We've got company

Afgelopen 1,5 week hebben we bezoek gehad van opa en oma Bos uit Nederland, dat was een feest voor jong en oud. Zowel opa en oma als de kinderen (en wij natuurlijk) hebben er erg van genoten. Ondanks dat Tontje en Dennis gewoon moesten werken en de kinderen tussendoor naar school gingen, hebben we toch het een en ander kunnen doen. Het eerste weekend zijn we naar Writing-On-Stone geweest, daar waren wij al een maand eerder geweest maar toen regende het, nu was het weer prachtig dus we hebben flink genoten. Door de week zijn we naar Fort Whoop up (museum), het Galt museum geweest en hebben we een aantal keren gewandeld en zijn we op school wezen kijken bij Janske en Sarah Het tweede weekend zijn we naar Waterton Lakes National Park geweest en ook dit was erg mooi maar het weer was bewolkt en af en toe een regenbui, we zaten zo hoog dat we zelfs in de sneeuw liepen, dus het was ook koud. We hebben ons goed vermaakt. Aan het weer kun je echt merken dat het herfst aan het worden is, blaadjes verkleuren, grijze dagen en 's nachts soms al rond het vriespunt.
Voor meer foto's van het bezoek van opa en oma klik hier.

Eerste stapjes!

Sarah had er een hobby van gemaakt om Wies te leren lopen. En het heeft zeker resultaat gehad, vandaag ging Wies voor het eerst zelf staan en besloot ook om maar eens zelf te gaan lopen, tot groot plezier van moeders (kun je wel horen op het filmpje). Grappig om te zien dat er ineens die klik is, de rest van de dag bleef ze maar rondlopen, 's avonds was ze natuurlijk bekaf.

Whoop-up days

Helaas de vakantie is weer voorbij, Janske is gisteren weer begonnen op school. Alhoewel het ook weer goed is, Janske had er heel erg veel zin in. Het was wel even weer spannend maar ze kwam gisteren erg enthousiast weer thuis. Ze had een leuke klas, een leuke juf en meester, de school was leuk, ze heeft een kluisje en ze mag met de schoolbus mee!! Vandaag begint ze ook in de schoolband met klarinet, daarbij heeft ze nog het keuzevak drama voor 3 maanden. Vanmiddag mag ik met Sarah naar de peuterschool voor een introductieles en vanaf volgende week mag zij ook 2 middagen per week naar school, ook zij is er aan toe. Ze vroeg regelmatig tijdens de vakantie of ik haar niet naar school kon brengen.
Vorige week hebben we hier de Whoop-up days gehad in Lethbridge, dat is altijd de afsluiter van de vakantie. Het begon op dinsdag met een optocht door het centrum van de stad, dit is niet te vergelijken met een optocht zoals wij die kennen, klik hier voor de foto's (vooral als je geinteresseerd bent in auto's). Om te beginnen iedereen ZAT langs de kant van de weg en had eten en drinken bij, verder was er heel veel reclame voor alle lokale verenigingen, politiek, winkels e.d. in de optocht, maar goed de kinderen vonden het geweldig. Er was ook een kermis die duurde tot en met zaterdag en was heel erg groot....en duur!! Het was al 12 dollar entree betalen en daarna nog 4 tot 6 dollar per attractie voor een ritje van 2 minuten. Uiteindelijk kochten we een bandje van 40 dollar maar konden Janske en Sarah overal in, dus dat was goed besteed. We merken ook dat het weer frisser wordt, 's nachts zakt de temperatuur tot ongeveer 4 graden, overdag nog wel rond de 20 graden.

I am not a truck driver, I haul fuel for a living!

Dit is hem dan, Dennis zijn werkpaard.
Na een paar weken van training op verschillende laadstations van Esso en Shell heeft Dennis zijn documenten gereed om weer alleen op pad te mogen.
Deze Mack heeft hij gekregen om zijn werk mee te doen.
Ze noemen deze combinatie een "super B ".
En als ik het goed heb mag hij in totaal 63.000 kg wegen.
Dat is heel veel liters benzine en diesel.
Dennis is er blij mee en ook met zijn werkschema.
5 dagen werken ,3 dagen vrij.
Het lijkt wel vakantiewerk.

