisch, wettelijk, kritisch, competent kan werken. 1 Uur per pagina dus dat is nog een extra 3 uur huiswerk, ik zag de meerwaarde hiervan echt niet meer in maar het moest!!!
Jullie zullen begrijpen dat ik zoooooooo blij was toen ik vrijdag rond de middag het gebouw uitliep en in de auto kon stappen terug naar Lethbridge. Als een speer naar huis terug, onderweg nog in Nanton gestopt bij een ouderwetse snoepwinkel en 3 mega lollies gekocht voor de meisjes, wat waren ze blij dat ik weer thuis was, en ik trouwens ook. Afgezien van spullen uitpakken heb ik die dag verder niet veel meer gedaan, nu was het tijd om te relaxen.
Zaterdags was ik zelf jarig maar Tontje moest net die ene dag werken, Sarah had een kinderfeestje en Janske moest optreden met haar jazz-dance waar we zijn gaan kijken. Dus niet veel verjaardag gehad die dag. De dag erna echter hebben we het wel gevierd, lekker borrelen met vrienden, cadeautjes uitpakken, taart eten en BBQ-en in de tuin, heerlijk.
Maandags ben ik begonnen met de grote (verlate) voorjaarsschoonmaak, flink opruimen in huis (en in m'n hoofd weer leegmaken). Het is hard nodig in ieder geval, op beide gebieden!
Mijn slaapkamer
Maar goed, maandag begon het echte werk dus, ik had schriftelijk van algemene verpleging, multiple choice en korte antwoord, vooral dat laatste was redelijk pittig en heeeeel erg veel, kreeg het net af in de 3,5 uur. Dinsdags DACHT ik dat ik korte casussen kreeg maar ik had de lotuspatienten, hier zag ik het meeste tegenop dus ik ben blij dat ik me vergist had en me dus niet druk heb kunnen maken en terecht bleek achteraf want ik had al mijn energie en concentratievermogen nodig voor die nep-patienten. 's Morgens (algemene verpleegkunde) was het een patient; vrouw, 60jr, net geemigreerd uit Polen met haar man, 4 zonen en haar ouders, ze woonde allemaal samen in een appartement, man in de ziektewet thuis dus zij moest werken voor het inkomen, haar man dronk en was aggresief, verder geen sociaal netwerk. Nou en toen mocht ik de intake doen, de verzorging in het ziekenhuis, medicijnen klaar maken, infuus aanhangen, wondverzorging, testen afnemen, ineens reageren op een plotselinge reactie van de antibiotica, ontslaggesprek doen waarbij de patient even doodleuk verteld dat ze het niet meer zag zitten en al haar pillen thuis ging innemen ....????????????.... Bij alles wat ik deed moest ik uitleggen waarom ik het deed en onderbouwen met argumenten. Ze vragen dan ook iedere keer "Is dat alles wat je zou doen", AAARRGGHHH. 's Middags had ik een kraamvrouw, hetzelfde ritueel; onverwacht zwanger, net geemigreerd met haar man uit Duitsland, voorgeschiedenis van anorexia, slikt pillen die ze in de "gym" kreeg, drinkt alcohol, rookt af en toe, werkt nachtdienst, wonen in een klein huisje, wist geen bal over kinderen krijgen laat staan opvoeden. Ik moest wederom een intakegesprek doen en de eerste lichamelijk onderzoeken (in NL zou dat de verloskundige doen) voorlichting geven omtrent leefregels voor een zwangere, dan "belt" de kraam vrouw op dat ze aan het bevallen is wat ze moet doen?, in het ziekenhuis moet ik haar begeleiden tijdens de bevalling, na de bevalling het kind nakijken, moeder krijgt ineens een nabloeding en gaat in shock en dan moet ik nog een ontslaggesprek doen. Jezus ik was helemaal leeg na die dag, continue praten en denken, op sommige simpele dingen kwam ik niet meer en dan zit je 's avonds op de bank en denk je, oooo ja dat had ik moeten zeggen of dit had ik moeten doen. Het zal wel onderdeel zijn van het geheel, functioneren onder stress en hoe goed is je kritische denkvermogen dan nog maar pffff, dit voelde niet heel erg reeel. Afijn daarna was het woensdag, toen had ik dus WEL die korte casussen (algemeen, kinder en psychiatrie) bleek toch nog wel iets lastiger dan wat ik thuis had geoefend, zal wel omdat je dan meer gespannen bent. Hierbij kreeg ik een situatie op papier van een paar regels en kreeg ik 3 minuten op daarop te reageren. Ik bracht het er toch nog redelijk vanaf (denk ik). Het psyciatrie gedeelte was wel duidelijk het lastigste. Ik moest ook 2 verpleegplannen opstellen van algemeen en kinder, dat ging me wel redelijk af volgens mij. Donderdag had ik het schriftelijke examen van kraam en kinder, ging wel goed. Ik had 3,5 uur voor ieder maar had maar 2,5 uur nodig voor ieder. Vrijdags had ik alleen nog maar schriftelijk van psychiatrie in de ochtend, dit ging wel redelijk maar ik blijf het toch een lastig onderdeel vinden. Wel had ik het geluk dat ik de week voor de assessments het CRNE (Canadian Registred Nurses Exam) had geoefend en er waren verschillende vragen exact hetzelfde tijdens de assessments.
