The Wooden Shoe

Voordat we naar Canada gingen hadden we afgesproken dat

als er iemand jarig zou zijn diegene mocht kiezen wat we zouden gaan doen. Om er toch een speciale dag van te maken met het gezin. Ik was dus aan de beurt en ik koos ervoor om naar Park lake provincial park te gaan. Dat is een meer dat tussen de bomen ligt, een half uur rijden bij ons vandaan. Nou zo gezegd zo gedaan. 's Morgens hadden we de camper voorzien van eten en drinken en konden we op pad.

We waren al vroeg dus plaats genoeg, zodoende konden we de camper bijna op het gras zetten en ons zelf langs de camper installeren. De speeltuin was 30 meter lopen en het meer nog eens 30 meter verder, heerlijk dus. En zoals je ziet voldoen we aan alle Canadese maatstaven want we hadden ook de BBQ bij. De dag ervoor had ik in Lethbridge een winkeltje gevonden met Hollandse producten, daar is schijnbaar toch nogal wat vraag naar hier. Ik was hier eerlijk gezegd ook wel blij mee want sommige oerhollandse dingen kun je hier echt niet aankomen zoals, curry, knoflooksaus (calve), peperkoek, beschuit, gehaktkruiden, ketjap, drop. Ze hebben er zelfs kroketten, bitterballen en frikandellen!!! Dat gaan we dus nog een keer uitproberen! Het winkeltje had ook een toepasselijke naam: The Wooden Shoe! Toch blijven er een paar dingen die ik echt mis, ranja van karvan cevitam en paprika chips, dus als iemand een pakketje wil opsturen dan weet je waar je het mee kunt vullen ;) .

Er is er een jarig

Op 2 juni was het weer tijd voor mijn verjaardag (nu alweer??!!) en het was dit jaar iets rustiger als andere jaren. Dat is wel even wennen hoor, je voelt niet zo jarig als anders. 's Ochtends kreeg ik cadeaus op bed van Tontje en de kinderen alleen konden ze geen inpakpapier vinden, gelukkig hadden we nog kranten. Dat bleek nog net zo leuk te zijn als echt inpakpapier. Verder hebben we bijna de hele morgen doorgebracht met telefoneren en webcammen dus iedereen heeft wel aan me gedacht!

Later op de middag kregen we nog wel bezoek van Micheal, Joyce, Matthew en Lucas uit Canmore, zij bleven een nachtje slapen dus we hebben lekker kunnen bbq-en en 's avonds de firepit aangemaakt, heel gezellig. A real Canadian birthday!! Daar moesten we weer even van bijkomen dus vandaar het verlate bericht. Verder iedereen bedankt voor de kaarten en emails, dat is toch wel heel leuk om te krijgen hoor!

Regen, regen en nog eens...........

Het weer is ronduit saai, volgens mij hebben ze er in Nederland ook last van! Sinds afgelopen donderdag heeft het hier al geregend, ook weer zoiets wat anders nooit voorkomt, zeggen ze hier alweer!! Van het weekend dook de temperatuur ook weer omlaag, en hadden we ineens weer sneeuw 's nachts. Blijft toch bijzonder eind mei. Op andere plaatsen in Canada staat het helemaal blank, wij wonen wat hoger dus dat is hier gelukkig niet gebeurd.
Afijn we hebben ons toch niet verveeld, ik heb kunnen leren voor m'n theorie examen (rijbewijs) en via internet hebben we Pinkpop een beetje kunnen volgen. Verder veel spelletjes gedaan met de kinderen, vonden ze wel gezellig. Ook hebben we verder ons huis weer wat meer ingericht.
Van de week gaat de temperatuur weer omhoog en kunnen we weer naar buiten, ze voorspellen wel dat ze zomer warm en droog wordt dus misschien hadden we deze regen wel nodig als voorraadje! We wachten het wel weer af.
Trouwens Tontje is vandaag weer geslaagd voor zijn theorie-examen, alweer? Ja alweer! Hij moet natuurlijk zijn vrachtwagenrijbewijs halen voordat hij aan het werk kan (nee hij heeft nog geen werk) maar daarvoor moet je eerst een theorie-examen behalen, weer een hindernis gehad zullen we maar zeggen. Nu ik nog!

Tontje is geslaagd!