Uitroken!

We mogen eigenlijk geen huisdieren hebben maar deze "ground squirrel" (grondeekhoorn) heeft zichzelf toch uitgenodigd. Tja hij heeft waarschijnlijk een familie om voor te zorgen en aangezien wij een aantrekkelijke appelboom hebben kan hij het niet laten om af en toe eens aan te wippen. Vinden wij niet erg want het is wel een heel grappig gezicht om te zien hoe hij zich eerst volpropt en er daarna met een reserveappeltje vandoor gaat om later nog eens terug te komen voor hetzelfde ritueel.

Verder is het op dit moment bij ons erg rokerig. In Britisch Colombia hebben ze nu al ruim een maand last van flinke bosbranden, tot over de 400 haarden. De meeste haarden liggen in midden en noord BC, maar in de hele provincie is het erg droog en warm waardoor het gevaar voor bosbranden erg groot is. Tot nu toe hebben we er ook nog niet veel meer van meegekregen dan wat we op de tv zagen maar sinds gisteren is de rook ook naar Alberta getrokken. Dat komt omdat er nu een laagdruk gebied BC is binnengetrokken waarbij flinke wind de rook en as Canada verder in blaast. Het heeft zich nu uitgestrekt over een afstand van 1600 km. Kun je nagaan dat ze in Zuid-Frankrijk een bosbrand hebben en dat je in Nederland last hebt van de rook. In ieder geval, hier lijkt het nu net of iemand een groot kampvuur heeft, het zicht is een stuk minder en het ruikt ook overal zo, dus maar de was even niet buiten hangen!

Pyama-kinderen

Onze Wies loopt nog lang niet maar de trap af is totaal geen probleem!!

Sarah en Wies zijn altijd benieuwd hoe ze er uit zien op film.

Shoppen in Shelby??!!

Zo, nu eerst een .....Berichtje. Hehe dat is weer even geleden maar ja met iedereen weer aan het werk, inclusief ikzelf in het huishouden blijft er weinig tijd over voor dingen ondernemen en bloggen. Tontje is 1,5 week flink actief geweest met de aardappels en moest iedere dag werken. Dat betekent om 6.30 beginnen en tussen 15.00-17.00 weer thuis. Nu heeft hij een week vrij voordat het oogstseizoen begint dus we besloten om nog even met de camper weg te gaan. Ook Dennis had een paar dagen vrij voordat hij naar een cursus moest in Moose Jaw. Vrijdag gingen we op weg naar Milk River, vlak boven de U.S.A.-grens. Die dag bleef het maar regenen dus viel er weinig te ondernemen, waarom rijden we niet naar Amerika dachten wij, zo gezegd zo gedaan. Wij het eerste beste plaatsje uitgekozen over de grens om te gaan shoppen. Bij de grens moesten we onze NL paspoorten laten zien en zeggen wat we gingen doen, euh................shoppen in Shelby?! Are you serious? was het antwoord, hij dacht werkelijk dat we niet goed bij ons hoofd waren. Nadat we de hele papierwinkel hadden gehad, groene kaart voor 3 maanden gekocht, vingerafdrukken achtergelaten en pasfoto laten maken mochten we erdoor en eenmaal in Shelby aangekomen bleek wat Mr. Officer bedoelde!
Er was werkelijk niets te doen, overal stond op de muren geschreven "Meth Kills" (drugs!) met doodshoofden erbij en de vervallen huizen waren niet te tellen. We hebben een half uur rondgereden en toen maar besloten terug te gaan naar Canada, ach we zijn toch in de U.S.A. geweest!

De volgende dag gingen we naar waarvoor we gekomen waren: Writing-on-Stone. Helaas zat het weer nog niet zo mee maar dat maakte het niet minder indrukwekkend. Dit gebied is voor de Blackfoot-Indianen heel belangrijk en spiritueel. Hier komen ze als ze contact willen leggen met hun voorouders. We hebben helaas maar een korte wandeling kunnen maken tussen de Hoodoos door want het begon alweer te regenen. Daarom zijn we terug gegaan naar de camper en hadden we besloten dat we een goede reden hebben om hier nog eens naar terug te gaan.