Ik vind het erg lastig om te zeggen hoe ik het nu gedaan heb "overall" omdat je totaal geen feedback krijgt tijdens de assessments over hoe je het doet of gedaan hebt, er is helemaal niets aan de expressie op hun gezichten af te lezen over hoe je het doet. Het is gewoon een kwestie van wachten op de uitslag, ongeveer 6 weken. De universiteit maakt een rapport op van de assessments en dat sturen ze naar CARNA (de organisatie die de vergunningen uitgeeft) en CARNA beoordeelt met dat rapport en mijn andere gegevens (opleiding en werkgeschiedenis) wat ik moet doen. In het gunstigste geval mag ik gelijk door naar het officiele CRNE en in het slechste geval moet ik nog een hoop cursussen doen.
Op woensdagavond ben ik bij AnneMarie in Airdrie (15 km ten noorden van Calgary) wezen eten, Irma een ander verpleegkundige was daar ook en dat was wel erg fijn en gezellig. Even iets anders dan het studenten verblijf. AnneMarie heeft de assessments enige tijd geleden al gedaan en zij gaat in september beginnen aan haar cursussen. Ze moet er 10 doen in totaal en dat zal haar ongeveer een jaar gaan kosten. Aangezien zij 10 jaar meer ervaring heeft dan ik en dan ook nog eens heel divers (SEH, ICU, PICU, lerarenopleiding) weet ik gewoon totaal niet wat mij nog te wachten staat. Irma woont nu ongeveer 8 jaar hier, was in NL neonatologieverpleegkundige (met baby's dus) maar hier heeft zij alleen het eindexamen moeten doen dus geen 1 assessments en ze zegt dat het ook belachelijk is hoe extreem ze nu assessen omdat dit ook helemaal niet strookt met wat je echt in het ziekenhuis ziet. Maar goed daar heb ik natuurlijk weinig aan. O ja en dan vergeet ik ook nog het huiswerk wat ik had gekregen. Maandags kreeg ik 3 pagina's die ik vrijdags weer moest inleveren. Daar moest je allemaal voorbeelden opschrijven uit je eigen praktijk waaruit blijkt dat ik verantwoordelijk, ethisch, wettelijk, kritisch, competent kan werken. 1 Uur per pagina dus dat is nog een extra 3 uur huiswerk, ik zag de meerwaarde hiervan echt niet meer in maar het moest!!!
Jullie zullen begrijpen dat ik zoooooooo blij was toen ik vrijdag rond de middag het gebouw uitliep en in de auto kon stappen terug naar Lethbridge. Als een speer naar huis terug, onderweg nog in Nanton gestopt bij een ouderwetse snoepwinkel en 3 mega lollies gekocht voor de meisjes, wat waren ze blij dat ik weer thuis was, en ik trouwens ook. Afgezien van spullen uitpakken heb ik die dag verder niet veel meer gedaan, nu was het tijd om te relaxen.
Zaterdags was ik zelf jarig maar Tontje moest net die ene dag werken, Sarah had een kinderfeestje en Janske moest optreden met haar jazz-dance waar we zijn gaan kijken. Dus niet veel verjaardag gehad die dag. De dag erna echter hebben we het wel gevierd, lekker borrelen met vrienden, cadeautjes uitpakken, taart eten en BBQ-en in de tuin, heerlijk.
Maandags ben ik begonnen met de grote (verlate) voorjaarsschoonmaak, flink opruimen in huis (en in m'n hoofd weer leegmaken). Het is hard nodig in ieder geval, op beide gebieden!