Yeah, Tontje is gisteren geslaagd voor zijn rijbewijs. Dat ging toch niet zonder slag of stoot, ze zijn hier nogal secuur met de regels en hij mocht om 17.00 afrijden, toch net in de spits.
Hij is blij dat hij weer zelfstandig kan rondtoeren zonder dat iedere keer het hele gezin mee moet. Vandaag is hij de hele dag op cursus om te leren hoe de "airbrakes" hier werken als je vrachtwagen gaat rijden. Deze cursus is verplicht voordat je weer op mag voor het vrachtwagenrijbewijs want ja daarvoor moet hij ook weer op examen.
Nu Tontje zijn rijbewijs heeft kan ik ook beginnen aan het rijbewijs, eerst de theorie halen en dan ook afrijden, van het weekend maar even gaan leren hiervoor! Sommige dingen zijn hier net wat anders dan in Nederland en juist die dingen vragen ze op het examen, uiteraard!
Verder gaat het met ons weer wat beter na afgelopen weekend, we zijn er veel mee bezig geweest maar het begint nu wat weg te ebben. Uiteindelijk is het voor de familie van de kayaker veel erger, wij pakken de draad weer op maar zij zijn er nog hun hele leven mee bezig!

Soms loopt het anders

Afgelopen weekend zouden we naar Fox Creek gaan om te kamperen met Cor en Jackie, het weer zou wat slechter worden maar dat mocht niet baten vonden we. Op vrijdagmiddag kwamen we bij Fox Creek in de buurt en begon het toch te sneeuwen (niet weer he?). Eenmaal bij Cor en Jackie aangekomen lag er 10-15 cm en besloten we om een nachtje bij hen op de inrit te blijven omdat het de volgende morgen zou het opklaren, zeiden ze! Je voelt 'm al aankomen, het sneeuwde dus nog steeds de volgende dag. Cor kon zelfs zijn slide out van de camper niet meer inschuiven, helemaal vastgevroren. Daarom besloten Tontje en ik om weer terug te rijden naar het zuiden en daar te gaan kamperen. Maar we gingen niet zonder verwend te worden door Jackie met Hollandse producten fruithagel, chocolade hagel en gestampte muisjes kregen we mee, Wies was erg blij mee zoals je ziet!
Op zaterdag zijn we dus terug gereden via de Cowboy Trail naar Rocky Moutain House en stonden we op dezelfde camping als in 2004, alleen de eigenaars waren nu Nederlanders! Op zondag reden we weer verder richting het zuiden, weer via de Cowboy Trail en toen kwamen we bij Lundbreck Fall's uit. Vlak voor het eten gingen we nog even een wandeling maken naar de watervallen waar we net zagen hoe een kayaker van de waterval af ging..............hij kwam alleen niet meer boven.
Er stonden nogal wat mensen te kijken maar niemand kon iets doen, eerst kwam de peddel omhoog, toen de kayak, leeg! Na 10 minuten kwam ook de man bovendrijven. Grote paniek natuurlijk. Ik ben nog omgelopen om te gaan helpen. Op het moment dat ik beneden aankwam reageerde hij wat en leek hij zelfstandig te ademen, ook voelde ze een pols. Later zakte hij weer opnieuw weg en moesten we weer beginnen met beademen, op dit moment kwamen ook de hulpdiensten aan die het verder overnamen. De volgende dag lazen we op internet dat hij helaas toch nog overleden was. Dat was behoorlijk heftig en het heeft ons ook wel even bezig gehouden. Zo werd het toch een ander weekend dat we gepland hadden.

Huis Lethbridge

Na vele pogingen om mijn foto's gelinkt te krijgen aan ons blog, is het me met de hulp van Joyce Rovers (dankzij haar jarenlange ervaring!!) toch gelukt. Dank je wel Joyce!
Dus voor wie ze wil zien:
Hier zijn de foto's van ons huis in Letbridge, met onderstaand bijschrift wordt je door ons huis geleid!

Lazy sunny sunday

Het heeft even geduurd maar we hebben vandaag helemaal niets gedaan, nou ja niets, naar de speeltuin gelopen, eieren gebakken, tuinstoel tevoorschijn gehaald, boek gelezen. Het was vandaag prachtig weer (27 graden) dus ook weer om niets te doen, erg he!! Na al die weken van dozen uitpakken vonden we dat we dat wel verdiend hadden al zeg ik het zelf, ook de kinderen genoten van het lekker weer. Komende dagen blijft het nog lekker maar daarna is het nog een verrassing, wie weet weer een sneeuwbui ofzo?!

Verder is er niet zoveel gebeurd afgelopen dagen, het voornaamste is dat we weer bezig zijn met het oppakken van ons dagelijkse routine en dat we ons thuis voelen hier in Canada. Met de taal gaat het goed, we beheersen allebei het Engels redelijk goed, uiteraard is het in sommige situaties nog wel lastig om duidelijk te maken wat we nu precies bedoelen of nodig hebben maar we komen er toch altijd wel uit. Ons Janske zegt dat ze nu al meer begrijpt en ons Sarah pikt ook wel het een en ander op, bij het stoplicht roept ze bv. red of green. Natuurlijk is het de bedoeling dat we thuis gewoon Nederlands blijven praten. Dit werd bij Janske op school ook gestimuleerd en geadviseerd.