De "students residents", oftewel in dit gebouw sliep ik
De woonkamer
De keuken
Uitzicht vanaf mijn studentenkamer
Het "UFA-gebouw" waar de assessments waren
De lekkere lollies voor de meiden
Cadeautjes voor de jarige mama
zondag 27 mei 2012
De tijd is rijp!
Het is bijna zover, ik mag bijna beginnen aan de assessments. De beruchte assessments waar ik in eerste instantie een jaar op moest wachten (eigenlijk zou ik in augustus aan de beurt zijn). Met wat geluk ben ik naar voren geschoven naar eind mei. Aanstaande maandag om precies te zijn. Vandaag(zondag) rijd ik alvast richting Calgary want ik moet me maandagmorgen melden om 8.15. Gekkenwerk om 's ochtends daarheen te rijden en dan te moeten stressen in het verkeer. Nee ik ben zo verstandig geweest om enkele weken geleden een kamer te boeken op de campus van de universiteit waar de assessements zijn. Een keer proeven aan het studentenleven, ik kon kiezen voor luxe en een appartement boeken voor mij alleen voor maar liefst $90 per nacht. Of ik kon (wat ik nu dus ook gedaan heb) een kamer huren in een 4-kamerappartement en het risico lopen dat er andere studenten/mensen aanwezig zijn. Daarvoor betaal ik $50 per nacht, dus scheelt zowat de helft. Nou ja en aangezien dat ik overdag toch de hele dag onder de pannen ben en het is het einde van de schooljaar voor veel studenten dus ik heb kans dat er niet veel mensen zijn! Afijn we zullen zien.
Ik ben blij dat er een einde komt aan al het studeren en voorbereiden. 6 Maanden heb ik eraan besteedt dus het zo wel genoeg moeten zijn dacht ik zo. Vrijdag heb ik m'n boeken dicht gedaan maar gisteren moest ik toch nog even dit en dat nakijken en nalezen of op zoeken, tja zo blijf je natuurlijk aan de gang. Van de week heb ik ook een proefexamen gemaakt en dat viel toch nog tegen moet ik zeggen.
Het was 2/3 meerkeuze vragen en de rest kort antwoorden. Bij de meerkeuze vragen ging het er heel veel over "wat is de beste manier om te reageren" of "wat is het beste om als volgende te doen". Uiteraard zijn er 2 antwoorden die allebei heel goed kunnen, maar er is er maar 1 goed, toch nog heel lastig om er via "Canadese ogen" naar te kijken. Soms zijn alle 4 de antwoorden goed, wat moet je dan?? Blijkt toch nog dat ik ook weer tegen een taalbarriere aanloop. Soms interpreteer je een vraag net iets anders en antwoord je fout. Ben toch blij dat ik het geoefend heb want dan ben ik al wel vast gewend aan de manier waarop de vraagstellingen zijn.
Maar goed "let's get it over with", wordt vervolgd.........
Tontje is komende week lekker thuis, hij heeft een (weer) een week vrij moeten nemen, Janske is iets te jong om op te passen ;)!! Hij heeft afgelopen week veel moeten werken. Vorig weekend was het "May long weekend", maandag was het "Victoria Day" en de meiden waren extra vrij dus. Dit weekend is ook HET weekend waarmee het kampeerseizoen begint. Alle campings zijn vanaf dan weer open maar dit weekend is ook berucht vanwege het (bijna) altijd slechte weer. We hadden eigenlijk zelf ook de intentie om te gaan kamperen samen met Harry, Anja en de meiden maar we kwamen er dus achter dat de campings nagenoeg vol zaten (sommige plekken zijn al 2 jaar vantevoren besproken) en dat de overige plekken woensdags of donderdags ook vol liepen. We hoopte dan nog op een dagje weg maar het weer was dus helemaal pet. Uiteindelijk hielden we maar een BBQ hier thuis wat uiteraard toch heel gezellig werd en Tontje is een dag extra gaan werken omdat hij komende week toch extra vrij is.
Het weekend daarvoor (12 mei) zijn we met z'n 5-en een nachtje wezen kamperen in "Little Bow park". We hadden geluk met het weer en konden heerlijk in het zonnetje zitten en 's avonds werden warm gehouden door de firepit, heeeeeeerlijk!! Volgende dag nog lekker bij het strandje gezeten, was iets te koud om echt te zwemmen maar pootje baden ging prima. De week die toen volgde was trouwens thuis ook erg warm. We hadden temperaturen van zeker 30 graden. Maar het blijft toch lente want afgelopen week was het veel regen en temperaturen van rond de 10 graden.
Ook deze keer heb ik weer niet veel bijzonders te melden omdat ik voornamelijk gestudeerd heb maar hier nog wel wat foto's;
Ik ben blij dat er een einde komt aan al het studeren en voorbereiden. 6 Maanden heb ik eraan besteedt dus het zo wel genoeg moeten zijn dacht ik zo. Vrijdag heb ik m'n boeken dicht gedaan maar gisteren moest ik toch nog even dit en dat nakijken en nalezen of op zoeken, tja zo blijf je natuurlijk aan de gang. Van de week heb ik ook een proefexamen gemaakt en dat viel toch nog tegen moet ik zeggen.
Het was 2/3 meerkeuze vragen en de rest kort antwoorden. Bij de meerkeuze vragen ging het er heel veel over "wat is de beste manier om te reageren" of "wat is het beste om als volgende te doen". Uiteraard zijn er 2 antwoorden die allebei heel goed kunnen, maar er is er maar 1 goed, toch nog heel lastig om er via "Canadese ogen" naar te kijken. Soms zijn alle 4 de antwoorden goed, wat moet je dan?? Blijkt toch nog dat ik ook weer tegen een taalbarriere aanloop. Soms interpreteer je een vraag net iets anders en antwoord je fout. Ben toch blij dat ik het geoefend heb want dan ben ik al wel vast gewend aan de manier waarop de vraagstellingen zijn.
Maar goed "let's get it over with", wordt vervolgd.........
Tontje is komende week lekker thuis, hij heeft een (weer) een week vrij moeten nemen, Janske is iets te jong om op te passen ;)!! Hij heeft afgelopen week veel moeten werken. Vorig weekend was het "May long weekend", maandag was het "Victoria Day" en de meiden waren extra vrij dus. Dit weekend is ook HET weekend waarmee het kampeerseizoen begint. Alle campings zijn vanaf dan weer open maar dit weekend is ook berucht vanwege het (bijna) altijd slechte weer. We hadden eigenlijk zelf ook de intentie om te gaan kamperen samen met Harry, Anja en de meiden maar we kwamen er dus achter dat de campings nagenoeg vol zaten (sommige plekken zijn al 2 jaar vantevoren besproken) en dat de overige plekken woensdags of donderdags ook vol liepen. We hoopte dan nog op een dagje weg maar het weer was dus helemaal pet. Uiteindelijk hielden we maar een BBQ hier thuis wat uiteraard toch heel gezellig werd en Tontje is een dag extra gaan werken omdat hij komende week toch extra vrij is.
Het weekend daarvoor (12 mei) zijn we met z'n 5-en een nachtje wezen kamperen in "Little Bow park". We hadden geluk met het weer en konden heerlijk in het zonnetje zitten en 's avonds werden warm gehouden door de firepit, heeeeeeerlijk!! Volgende dag nog lekker bij het strandje gezeten, was iets te koud om echt te zwemmen maar pootje baden ging prima. De week die toen volgde was trouwens thuis ook erg warm. We hadden temperaturen van zeker 30 graden. Maar het blijft toch lente want afgelopen week was het veel regen en temperaturen van rond de 10 graden.
Ook deze keer heb ik weer niet veel bijzonders te melden omdat ik voornamelijk gestudeerd heb maar hier nog wel wat foto's;
Camper weer in gebruik
Ook de barbies zijn aan het kamperen
Lekker afkoelen in het zwembadje
Heerlijk dat warme weer!!!
Bomen weer mooi in bloei
Deze boom is een laatbloeier!
Onze nieuwe wagen
Vergeet ik toch bijna te vertellen dat we een andere auto hebben gekocht, Tontje had deze op internet gezien, nee niet toevallig, hij lijkt altijd wel op zoek naar iets anders. Maar dit was een aanbod dat hij niet kon laten lopen (ik citeer hem alleen maar!!) In ieder geval nu hebben we dus 3 auto's en daar gaan we er uiteraard 1 van verkopen. Waarschijnlijk de pick-up maar het zo ook nog zomaar eens de andere suburban kunnen zijn. Dus wie wil..........????????
woensdag 9 mei 2012
dinsdag 8 mei 2012
Ditjes en datjes
Ik mag denk ik wel zeggen dat we eindelijk allemaal van onze jetlag af zijn, nu pas zul je denken. Ja zo lang heeft het wel geduurd. Voor Janske en Sarah begon al vrij snel school weer maar voor ze eens bijgeslapen waren. Ons Wiesje is verkouden geworden in het vliegtuig en daardoor was ze veel 's nachts wakker en schakelde ze niet echt terug, de dutjes overdag lukte niet en chagerijnig dat ze was.
Tontje moest na een paar dagen weer aan de slag en dat ging prima gelukkig.
Ik ben ondertussen weer aan het studeren geslagen. Op 28 mei is het zover, dan moet ik voor een week naar Calgary voor de assessments. De assessments zijn ervoor bedoeld dat ze gaan kijken waar ik sta met mijn kennis en kunde en wat ik eventueel nodig heb om bijgeschoold te worden voor Canadese maatstaven. Dus het is niet een kwestie van slagen of zakken maar met het studeren hoop ik te voorkomen dat ik veel cursussen moet volgen voordat ik aan de slag zou mogen. Ik ben wel ruim 10 jaar verpleegkundige geweest maar wel ALLEEN maar kinderverpleegkundige dus een maar vrij smal spectrum van verpleging. Als je de vergunning verpleegkundige krijgt ben je breed inzetbaar dus je moet "bewijzen" dat je die kennis wel in huis hebt. Afijn daarbij houd ik m'n grijze cellen in beweging en geeft het me een doel.
Aan het weer is het echt te merken dat het lente is. Toen we terug kwamen uit Nederland was het verbazingwekkend groen voor onze begrippen. De blaadjes groeien nu erg hard en de bloesem staat nu prachtig aan de bomen. Afgelopen week zijn we hard bezig geweest in de tuin. Alles wat we vorig jaar hadden geplant was dood gegaan. Het waren wel erg kleine/jonge plantjes dus konden ook niet veel hebben. Nu hebben we wat groter spul gekocht waar zelfs een jaar garantie op zit! Het fleurt de boel mooi op. De temperaturen vliegen omhoog en omlaag, afgelopen zaterdag hadden een heuse winterdag, een dik pak natte sneeuw (aarrgghhhh op onze nieuwe plantjes!!) viel er in een paar uur tijd. Het was helemaal wit, Sarah was er erg verontwaardigd over; "He, het is toch geen winter meer". Ze begint nu net te snappen wat seizoenen zijn en wat dat met het weer en de natuur doet, dus dit paste niet helemaal in haar straatje. Vandaag echter was het 26 graden, heeeeeeerlijk!!! Ach ja zo zal het nog wel even op en neer blijven gaan.
Heel veel spannends heb ik verder niet te melden eerlijk gezegd, ik heb wel weer een mapje gemaakt met onze foto's van de vakantie in Nederland maar die krijg ik nu niet hier gepost, stoom komt bijna uit m'n oren omdat het weer niet werkt zoals ik wil. Dus stay tuned voor de pics uit Holland.
Tontje moest na een paar dagen weer aan de slag en dat ging prima gelukkig.
Ik ben ondertussen weer aan het studeren geslagen. Op 28 mei is het zover, dan moet ik voor een week naar Calgary voor de assessments. De assessments zijn ervoor bedoeld dat ze gaan kijken waar ik sta met mijn kennis en kunde en wat ik eventueel nodig heb om bijgeschoold te worden voor Canadese maatstaven. Dus het is niet een kwestie van slagen of zakken maar met het studeren hoop ik te voorkomen dat ik veel cursussen moet volgen voordat ik aan de slag zou mogen. Ik ben wel ruim 10 jaar verpleegkundige geweest maar wel ALLEEN maar kinderverpleegkundige dus een maar vrij smal spectrum van verpleging. Als je de vergunning verpleegkundige krijgt ben je breed inzetbaar dus je moet "bewijzen" dat je die kennis wel in huis hebt. Afijn daarbij houd ik m'n grijze cellen in beweging en geeft het me een doel.
Aan het weer is het echt te merken dat het lente is. Toen we terug kwamen uit Nederland was het verbazingwekkend groen voor onze begrippen. De blaadjes groeien nu erg hard en de bloesem staat nu prachtig aan de bomen. Afgelopen week zijn we hard bezig geweest in de tuin. Alles wat we vorig jaar hadden geplant was dood gegaan. Het waren wel erg kleine/jonge plantjes dus konden ook niet veel hebben. Nu hebben we wat groter spul gekocht waar zelfs een jaar garantie op zit! Het fleurt de boel mooi op. De temperaturen vliegen omhoog en omlaag, afgelopen zaterdag hadden een heuse winterdag, een dik pak natte sneeuw (aarrgghhhh op onze nieuwe plantjes!!) viel er in een paar uur tijd. Het was helemaal wit, Sarah was er erg verontwaardigd over; "He, het is toch geen winter meer". Ze begint nu net te snappen wat seizoenen zijn en wat dat met het weer en de natuur doet, dus dit paste niet helemaal in haar straatje. Vandaag echter was het 26 graden, heeeeeeerlijk!!! Ach ja zo zal het nog wel even op en neer blijven gaan.
Heel veel spannends heb ik verder niet te melden eerlijk gezegd, ik heb wel weer een mapje gemaakt met onze foto's van de vakantie in Nederland maar die krijg ik nu niet hier gepost, stoom komt bijna uit m'n oren omdat het weer niet werkt zoals ik wil. Dus stay tuned voor de pics uit Holland.
donderdag 26 april 2012
Weer thuis
Onze vakantie is alweer voorbij :(!!!! Wat is dat ongelofelijk snel gegaan, niet te geloven. We hebben er heel erg van genoten maar wat de rust betreft zijn we blij weer thuis te zijn. Vooraf werden we al door verschillende mensen gewaarschuwd voor het getrek en de drukte maar als je eenmaal in Nederland zit is er bijna geen ontkomen meer aan. Het is zo leuk om iedereen weer te zien, maar zoals ik al eerder zei ga al je familie, vrienden en oud-collega's eens in 4 weken proppen, dat is onmogelijk. Daarom waren de gezamelijk etentjes en feestjes heel erg fijn. "Quality time" voor de ons zelf als gezin hebben we nagenoeg niet gehad en daar baal ik wel van. Tussendoor hadden we gewoon geen tijd of puf meer om iets anders te ondernemen met de kinderen dan in de speeltuin spelen. Dus voor een volgende vakantie in Nederland zal ik daar in ieder geval meer tijd voor reserveren!Maar goed, wat hebben we het gezellig gehad in Nederland!!! Wat hebben we genoten van alle aandacht, cadeautjes, lekkere etentjes, veel bier en wijn en goeie muziek op Paaspop. Heel jammer dat het lekkere weer het wat af liet weten maar dat mocht de pret niet drukken.
Even nog terug naar vorige week, ons Janske mocht met haar vriendinnetje Juliette een dagje mee naar haar oude school 't Klokhuis. Dat vond ze heel erg leuk, haar eigenlijk klasgenoten zitten al in de 1e klas van de middelbare, maar omdat ze op 't Klokhuis combinatieklassen hadden kon ze natuurlijk nog veel kinderen op school. Daarnaast kende ze natuurlijk nog alle leraren en leraressen. Het voelde echt als haar school vertelde Janske later. Ik ben die dinsdag nog even in het ziekenhuis geweest op de kinderafdeling, was heel vertrouwd en herkenbaar nog allemaal. Gelukkig ook nog veel bekende collega's gezien, gezellig wat bijgekletst met iedereen. En ja als ik dat zo allemaal zie dan wil ik echt weer aan de slag!!! Ik mis het werken wel hoor! De woensdag hadden Kristel en Miranda een middag voor alle stroizakkenkindjes georganiseerd. Eigenlijk achter in de tuin bij Koen en Kristel maar door het slechte weer (lang leve de Nederlandse regen) moesten we naar binnen toe. Dat mocht de pret niet drukken en dankzij animatieteam Annemieke en Carla hadden de kinderen toch genoeg te doen, stoelendans, bingo enz.en het samen spelen was gewoon erg leuk. Voor ons ook erg leuk om alle kindjes (24 in totaal, met nog 1 onderweg) van onze vrienden weer te zien, wat kunnen sommige kinderen toch veel veranderen in 2 jaar tijd! De meiden genoten er ook erg van.
'S Avonds ben ik nog met 4 collega's tapas wezen eten in Helmond, we hebben erg gelachen en goed gegeten. Volgende dag nog snel een keer in Eindhoven shoppen, jaja nog een keer! Janske was vlak voor we naar Nederland kwamen jarig geweest en iedereen had de cadeautjes opgespaard tot Janske in NL was zodat ze zelf mee kon om uit te zoeken. Nou dat is wel aan Janske besteedt hoor!! Die vind shoppen leuk, zolang het maar voor haar is!! In ieder geval die avond kwamen we thuis na een etentje bij Arjan en Wieteke en ik checkte nog even snel mijn email. Tot mijn grote schrik had ik een mailtje ontvangen van de universiteit over mijn assessments. Waar ik al maanden voor aan het studeren ben en stage ben wezen lopen. Ze hebben mijn assessments verzet naar 30 april i.p.v. 28 mei omdat ze een "scheduling conflict" hadden oftewel niemand die de assessments kan afnemen in de week dat ik gepland sta. In het mailtje kwam het erop neer dat ik 30 april moest komen en anders pas in 2013 aan de beurt zou zijn!! WTF!! Ik zag het al helemaal aan m'n neus voorbij gaan want ik zou mijn maand voorbereiding die ik nog gepland had missen en dan daarbij Tontje moet op de meiden passen (het is namelijk een hele week) en hij had voor eind mei vrij gevraagd, 30 april kreeg hij nooit meer geregeld!! Afijn ik gelijk gebeld naar de universiteit (heel handig om op dat tijdstip over te gaan op Engels met een sloot wijn achter de kiezen) en ik had gezegd dat ik op vakantie was in Nederland en niet terug kwam voor het einde van de maand! Nou ik kreeg meteen duizendmaal excuses en ze zouden het wel anders gaan oplossen, dus nu kan ik toch gewoon 28 mei komen!! Ik kreeg de volgende dag zelfs nog een excuses mail, "hopelijk hebben we je vakantie niet verpest" schreven ze. Ik was alleen maar blij dat het 28 mei gewoon doorgaat nu.
Vrijdags trouwde Lobke en Sander en daarvoor was Janske de hele dag uitgenodigt, de gelukskont!! Dus 's morgens weer Janske in de haar en make-up en ze was er weer helemaal klaar voor. 's Avonds mochten wij ook op feest komen in de Zwaan, tegen de tijd dat wij kwamen was Janske weer bekaf dus heb haar snel naar Inge en Erwin gebracht voor een logeerpartij en wij hebben daarna nog een skon fistje gehad!
Zondags hadden we 's middags de doop van Evi, ons jongste nichtje! Heel gek want die heb je dan nog nooit gezien terwijl het wel gewoon familie is. Ze vond het gelukkig allemaal prima en leek het wel gezellig te vinden. 's Avonds nog een keer uiteten met ons thuis bij het Grotels Hof, lekker!!
Op maandag was het eindelijk tijd om onze koffers in te pakken, het meest vervelende van de hele vakantie vind ik altijd. Het moment van vertrek! Tontje was er van overtuigd dat het allemaal niet zou gaan passen want ik had veel te veel gekocht enz. enz. enz.. Nou het ging niet verkeerd en alles leek toch zowaar erin te passen, het gewicht leek zelfs goed te zijn.
Die avond was de tijd van afscheid nemen aangebroken, tja wat valt daar verder nog over te zeggen? Niet leuk!!
Dinsdagmorgen brachten ons pap en mam ons weg naar Schiphol, uiteraard stonden we langs het kanaal richting Den Bosch in de file waardoor we op het nippertje op Schiphol aankwamen, 10.20. Gauw kus kus kus en ons pap en mam zijn direct doorgereden. Eenmaal binnen weer in de rij, gelukkig had ik de dag ervoor al ingecheckt maar de koffers moesten nog ingeleverd. Eindelijk aan de beurt, het was al na 10.30 en als de koffers na die tijd ingeleverd worden kunnen ze niet garanderen dat ze nog mee gaan op de vlucht. Nou 3 van de 5 koffers waren te zwaar!!! 2 x 24 kg en 1 x 26 kg. Vroeger had je nog een marge van 10% dat je eroverheen mocht zitten maar nee 23 is 23 kg en geen gram meer! Dus voor 3 koffers overgewicht moeten betalen (heel zuur geld) en ja je raad het al 2 van die 3 koffers zijn niet meegekomen op de vlucht en bleven achter in Amsterdam. De koffer van Janske en Tontje! Heel vervelend, Tontje was ook "not amused"! Als het goed is komen ze vandaag rond etenstijd aan, ze worden van Calgary naar Lethbridge gevlogen en dan met de taxi hier afgeleverd, uiteraard zijn de kosten niet voor ons.
De vlucht is verder goed verlopen, beter als op de heenweg. In Calgary verliep alles ook heel vlot (behalve dat we dan 2 koffers kwijt waren). Om 15.00 stonden we bij onze auto en om 17.30 waren we weer thuis in Lethbridge. Wat een heerlijk weer was het hier zeg!! 23 graden en volop zon. Ook woensdag was het heerlijk 24 gr., dus alle was lekker buiten kunnen laten drogen. Vandaag (donderdag) helaas weer regen, en nu krijgen wij de schuld dat wij dit meegenomen hebben uit Nederland, flauw he ;)!!
De meisjes zijn gisteren nog thuis gebleven maar vandaag weer naar school, wel goed hoor, weer terug in ritme, regelmaat en RUST!!
Ik wil iedereen nogmaals bedanken voor alle gezelligheid and we'll keep in touch!!
Daantje, Wies, Noor en Sarah verkleed
Alle Stroi-kindjes bij elkaar
Erick, Brechje, Janske en Floor op de bruiloft van Lobke
Vriendinnetjes Anne en Sarah
Zaterdagavond was het tijd voor een avondje Stroizakken. Kristel en Miranda waren wederom weer druk in de weer geweest met het organiseren hiervan want ze hadden zelfs een band geregeld. De Johnny Cash coverband "A band named Sue" trad op. Man man man, wat was het toch gezellig. In eerste instantie dachten wij dat alleen de stroizakken er zouden zijn maar gaandeweg kregen we in de gaten dat ze nog meer mensen hadden uitgenodigd. Ik wist op een gegeven moment niet meer wat ik moest verwachten dus ik was me toch nerveus toen we eindelijk naar 't Huukske moesten!! Gelukkig viel het allemaal mee toen we eenmaal binnen waren en hebben we er een mooi feestje van gemaakt met z'n allen. Afijn de foto's spreken wel voor zich!
Zondags hadden we 's middags de doop van Evi, ons jongste nichtje! Heel gek want die heb je dan nog nooit gezien terwijl het wel gewoon familie is. Ze vond het gelukkig allemaal prima en leek het wel gezellig te vinden. 's Avonds nog een keer uiteten met ons thuis bij het Grotels Hof, lekker!!
Die avond was de tijd van afscheid nemen aangebroken, tja wat valt daar verder nog over te zeggen? Niet leuk!!
Dinsdagmorgen brachten ons pap en mam ons weg naar Schiphol, uiteraard stonden we langs het kanaal richting Den Bosch in de file waardoor we op het nippertje op Schiphol aankwamen, 10.20. Gauw kus kus kus en ons pap en mam zijn direct doorgereden. Eenmaal binnen weer in de rij, gelukkig had ik de dag ervoor al ingecheckt maar de koffers moesten nog ingeleverd. Eindelijk aan de beurt, het was al na 10.30 en als de koffers na die tijd ingeleverd worden kunnen ze niet garanderen dat ze nog mee gaan op de vlucht. Nou 3 van de 5 koffers waren te zwaar!!! 2 x 24 kg en 1 x 26 kg. Vroeger had je nog een marge van 10% dat je eroverheen mocht zitten maar nee 23 is 23 kg en geen gram meer! Dus voor 3 koffers overgewicht moeten betalen (heel zuur geld) en ja je raad het al 2 van die 3 koffers zijn niet meegekomen op de vlucht en bleven achter in Amsterdam. De koffer van Janske en Tontje! Heel vervelend, Tontje was ook "not amused"! Als het goed is komen ze vandaag rond etenstijd aan, ze worden van Calgary naar Lethbridge gevlogen en dan met de taxi hier afgeleverd, uiteraard zijn de kosten niet voor ons.
De vlucht is verder goed verlopen, beter als op de heenweg. In Calgary verliep alles ook heel vlot (behalve dat we dan 2 koffers kwijt waren). Om 15.00 stonden we bij onze auto en om 17.30 waren we weer thuis in Lethbridge. Wat een heerlijk weer was het hier zeg!! 23 graden en volop zon. Ook woensdag was het heerlijk 24 gr., dus alle was lekker buiten kunnen laten drogen. Vandaag (donderdag) helaas weer regen, en nu krijgen wij de schuld dat wij dit meegenomen hebben uit Nederland, flauw he ;)!!
De meisjes zijn gisteren nog thuis gebleven maar vandaag weer naar school, wel goed hoor, weer terug in ritme, regelmaat en RUST!!
Ik wil iedereen nogmaals bedanken voor alle gezelligheid and we'll keep in touch!!
Abonneren op:
Posts (Atom)